Et eius valore
Y g
quedā cōmutatiua tanqͣꝫ precij ad preciūvt ſi duo ſint in carcere quilibet pro decēſolidis/ expedit̉ vnus citius dum prebentur decem ſolidi pro ſe vno/ qͣꝫ ſi pro duobus tantūmodo donarētur.Mplius ſatiſfactoria recōpenſatioIpro delictis quanto penalior ⁊ acerbior eſt; tanto ceteris paribꝰ fit acceptior⁊ eo magis quo fuerit in eadē plus de voluntario ratōnis. Eſt enī ſatiſfactio. redditio voluntaria alicuius alias debiti Idcirco ponimus largo nomīe/ tripliceꝫ inhomine voluntatē. Unā ſenſualitatꝭ. Alterā rationis inferioris. Tertiā rōis ſuperioris Obuiat autē pena volūtati ſenſualitatis. alioquin iam nō eēt penalitas voluntas vero ratōnis/ acceptat eā quādoqꝫpriuatiue. quod fit duꝫ non remurmurataduerſus ip̄am ſed tolerat eā ſicut in purgatorio. Quādoqꝫ vero vult poſitiue. qd̓fit dum ratio letanter eam acceptat. ita vtnolit etiam ſi poſſit ea carere. ſicut (verbicauſa) viatores ſponte penitentes in ieiunio ſacco ⁊ cinere. ſicut egritudine corꝑali. ſicut iniuriarū voluntaria ⁊ diſcreta perpeſſione. ſicut deniqꝫ in tentationū ſpūalium pluſqͣꝫ dici poteſt inquietudine Habet itaqꝫ (ſicut p̄clare quidā ait) ip̄a tribulatio vocē orōis. vt lazarꝰ tot linguas habuit/ quot vulnera tolerauit. ⁊c̄.Icamus cōſequēter iuxta priorē diſtinctionē ꝙ oꝑa que ſunt alijs vtilia ſicut elemoſina/ tam ſpūalis qͣꝫ corporalis/ ſatiſfaciūt varie iuxta fructuū varietatem qui diriuātur in alios/ pro diuerſitate illos recipientiū. Que vero ſint et qͦtopera miſericordie. ſatis vulgatū eſt. Attēditur hic obligatio. qua cōſtringit̉ ille cuifit elemoſina. viciſſitudinē ſcilicꝫ redderevt vel orando vel ieiunādo vel aliquod tale faciendo.Orro ſi cōſideret̉ ſatiſfactio que fitꝑ oratōnem / ſecluſo reſpectu ad caritatem/ illa frequēter habet ſine forti meditatōne vel vehemēti/ iunctā cum ea penitētiam idcirco habet vim fatiſfactōis. tamēdifferēter iuxta ſui continuatiōeꝫ maiorēque fit tripliciter. aut actualiter. aut virtualiter. aut ſolū habitual̓r. Exemplū damin ſimili. quia nō om̄ia poſſumꝰ ſub hacbreuitate/ plena ratōne diſcutere. Ecce ꝑegrinatur aliqͥs ad ſanctū Iacobū. hic ambulat nōnunqͣꝫ ⁊ mouet̉ cum actuali reco
gitatiōe ſua ſue ꝑegrinatōis. ambulat aliquando ſed de ꝑegrinatiōe ſua nihil recogitat actu. continuat tamē motū in virtute deliberatōis prime qua conſtituat peregrinari. Ceterū deſinit a motu quādoqꝫretinens actualē voluntatē ſue ꝑegrinatōnis quādoqꝫ ſicut in ſomno nihil actu cōſiderat. In primo caſu eſt peregrinatiōiscontinuatio/ duplici cōtinuitate actualiter/ nature ſcꝫ et moris. In ſecundo eſt cōtinuatio ꝑegrinatōnis nature ⁊ continuitate moris/ licet nō actualiter ſed virtualiter. quoniā in virtute voluntatis prīe continuat motū. ſicut in motu lapidis pꝰ elapſum a manu proijciētis videre eſt In vltimo caſu reꝑitur diſcōtinuatō naturaliseo ꝙ motus ceſſat remanet tamē cōtinuatio moris. quoniā non eſt appoſita volūtas oppoſita que nolit continuare peregrinatōnem / ſed in habitu ſemꝑ manet.Unde cum illa dicātur cōtinua ẜm Areſ.quorū vltima ſunt vnū/ manet aſſidue cōtinuatio moralis quantūcunqꝫ fiat diſcōtinuatio in ipſo actu naturali/ dū non interrūpitur per oppoſitā intentōnem prime ⁊ prīcipali intentōi/ licet ipſa nec actualiter in animo peregrinantis remaneat.Concludimꝰ ex his veriſſimū ſentētie domini ⁊ ſaluatoris intellectū. Oportet ſemper orare ⁊ nō deficere. Nunqͣꝫ enī deficitoratio que cepta eſt fieri ꝑ actualem attentionē quin cōtinuet̉ ineſſe moris ſiue gratie dum nō interponit̉ ſicut nec interponi debet diſcōtinuitas oppoſite intentōnis vel culpe mortalis. Sic intelligiturpreterea illud apoſtoli. Omnia in gloriādei facite. Actu videlicet aūt habitu. Sicrurſus illud magiſtrale. Qui bene viuitſemꝑ orat Hoc eſt qui nō apponit in oratione ſua peccatū mortale. illa ſemꝑ eſt cōtinua/ vel actu vel habitu vel virtute.Iloqͥmur proinde de oꝑibus priuilegiatis/ ītelligere facile eſt ex doctorū traditōibꝰ qͣntū vel quēadmodū illa deſe valeāt ad ſatiſfactōeꝫ Credendū eſt plane ꝙ euchariſtie ſacr̄m cōtinet in ſe plenitudinē oīs grē ⁊ meriti ſpūalis/ nihilominus qͦ ad ſatiſfactōeꝫ ꝓ reatibꝰ culpaꝝ/ cōſtituit hoc ſacramētū deus in nūero pondere et menſura. ita vt ſit valoris finiti. finitum vero in plures ꝑtes diuiſum reſultat minꝰ pro multis qͣꝫ ſi cōferret̉ in vnumexemplū iam datū eſt.
Ee 5