Super cantica canticorū
vult creat̉e eſſe ⁊ bn̄ eſſe: tm̄ dicit eidē ⁊ ꝑeffectūꝝ amo te ¶ Amo te. Uox ē vel oroin qua ⁊ ꝑ quā ſicut in enigmate cognoſcitdeus vnꝰ in trinitate/ ⁊ trinꝰ ī vnitate dixitAmor nr̄ ieſus ꝙ Iota vnū aūt vnꝰ apernō p̄teribit a lege. Fuer̄t qͥ ꝓpt̓ea ex lr̄isſcripte tanqͣꝫ ſemīarijs ⁊ elem̄tis ꝟitatūconati ſūt vt Ioachim ītelligere .i. intꝰ legere. ml̓ta etiā vſqꝫ ad ꝓphetias de occultꝭet futuris. ſꝫ ī multꝭ fefellit iſtū audaciorcurioſitas qͣꝫ ſatis erat ad doctrinā pietat̉¶ Dicamꝰ gͦ cū ſobrietate ꝙ in hac dictōeAmo/ ſignat̉ principiū mediū ⁊ finis ẜmtres eius lrās. Eſt enī precipuū in creaturis veſtigiū ẜm pithagoricos prīcipiū mediū ⁊ finis. qd̓ peripatetici plꝰ ſpecificauerūt dicētes in re qͣlibet eſſe tria q̄ ſunt natura ꝟtus ⁊ oꝑatio. Theologi ꝟo ꝑticl̓arius ⁊ diffuſiꝰ aſſignāt in veſtigijs bertiſſimā trinitatē. Reꝑit̉ nanqꝫ in oī re vnitasveritas ⁊ bonitas. Reꝑit̉ modꝰ ſpēs et ordo. Reꝑit̉ mēſura nūerꝰ ⁊ pōdus. Reꝑit̉in magͥtudine longū latū ⁊ ꝓfunduꝫ. Etita ꝑ ſingulas reꝝ ꝯditiōesᶻ noīatim in renr̄a. Itaqꝫ dixit xp̄us referente Iohānein Apocalip̄. Ego ſū alpha ⁊ o. principiūet finis. Iungit̉ apte M. ꝓ medio. Ego īquit in medio ſuꝫ ⁊c. Et iohēs mediꝰ vr̄mſtetit ⁊c. ¶ Rurſus hec lr̄a duplicata iiixta more antiquū ſcribendi cōplectit̉ apices qͣtuor lineales ꝑ quos in enigmate cognoſci p̄t veſtigiū trinitatꝭ ſil̓ cū myſteriovnitatis ſic ſcripſer̄t Inde qͥdē ꝙ hmōidictio nō ſine ſctīſpus inſtinctu p̄poſita eſt in canone miſſe ⁊ ſubiūctū Clementiſſime pr̄ qd̓ eſt nomē oīs amoris origīale fundam̄tū. A quo ſumit or̄o dn̄ica exauditōis ſue auſū. ¶ Amo te vox eſt vniuerſal̓r cuiuſlibet create. Sua laus inſuperſuū canticū ſua iubilatio ꝟtus honor ⁊ exultatio pſalmꝰ organū et adoratō. Felix eso creat̉a rōalis q̄ capax facta es audire ſil̓et intelligere ꝑ omīa general̓r in deo ⁊ increatura. iſtā iocūditat̉ vocē Amo te. Infelix ex aduerſo creat̉a rōalis q̄ diſcordata tali cantico ꝑuerſa volūtate/ cui placetideo canticū amoris ⁊ pacis/ qꝛ nec datgloriam deo in excelſis. nec in terris habet pacem bone voluntatis. ¶ Preterea iure dixiſti O adoleſcentule/ recti diligūt te. nō iniqͥ. nō diſtorti ⁊ reprobi. hoccognoui dicit Ecc̄s. ꝙ fecerit d̓s hominērectū/ ⁊ ip̄e myſcuit ſe infinitis q̄ſtiōibusper curioſitate inſtabilitatē ⁊ cupiditatē.
Primū ī rōali. ẜm ī irraſcibili. tertiū ī cōcupiſcibili. ¶ Amo te. Uox ē erūpens abore pietat̉ naternalis ī oēs vniuerſal̓r generatōes. Preſupponit̉ hic ex alijs ꝙ pietas ē amor ꝯſurgēs ex affinitate. Un̄ iuxta diuerſos gradꝰ affinitatis diuerſificatamor pietat is. vt pr̄is ad filiū ⁊ econtraviri ad vxorē ⁊ ecōtra/ ciuiū ad ciuitateꝫ.aut patriā/ ꝓpinpinquoꝝ/ domeſticorū etcōſanguineoꝝ ad inuicē. Cōſtat āt ex apoſtolica ſnīa ꝙ ex deo pr̄e oīs pr̄nitas in celo ⁊ in terra noī at̉/ et ex ꝯſeq̄nti q̄libet ꝓximitas aut affinitas in oībꝰ generatōibꝰ celi et terre nedū in hoībꝰ de qͥbꝰ dixer̄t qͥdāpoetaꝝ ip̄ius etenī genꝰ ſumꝰ qd̓ ꝟbū fecitapl̓s ꝯfirmādo catholicū. Cōfirmat petrxp̄ianis loq̄ns Vos eſtis genꝰ electum.Amo te. vox eſt tā efficax viuax ⁊ ſonora vt ad aures dei/ q̄ ſunt eius īmenſa virtus cognoſcitiua/ general̓r ⁊ īmediate ꝑtingat. Sciebat amor nr̄ ieſus ꝙ omīa dedit ei pr̄ in manꝰ. Dicebat alibi. Omneqd̓ dat mihi pr̄ ad me veniet. Ad locū qͦqꝫſuū vnde exeūt flumīa reuertūtur. Dicēte ſalomōe/ ⁊ phificā ſnīam ꝯfirmāte commēoratā a Boecio. Repetunt ꝓprios q̄qꝫrecurſus/ redituqꝫ ſuo ſingl̓a gaudēt. necmanet vlli traditꝰ ordo. niſi qd̓ fini iunxerit ortū/ ſtabilēqꝫ ſui fecerit orbē. Et xurſum altero metro Quia nō aliter durarequeāt; niſi cōuerſo rurſus amore refluantcauſe q̄ dedit eē. Conſtat ꝙ reditꝰ iſte fitꝑ amorē/ ſicut altero metro dicit. Deformis qͣs lege benigna. ad te ꝯuerſas reducifacis igne reuerti. Quis aūt ignis ſit iſteconſtat ex dioniſio de āgelica hierarchiain fine. Et eodē boecio. ꝙ eſt amor cōmunis inſitꝰ nat̉e. d̓ quo ſic exclamat O felixhoīm genꝰ ſi vrōs aīmos amor qͦ celū regitregat ¶ Cōſtat ex iſtis ꝟitas ꝯſideratōisrn̄dens inqͥſitiōi. ſi d̓s īmediate amatur.Perſpicuū ē ita eē. Nihil qͥppe mediū inter deū ⁊ creaturā. ¶ Sꝫ forte ꝑticulariorerat intētio de amore libero creat̉e rōnal̓Dicemꝰ ꝯn̄ter. ſi priꝰ addiderimꝰ ad premiſſa de viuacitate huiꝰ vocis. Amo te.¶ Amo te. tante viuacitatis vox eſt ⁊ efficacie. ꝙ neqꝫ mors neqꝫ infernꝰ illē opprimere valeat aut tollere. Hꝫ infernꝰ horrēdos gemitꝰ penaꝝ ex horribilioribꝰ clāoribꝰvicioꝝ. nihilominꝰ īſultat ex ill̓ cū iuſticiaet nat̉a ſil̓ cū mīa. carmē pulcerrimū ⁊ ſumme armoniacū auribꝰ pijs ⁊ bōe volūtatHabet locū tenoris ſeueritas iuſticie/ ha
N