Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

claudit ſi ex hoc aliquod malū ſequat̉ licꝫ videre poſſit niſi lumine ſolis p̄ueniat̉. in peccato exiſtens ſine gr̄a pctm̄ vitarenon poteſt.CLX. ANod autē dictuꝫeſt ī poteſtate liberi arbitrij eſſe ne īpedimētū gr̄ep̄ſtet. ꝯpetit his ī qͥbꝰ naͣlis potētia ītegra fuerit. ſiaūt per īordinatōnē p̄cedentē declinauerit ad ma erit oīo in ptāte eiꝰ nullū īpedimētū gr̄e p̄ſtare. ſi .n. ad aliqd̓ momētuꝫ ab aliquo pctī actuꝑticulari poſſit abſtine̓ ꝓpͥa ptāte. ſi tn̄ diu ſibi relinqͥt̉ ī pctm̄ cadet qd̓ gratie īpedimētū p̄ſtatur. .n. mens hoīs a ſtatu rectitudinis declinaueritmaīfeſtū eſt receſſit ab ordine debiti finis. illudigit̉ qd̓ deberet in affectu p̄cipuū tāꝙͣ vltimꝰ fisefficit̉ minꝰ dilectū illo ad qd̓ mēs īordīate ꝯuerſaē ſicut in vltimū finē. qn̄cūqꝫ igit̉ occurrerit aliqͥdꝯueniēs īordinato fini repugnas fini debito. eligetur niſi reducat̉ ad debitu ordinē ut finē debitumoībꝰ p̄ferat qd̓ ē gr̄e effectꝰ. aūt eligit̉ aliqͥd qd̓repugnat vltīo fini. īpedimētū p̄ſtat gr̄e dirigit īfinem. vn̄ māifeſtū eſt pꝰ pctm̄ pōt abſtinere ab pctō an̄ꝙͣ gratiam ad debitū ordineꝫreducat̉. Pret̓ea. mēs īclinata fue̓it ad aliqͥd nſe iam hꝫ equalit̓ ad vtrūque oppoſitoꝝ ſꝫ magisad illud ad eſt īclinata. illud autem ad qd̓ menſmagis ſe hꝫ eligit niſi rōiſ diſcuſſionē ab eo qͣdāſollicitudīe abducat̉. vn̄ ī repētīs ſignū īteriorishabitꝰ p̄cipue accipi pōt. non eſt āt poſſibile mētēhoīs ꝯtinue ī ea vigilantia eſſe ut rōnē diſcutiatqͥcqͥd debet velle uel agere. vn̄ ꝯſeqͥt̉ mens aliqn̄eligat id ad qd̓ ē īclinata inclinatiōe manēte. itaſi inclinata fuerit in peccatuꝫ non ſtabit diu quinpeccet īpedimētū gr̄e p̄ſtās niſi ad ſtatū rectitudīsreducat̉. Ad hec etiā oꝑāt̉ īpetꝰ corꝑaliū paſſionum appetibilia ẜm ſenſū plurime paſſiones occaſiones male agēdi qͥbꝰ de facili homo ꝓuocat̉ ad peccādū niſi retrahat̉ firmā inheſionemad vltimū finē quā gr̄afacit. Unde apparet ſtultapelagianorū opīo dicebāt hoīem ī pctō exiſtētēſine gr̄a poſſe vitare pctā. cuiꝰ ꝯtrariū apparet exhoc p̄s. petit. defecerit virtꝰ mea ne dere. meet dn̄s orare nos docꝫ: Et ne nos īducas ī temptationē. ſꝫ libera nos a malo. Quāuis aūt illi qui inpctō ſunt vitare poſſūt ꝓpͥam ptātem quinīpedimētū gr̄e p̄ſtēt ul̓ ponat ut on̄ſū eſt niſi auxilio gr̄e p̄ueniat̉. nihilominus tn̄ hoc eis īputat̉ adculpā: quia hic defectus ex culpa p̄cedente in eisrelinquit̉: ſicut ebriꝰ ab homicidio excuſat̉ qd̓ ebrietatē cōmittit quā ſua culpa incurrit. Preterea licet ille qui ē in peccato hēat hoc in propria ptāte oīo vitet peccatū: habet tn̄ poteſtatē

nūc vitare hoc ul̓ illud pctm̄ vt dictum eſt. vn̄ qd̓cunqꝫ cōmittit: voluntarie ꝯmittit. ita non īmerito ei īputatur ad culpam. Quod deꝰ aliquos a pctō liberat. aliquos īpeccato reſiquit.Icet autem ille opeccat īpedimētū gratie preſtet: inAꝙtū ordo rerū exigit gratiā deberet recipere: tn̄ quia deus p̄ter ordinē rebus indi operari pōt: ſicut cecū illumīat vel mortuūreſuſcitat: īterdū ex abundātia bonitatis ſue etiāeos īpedimētū gratie p̄ſtant auxilio ſuo p̄uenitauertēs eos a malo cōuertēs ad bonū: ſicutoēs cecos illuminat nec oēs languidos ſanat vt etin illis qͦs curat opus virtutis eius appareat inalijs ordo nature ſeruet̉: ita oēs gratiā īpediūt auxilio ſuo p̄uēit vt auertāt̉ a malo cōuertat̉ad bonū: ſꝫ aliqͦs ī qͥbꝰ vult ſuā miſericordiā apparere ita in alijs iuſtitie ordo manifeſtet̉. Hinc ē apl̓us dicit Ro. ix. volēs deus oſtēdere irā no facere potētiā ſuā ſuſtinuit ī multa patīa vaſaire apta in interitū vt oſtēderet diuitias glorie ſuein vaſa miſericordie preparauit in gloriā. ātdeus hoīeſ in eiſdē peccatis detinent̉: hos qͥdemp̄ueniens ꝯuertat: illos aūt ſuſtineat ſiue ꝑmittatẜm ordine rerū ꝓcedere: ē inquirēda quarehos cōuertat illos: hoc aūt ex ſimplici eiusvoluntate depēdet: ſicut ex ſimplici eius voluntate ꝓceſſit oīa fierēt ex nihilo: quedā facta ſt̓alijs digniora: ſicut ex ſimplici voluntate ꝓceditartificis vt ex eadeꝫ materia ſimiliter diſpoſita vaſa format ad nobiles vſus quedā ad ignobiles. Hinc ē apl̓us dicit ad Ro. ix. An non hꝫpoteſtatē figulus luti ex eadē maſſa face̓ aliud vas in honorē: aliud vero in contumeliā. Perhoc aūt excludit̉ error Origenis qui dicebat hosad deū cōuerti non alios ꝓpter aliqua operaanime eoꝝ fecerāt anteꝙͣ corꝑibus vnirent̉ qͥdēpoſitio in. ij. libro improbata eſt. deus nemini eſt cauſapeccandi CLXII.Uāuis aūt quoſdam peccatores deꝰ ad ſen cōuertatſꝫ in peccatis ſecūdū eoꝝ merita eosrelinquat: tamē eos ad peccādū inducit: hoīesenī peccant hoc deuiāt ab ipſo qui eſt vltimꝰfinis vt ex ſuperioribus pꝫ: aut omne agēs agatad ꝓpriū finē ſibi ꝯuenientē: impoſſibil ē deoagente aliqui auertant̉ ab vltimo fine qd̓ deus ē: