noe dum arcā faceret iram dn̄i denūciabatīmo etiaꝫ illis qui ſibi comites erant in fabricatōne arce. Quibus ſil̓es hodierni noſtri vident̉ p̄dicatores. ¶ Ne igit̉ ſic credere differas ⁊ tibi contra hoc tam incōꝑabile periculū conſulere donec in illud incideris tunc enī ſera nimis eſſet prouiſo. Audiquid dicat deus diuiti illi petenti vt mortuū aliquē ſuſcitaret qui ſuos quinqꝫ frēsāmoneret ne ſecū in illum locū tormētoꝝvenirent. Habent inquit dn̄s moyſen ⁊ ꝓphetas illis credant ſi voluerint. Tu itaqꝫanima habes ſcripturas et exempla plurima tibi nimirū hec ſufficient ad iſta credēdum. Tibi igitur caue. ⁊ fac vt ſis ꝑata circa horam tui deceſſus. Stultus enim eſtqui ſibi nō prouidet in tꝑe. ¶ Ita repellea tuo conſortio mortale peccatū pro tuisviribꝰ vt tunc tibi nō ſit neceſſe ad eius expulſionē vacare. Libera te cito de manibꝰhominū. ſi in eas incideris per debita. autrapinas. aut furta. aut odia. aut alia quelibet hmōi. atqꝫ tunc te diuine miſericordiecōmitte. Dum tempus eſt ne differas donec ip̄e veniat ad te. nō quidē vt pater. nōvt benefactor. ſed vt iudex ſeueriſſimus etdeus vltionis. quoniā tunc nulla erit redēptio. ¶ Si te exꝑiris in eo ſtatu eſſe ī quonon auderes a corꝑe decedere/ cur non ſtatim abſqꝫ mora te ad illū reuocas; frequenter euenit vt qui nō vult dū poteſt nō poſſit dum vellet. Dat tibi deus ſpaciū penitentie. quo ſi abuteris. ac deterius hinc facias. que tibi ſpes aderit vt tibi alio tꝑe deus hoc ſpaciū indulgeat? Caue ne ſi nuncdei fueris immemor ⁊ ip̄e tui obliuiſcaturdū opus habebis. ¶ Non igit̉ tibi aīa refugiū aliud eſt. niſi vt indilate paceꝫ habeas ad deū. fructus agens dignos penitentie. ac de teip̄a iuſtā expetens vltionē. Sienim noſip̄os iudicauerimꝰ. deus nos nōiudicabit. Qd̓ ſi in tuis maleficijs nō erubeſcas que totiens contra talē patrē ac tantum benefactoreꝫ admiſiſti/ formidare debes te incurſurā atqꝫ exꝑturā in te ſuaꝫ potentiā ac dn̄ationē. humiliabis te igit̉ ſemper in conſpectu maieſtatis eius vultum/qꝫ demittens in terram. facie lachrymabili ſuaꝫ miſericordiā implorabis. Animaduerte qualiter ſancti dum in terra vixerūt.iudicia dei tam ſacra qͣꝫ mirabilia expaueſcebant. cum tamen in ſumma puritate vite cōſiſterent. Au igit̉ que ab annis diſcre-

tionis nec ꝑ diem a peccatis etiam plerūqꝫgrauiſſimis vixiſti immunis. iudica ꝑ hecquid tibi ſit faciendū.Hic luctatur humilis anima/ cum ſuꝑbia.Ellem ex te ſcire ſuperbia temerav ria. quo titulo quo ve iure pretenAdas in me regnare. omnia inſuperopera mea tibi conaris aſcribere ⁊ deputare. Deberet reuera potius humilitas dn̄ari. cum nihil ex me habeā preter maluꝫ. Etſi que bona ex liberalitate domini mei ſuſcepi mox bona illa perdidi ⁊ abieci. ſicutillam primā ac puram innocentiam ſeu iuſticiam in baptiſmo collatam ⁊ poſt recidiuum per ſacramentū penitentie reſtitutam/ mortaliter peccans deſerui ⁊ reppuli.Et plerūqꝫ etiam per venialia/ fedis ⁊ obſcuris denigraui maculis. ita vt merito nōminus erubeſcerē ante oculos dn̄i mei pn̄tare. qͣꝫ maculoſos leproſi alicuiꝰ pannos.ſanie ac putredine vulnerū ſuorū plenos/quis in cōſpectu viri alicuiꝰ inſignis detegere formidat. ¶ Quid rn̄des ſuperbia?nūquid talibꝰ paniculis gloriaberis qͣꝫtūcūqꝫ etiaꝫ prius mūdi ac decori extiterint?Certe vt arbitror minime. Si manſioneꝫapud me facere queris ⁊ in ea demorari tedelectat propter meā pulcritudinem ꝓptermeas diuitias. aut ꝓpter fortitudinem. famā. ſapientiā ⁊ ſic de alijs. cautius proſpice ne fallaris. quoniā hec bona mihi nō niſi ſub mutuo ꝓuenerūt. ⁊ ad bene oꝑandūad gloriā dn̄i mei ſunt cōceſſa. Et tn̄ videsqualiter his frequēter ꝓrſus abutor ad cōtrariū. dn̄o meo de ſuis bonis mouens bellum. Unde penitꝰ erubeſcere debeo atqꝫ expaueſcere ⁊ cōfundi. Minime ergo in mehoc titulo māſionē ſuſcipies ⁊ p̄ſertim qm̄ſi diligenter me ꝑſpexeris/ inuenies me totaliter deformatā per culpaꝫ infirmā. infamē. atqꝫ ignorantē. Nōne inſuꝑ in illo huius mūdi mari ꝓcelloſo ſum ꝯſtituta. in tenebroſa obſcuritate. in fragili nauicl̓a corporis huiꝰ mortalis. inter latrones ⁊ p̄dones. aliaqꝫ diſcrimina. qͣꝫ plurima. vbi qualibet hora dānationis imminet periculuꝫNon eſt profecto tibi ſuperbia hic locꝰ autſtatus tue manſionis. ¶ Dices forſitan ꝙego regno et dominor ſuꝑ multos. Et qͥdinde ſuꝑbia? Si in carcere aliquo teneretur plures ad mortē ꝯdemnati/ niſi gratia