in te ſolū. vt id bonū qd̓ cepiſti in me perficias ⁊ ꝯſūmes vſqꝫ in finē. inſuꝑ ⁊ malumqd̓ in me dn̄at̉/ magis ſemper ac magis expurges ⁊ diluas. Paruꝫ ſiquidē prodeſſetīmo mihi grauiter obeſſet omne bonū mihi a te cōceſſum/ ſi nō ꝑ te fuerit a maloruꝫincurſibꝰ indeſinēter cuſtoditū ac ꝓtectuꝫ.Inſuꝑ ⁊ mihi tuip̄e donaueris ꝑ gloriamqd̓ ad pn̄s in ſpe indulges ⁊ ꝓmittis.Reditatio quedaꝫanime cū ſe ꝑpendit in tꝑali ꝓſꝑitate ⁊ ſpirituali ſimul. reddēdo gratias deo.Excellētiſſima atqꝫ ineffabilis deio bonitas. O pater mīe ⁊ totius cōſolatōnis. quibꝰ meritis data ſuntmihi hec bona q̄ peccatrix ſuſcipio? Curmihi bonū pro malo redditū eſt. gratia ꝓingratitudine. pro dedecore gloria? In tedn̄e. in te ſurgit ſpūs meus. ⁊ om̄ia que intra me ſunt. te benedicūt ⁊ magnificāt Tuenī meas deles iniquitates. tu om̄es infirmitates meas ſanas. tu me liberas a morte. tu me circūdas mīa ⁊ miſerationibꝰ. Tureples in bonis deſideriū meū. tu renouasvt aquile iuuentutē meam. tu me dimittisin pace mentis ⁊ corꝑis. ¶ In labore ⁊ ſudore alterius. comedo pane. quoniā mihitribuis. qd̓ alij magnis nacti ſunt laboribus. nunc eſtū nunc frigus paſſi. mari terraqꝫ in medijs ꝑiculis ꝑuagantes. Tu mihi terras ⁊ poſſeſſiones populi largiris. vtdiligentius ac liberius mediter in mandatis tuis. ⁊ legem tuā exquiram. Principesac nobiles/ ſuoꝝ corpoꝝ ꝑiculis me ſemꝑin pace cuſtodiūt. vt ſine timore de manuinimicoꝝ liberata/ tibi ſeruiā. in ſanctitate ⁊ iuſticiā omnibꝰ diebꝰ vite mee. Iuſtuꝫigitur eſt/ vt ⁊ ego parte ex altera/ te ꝓ omnibus alijs deprecer. a quibꝰ tua bona. ad meꝑueniūt. teqꝫ pro illis laudē. te obſeruē. tehonorē. p̄ſertim qꝛ non ſatis frequēter adhoc valent intēdere. Laborant quidē prome iuxta ſui officij exigentiā. Rationabileigit̉ eſt vt ego nō obdormiā aut pigreſcamin his exercēdis. quibꝰ ſum deputata. hͦ ſane mutua caritas poſtulat vt inuicē bn̄faciamꝰ. ¶ Unū te potiſſimū p̄cor dn̄e. vt hꝫmihi a te indulta ꝓſꝑitas ⁊ ſecuritas inſuper ⁊ tibi ſeruiēdi libera licētia nō meo veniat detrimēto. ne ſit hec ꝓſꝑitas mihi loco p̄mij finalis. Ne q̄ſo in hoc mūdo mihimea merces tribuat̉. Fateor qͥppe me etiaꝫ
bonis pn̄tibꝰ indignā. Sꝫ largiſſime dn̄epro bn̄placito tue volūtatis/ potes me intuo ſeruitio cū his ꝓſꝑis legittime inſtituere. qm̄ adhuc longe meliora. ac ſublimiora ꝓmittis ⁊ tribuis tibi ſeruientibꝰ. vitamſcilicet illam beatam atqꝫ ſempiternā. Tuprofecto meā cognoſcis fragilitatē. ſciensme illā eſſe imbecillā atqꝫ infirmā filiā quevelut delicata ac tenera infātula vtiqꝫ magnas nō poſſet ferre moleſtias. atqꝫ ideo ſibi plus ceteris ⁊ ſupra ſua merita ꝑcis Ueniet tempus in quo virtutibꝰ amplius roborata ⁊ ab vberibꝰ non libens auulſa. potero forſan tutius experiri ⁊ probare duriciem aduerſitatis ac ſolido cibo tribulationis veſci.Sequitur alia me-ditatio anime diſceſſum ſuū a corꝑe rememorantis. ad tunc habendū aliqd̓ auxiliūet ad ſe excitandū ad ſanctū pauorē. Et cōtinet plures particulas.Uis erit mihi q̄ſo fidus amicꝰ. qͥsmihi fidelit̓ aderit in extrema meaneceſſitate. in illa diſtricta hora ſeꝑatōis ameo corꝑe. qͥs tūc mihi erit auxilio? Quistūc loquet̉ aūt rn̄debit ꝓ me? Quis me liberabit dū vocata fuero in tremendo iudicioſūmi iudicis. qn̄ me circūdabūt vndiqꝫ inimici mei. multiphariā accuſantes. ac ſecuꝫin gehennā trahere ſatagentes. qn̄ teſtimoniū ꝯtra me dicet ꝓpria ꝯſcīa/ inſuꝑ et oꝑamea? ¶ Tūc ne/ mūdus aut amici carnismihi veniēt p̄ſidio? Nō profecto. īmo meſinēt ire quo potero. Aderit ne ⁊ corpꝰ cuitā ſtudioſe intēdi? Certe mīme. ſiquidē tūciacebit putrefactū in terra. eritqꝫ vermiumcibꝰ. Aſſiſtet ne vel qͣliſcūqꝫ ꝯſolatio/ priꝰ ame delectabilit̓ ſuſcepta. Reuera non. imodū ad corꝑis portas aut priores cōſuetasvoluptates ad meā ꝯſolatōneꝫ regredi voluero. inueniā oculos aures linguā tactuꝫet cetera vndiqꝫ mēbra vbi mihi voluptasadeſſe ſolita fuit/ clauſa ⁊ ſerata. fortiſſimaatqꝫ horribiliſſima ſera mortis ¶ Tūc igitur quid factura ſum ego miſera qͦ diuerta.Que aduocabo. ſi nō aliūde veniat auxilium ꝑ aliquā aliā cōſolationē aliunde qͣꝫ acorpore venientē. ſi nō antea mihi aliqueꝫcōꝑauero amicū a quo aliter ꝯfortata ſubſiſtā? Cadā profecto intra me prorſus deſolata. in laqueū deſꝑatōnis. ⁊ infra me ininteritū eterne dānationis.