Carmē ſuper magnificat
ficātes deū. Futuꝝ ē inſuꝑ ad bethleeꝫ diuerſoriū partꝰ mei. inoleſcat mos ꝑ ecc̄iamſcōꝝ toto t̓raꝝ orbe diffuſā/ iungere finibꝰpſalmoꝝ cāticoꝝ ⁊ hymnoꝝ celebriter. velut vna ⁊ inceſſabili voce cū oī milicia celeſtis exercitus. Gl̓ia pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūiſanctoSicut erat in prin. ⁊ nc̄ ⁊ ſꝑ. ⁊ in ſ.ſ. amen.Sꝫ o gl̓ioſa trinitas quāto pōdere ſnīarū reſonat ī auribꝰ meis/ paruꝰ hic ⁊ pauculus numerꝰ vbuloꝝ. Quot ⁊ quāti futuriſunt cōciues ſcōꝝ ⁊ domeſtici dei/ qͥ ad iuſticiā erudiūt pl̓imos; ⁊ fulgebūt velut ſtelle in ꝑpetuas et̓nitates qͥ ad declaratōeꝫ celeſtis huiꝰ cātici gl̓ie/ laborabūt/ te doctriceConcertabūt apud diſſidētes futuroꝝ hereticoꝝ fragores. ſtrepitꝰ horrendosqͣꝫ clamores. vt ī debita ꝯcināt armonia. te beatiſſimā trinitatē ī vnitate. ⁊ vnitatē ī trinitate ī penni ſeculoꝝ tꝑe Amē. Dicent crebro. Gl̓ia tibi dn̄e. Noīabūt te deū glorie.te gl̓iaꝫ plebis tue iſrl̓. Te dn̄m virtutuꝫ qͥes rex gl̓ie. Tu rex gl̓ie xp̄e ꝯcinit oīs eccleſia. Tu ad dexterā dei ſedes ī gloria dei patris. Tibi laus. tibi gl̓ia. tibi gr̄arūactio:Quid igit̉ ſuꝑeſt humilitati mee quam reſpexit dn̄s/ niſi vt cū omnibꝰ generationibus ſeculoꝝ. ſubiūgā pro fine pulcerrimodebitoqꝫ ſuꝑaddens ad canticū meū. Gloria patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto Sicut erat inprincipio ⁊ nunc ⁊ ſemꝑ ⁊ in ſecula ſeculorum Amen. ¶ Finit.Sequitur carminūſuꝑ magnificat ꝑs nō mīma/ q̄ ꝓ abigēdotedio quiete ſenectutis/ ⁊ recordatione preteritorū ſtudioꝝ/ non tam nitori ſtudensquā deuotioni et vtilitati/ modulatus eſt.Agnificat anima mea te dominūmeus in teSpūs exultat/ reſpice fac humilēAduena dū terris dego/ me cura placendiSepius eluſit xp̄e peto veniamDa modo cōplaceat tibi ſoli ſerior etasCarmīe ſe ſolans/ ſis ſibi ſolus honorCernea carnales elegia cantat amoresCelica celeſtem promat amiciciamGeſta ſtilo memori miſerandi tꝑis hꝰDent alij nobis diua ſophia placetNon eſt conſiliū pulcri ſpectacula celiLinquere/ ſcenūqꝫ vile ſtilo terereMe mea ſcripta tuis ꝯmitto pr̄ maībꝰ facQuātū qͣꝫ ve parum vis fieri maneantMaxīa ꝑs monet ⁊ ſupponit noſcere ſeſe
Uiribꝰ in ꝓprijs intus ⁊ exteriusSe ſcripturaꝝ manifeſtauit dicta viciſſimCrebro latēt ſola/ ꝑlege/ ſe reſerantDeniqꝫ p̄ueniat reſerans oratio ſenſusLectoriqꝫ comes ſit pia ſedulitascUr ſpecl̓atiuas claudo ſub lege meMat̓ias q̄rit cor iuuenile ſeni (troꝝMetroꝝ leuitas an nō minuit grauitateꝫSenſus; ⁊ ꝓpriuꝫ pondus hr̄e vetatDedecet an ſeniū ludꝰ iuuenilibꝰ aptusEtatem ꝓpriuꝫ quāqꝫ decet ſtudiūGrādior es/ pudeāt puerilia/ nc̄ lacrimaꝝTempꝰ nūc lacrimis corda pianda pijsLudicra pōe ſenex puer vt n̄ ſis maledictꝰSeria res agit̉/ mors volat an̄ foresParce ſeni iuuenis/ paucis ꝯfuſa reſoluoMēs gaudet numeris arcius arta tenetEdificat ſeniū doctrina virilis/ ⁊ acteLudicra delectant metra puericieGratus erat puero iā de ꝯceptibꝰ oīsSermo nimis cupiēs noſcere quid ſit hōIntus ⁊ exteriꝰ quot hꝫ vires repetebamSendulus/ ⁊ tandē ſero videre datum eſtTricliniū cordis qͥd ſit/ qͥd mentis aſilumQualis imago dei gloria qualis eiOc opꝰ hͦ ſtudiū canoſexcreuit ī ānoſ¶ Ocia delectant ſabbata ſola placentEx reqͥe reqͥes/ menſis de menſe vacareDant exaltatus vt deus eſt videamMiris iſta modis deꝰ attulit ocia nobisAnxia curaꝝ vincula diripiensForte nec inuideo/ poterit qd̓ ſcribit̉ olimId fore nōnullis vtile. ſuaue. placensNec puerilia ſunt qͥbꝰ vſi metra ꝓphetePſaltes/ ph̓i/ theologiqꝫ grauesAttn̄ auditu carnis reſonātia non ſuntGarmina de rebꝰ quas ſapit vnica mēsMore ſuo ſi ſit breuitas obſcura pateſcetUocibꝰ aut proſis latius expoſitaIngenijqꝫ moduꝫ decet vnūquēqꝫ notarePar aquile non eſt queqꝫ volabit auisArs qͦꝫ nulla ſtatim totā ſe ꝓdit/ oportꝫUſus vt acceptaꝫ ruminet aſſiduusIngeniū clareſcit ⁊ ars/ ſi longior vſusAffuerit/ nemo ſumma repente capitAguit̉ ſeniū ꝙ deſipiēs puereſcat¶Altera cā ſubeſt/ ꝑdita vita priorEſt v̓tꝰ vegeta minor ī ſene/ fortior aufertEx aīo pacem de cerebro requiemFulget in antiqͥs ſapīa ſed quibꝰ etasIunior in claris cōſenuit ſtudijsPerfectos gaudet elegia claudere ſenſusUerſu ſub duplici/ pulcrior inde nitet
Zꝫ 5
A
B