Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tituli quorūdā tractatuū

Subſcribūtur perme iacobū de cireſio tituli quorundā opuſculoꝝ dn̄i mei dn̄i Ioh̓is cācellarij pariſien̄. cū qͥbuſdā ānotationibꝰ ꝓ dn̄o oſr valdo de domo maioris carthuſie vbi iam ꝑspoſita eſt. Tractatꝰ de nō eſu carniū pariſiꝰ legēdo ꝯpoſitꝰ an̄ annos dn̄i. M. cccc. Tractus de diſtinctōne reuelationū circa idē tempꝰ lectus. Tractatꝰ de ꝓbatōeſpirituū in conſtātia poſt longe ꝯpoſitus. Tractatꝰ ſuꝑ magnificat ꝯtinēs multoſꝑticulares tractatꝰ ꝯpoſitꝰ lugduni ſic̄ apparet ex tenore eius. Precipuꝰ inter ꝑticulares tractatꝰ apparet ſibi nonꝰ ſuꝑ illo ꝟſiculo eſuriētes. Placeret vt multiplicaret̉ſeorſuꝫ cū additionibꝰ duoꝝ aut triū opuſculoꝝ vnū ē ꝯtra boemos de nō coīcandolaycos ſub ſpē ſanguinis. Aliud eſt de preparatōe ad miſſam ſub. x. ꝯſideratōibꝰ pridem ꝯpoſitū ad ſcienduꝫ qͣliter ⁊ quouſqꝫpollutio nocturna celebratōꝫ impediret d̓neceſſitate. Tertiū addi poſſet de ſymoniavidelicet ſi ⁊ qn̄ celebare miſſas ꝓ pecuniaſit ſymoniacū. Tractatꝰ alius eſt ſeorſuꝫde ꝯſolatōne theologie ꝯpoſitꝰ in almaniapoſt ꝯciliū ꝯſtātie imitat̉ ſed a lōge boetiūſicut fatebat̉ ⁊ eū ſupponebat. Tractatus heroicis ꝟſibꝰ de laude iuſti ioſeph virginalis ſponſi marie/ circa idē tempꝰ editꝰalme ioſeph pr̄iarcha ſacer. Collectoriūquorūdā centilogioꝝ de diuerſis materijsde quibꝰ aliqͣ fit mētio in grādi tractatu ſeulibro vel collectorio de magnificat. Et inſpeciali iungit̉ tractatꝰ principalis de v̓bo⁊ hymno gl̓ie ꝓ ītellectu ꝯſūmato ẜm. theologiā myſticā verſiculi iſtiꝰ/ gl̓ia pr̄i ⁊ filioTandē ꝓ monimēto vacue ſenectutis ſueꝯformiter ad ānos diſciplinaris exercitatōnis in pueritia/ ꝯpoſitū eſt opus metricuꝫſuꝑ magnificat/ verſibꝰ examētris ⁊ pēthametris hoc ē carmīe elegiaco. ꝑ multa verſuū millenaria/ magis ad ꝓprij ingenij reſolutōꝫ circa mat̓ias difficiles ⁊ apices theologie maxime ꝑ anagogiā quā vt docerent̉indocti qͣꝫuis inſpectio ⁊ ſtudiū cū modeſtia nō nocebūt cupidis quibuſcūqꝫ q̄ ẜmpietatē eſt veritatis. Proinde ſūt in p̄noīatis ⁊ alijs opuſculis/ plurima ꝓ varietatelegendū documēta/ quoꝝ maxima ꝑs ē ꝓvacare volentibꝰ ⁊ valentibꝰ ocioſe ꝯtēplationi tam ẜm intellectū ꝯformiter ad ph̓icam ⁊ ſcholaſticā theologiā/ qͣꝫ ẜm aſpectū

iuxta myſticā ⁊ chriſtianā theologiā/ qͣꝫ ſolꝰdocuit ſpūſſanctus ꝑ os pauli ⁊ ſcripturasdionyſij/ quales in vnū iūgere ⁊ cōcordarep̄cipua fuit actoris intētō p̄noīati. Quocirca ſi fuerint inuente quedā doctrine nimis abhorribiles vel extranee ꝓ ſimplicibꝰreligioſis ⁊ occupatis penitꝰ in regularibꝰ⁊ exterioribꝰ diſciplinis/ poterūt ille placētes ⁊ vtiles eſſe ceteris vel ſecularibꝰ vl̓ ſcolaſticꝭ vl̓ monaſticꝭ/ qͥbꝰ ociū q̄rēde ꝟitatiscū exercitio ſtudioſo a iuuētute maiꝰ ineſt.Deniqꝫ mēſa fercul̓ habūdās ē ⁊ agere plātul̓ aſſumat vnuſqͥſqꝫ qd̓ ſibi viſū fuerit adaptādū facta coīcatōe fr̄nali ſine liuore veltēpore. Deniqꝫ vult petit ⁊ rogat idē ioh̓escācellariꝰ/ ꝙ abſqꝫ difficultate vl̓ ſcrupulovenerādi pr̄es ⁊ frēs cariſſimi d̓ ordīe celeſtīoꝝ ī auinioū. cōicet puer ſimpl̓r ⁊ libereoīa ⁊ ſil̓ia opuſcl̓a ſua/ q̄ apd̓ eos ſūt honorādis pr̄ibꝰ ⁊ dn̄is de domo maiore carthuſie aut ad mādatū eoꝝ cū bona fide r̄ſtituēdi tꝑe ⁊ loco ꝓut coīcatōnis qͣlitas exegeritcitiꝰ aut tardiꝰ reſtituēdi ꝓut intēdit ſignificare idē. d. c. ⁊ iam ſignificauit. Et ſit eiſdēceleſtīs ꝓ teſtīonio ſufficiēti ſcedula manuſua ſubſcripta. Anno. M.cccc. xxix. aprili.TeNel̓ A HII. gerſon pori celepr̄i fr̄i Ioh̓i deſtīoꝝ lugdun̄. ī oībꝰ ſingulariſſio. Uenerabil̓ pr̄ recōmēdatōe p̄miſſa ī eo q̄ abſtergit oēm lacrimā ab ocl̓is ſuoꝝ margaritaꝫhic nuꝑ ī eccl̓ia eminētiꝰ rutilātē in vigiliamargarete ꝟgīs eiꝰ gl̓ioſe hoſpitis deſcribitis migraſſe/ margarita eē ꝯcupierat dū adhuc tenera ⁊ iuuenili carne tegeret̉/ ⁊ margaritā inueniēs vēdidit oīa q̄ ī carnis deſiderijs habuit vel hr̄e potuit vt emeret agꝝillū cuiꝰ iā pie credimꝰ eū btm̄ eē poſſeſſorēaltera ſi n̄ fallor repromiſſio pr̄iarche nr̄oabrahe facta a deo venerabil̓ pr̄ vob̓ ꝯceſſaeſt/ ille nāqꝫ deo pr̄i carnē ſua ī vnico filioymolās angeluꝫ ne iugulū filij admitteretinueīt vos ꝟo deo ſil̓r pr̄i oīpotēti carnēppriā ī vnico germano ꝯmitto inqͥt te oīpoti deo cariſſime frat̓ ne iugulū ſathane īueniret angelū pie credo deū inueīt ⁊ cū alt̓amargarita v̓gīe eiꝰ patrona ⁊ hoſpite lucidas ſedes accepit. ꝯueniebat nāqꝫ mēs eiꝰdeuota margarite v̓ginis votis/ illa draconē vicit ⁊ crepuit victus. Iſte ſil̓r vicit tortuoſuꝫ ſerpentē ⁊ ab eo ſuꝑatꝰ remāſit ꝯfuſus illa crudelitatē olibrij ſuperauit. Iſteolibrias veſtes vt legale̓ ſequar ſapientiaꝫ