De mendicitate ſpūali
volutari ac putreſcere donec in momentoinfernalibꝰ canibꝰ traderer deuorāda. illicmoritura ſine fine. Lōge fiat a me talis clementia talisqꝫ mīa. Tibi igit̉ magr̄a optima parere recuſem. tuā equanimiter ferēsdiſciplinā. tuā ꝑcuſſionē. tuam quātūlibetdurā correctionē. Tolerare quippe oꝑtetmala pn̄tia vt potiora tandē obtineanturNam ⁊ pater meus ih̓s xp̄s. ab hoc ſeculonō migrauit abſqꝫ dura ad modū pena. ſꝫnec eius mater dulciſſima. Que ergo ſumvt hinc īmunis euadā? nō eſt hoc profectopoſtulandū. ¶ O venerāda magr̄a ⁊ dn̄adicito ſi libuerit ac denuncia patri meo. inquāta nūc afflictione detēta ſum. quaꝫ penam ac preſſurā ſuſtineo. quatinꝰ ſue miſereatur pauperi filie fragili atqꝫ imbecilliplene anguſtiarū ⁊ tormentoꝝ ploratuū ⁊gemitun. Qd̓qꝫ ꝓpter ſuā bonitatē īmēſaꝫin his tormentis mihi mīam impēdat. reperiens in me bonū aliqd̓ qd̓ remuneret.Uides nēpe ꝓpter vehemētiā doloris. necꝯueniēter orare nec ad deū meū mentē meam dirigere poſſe. ¶ Sed ⁊ vos pijſſimicuratores curie pr̄is mei p̄fati. ⁊ preſertimtu benigniſſima mater mīe / dic ſepe dictopatri meo iam ſatis eſſe poſtula mihi pacēet recōciliationē. vt tui honoris ac precuꝫtuarū intuitu/ ꝯſolationē aliquaꝫ experiaratqꝫ alleuiationeꝫ ab his quibꝰ nūc p̄moflagellis. ſicut de his pueris qui ſcolaſticiſincūbūt diſciplinis fieri ſolitū eſt. Exhibete mihi ad inſtar illiꝰ pie mr̄is. que ſuā filiam eripit de manibꝰ pr̄is eā verberātis. O.neqͣꝫ inimici vereor ne in meis v̓beribꝰ rideatis eo mō qͦ de his inſolētibꝰ pueris rideri ſolet. qͥ ꝓ ſuis petulātijs in ſcolis v̓berant̉ dicēdo ne peꝑceritis qm̄ bn̄ meruer̄t:O peccatū ve tibi. qꝛ me tormentis hmōitradidiſti. Infelix illa hora qͣ me ad patrismei offenſaꝫ induxiſti. Inicio qͥppe mihivultū on̄debas hilarē/ teqꝫ placitū ac hūanū mihi ſimulabas. ſꝫ heu gͣuit̉ nimis tuacauda pūgitiua ē ac amara. Quō igit̉ tibiampliꝰ fidē dabo. Cur te non toto conatudeteſtabor. Nūqͣꝫ ita ad me reuerti valeasnūqͣꝫ mihi te videre ꝯceſſum ſit.¶ Adhuc loquituranima tribulationi congratulando ei:Tribulatio ſi per hec flagella tutao. Aſim ac ab illa morte horreda ſeuiſſimaqꝫ facta īmunis. ſi per hec ius
hereditatis paterne qd̓ iam ꝑdiderā recupero. ⁊ qd̓ longe melius eſt. ſi ꝑ hec ad gratiam mei patris reuertor. atqꝫ hinc mea cōualeſcant p̄mia. ꝓfecto mihi optime ē. Conabor tn̄ amplius huiuſcemōi facinꝰ nullatenus admittere. ignorās certe An vicealtera mecum tam miſericorditer ageret̉ vtnunc actum eſt. ¶ O magiſtra tribulatio.Ex quo mihi mudanas ſubtrahis cōſolationes ac ſocietates/ nec mihi poſſibile abſqꝫ aliqua ꝯſolatione viuere. Concede mihi vel alterā aliquā ꝯſolationē ad ſupportandū tuas afflictiones atqꝫ tormēta. Facme illius dulcedinis participem quaꝫ ẜmꝓph̓e verbū deus ſeruat ⁊ abſcondit his qͥtiment ⁊ diligunt eū. per quā dulcedinembeatus ſtephanꝰ/ ſuos nihil eſtimabat lapidatores. beata agatha ad carcerem tāqͣꝫad nuptias ꝓperabat. apl̓i in verberibꝰ exultabant. ſanctus paulus dicebat ſe libenter gloriari in infirmitatibꝰ ſuis. et ita fuitde alijs quibuſſibet ſanctis. ¶ O quid dico ego inſipiens ⁊ inconſulta. quid dico?Cur ampliꝰ velim meū querere ſolatiumꝫHec eſt enī gloria dei. vt iuſticia eiꝰ impleatur qd̓ vtiqꝫ fit dū tribulationē ac triſticiāpatior. pro prauis ac ignominioſis voluptatibus/ quibꝰ preter dei nutū ac mandatum/ frequēter fruitus ſum. Decentius itaqꝫ eſt ac rōnabilius vt dei volūtas impleatur/ me verberās ⁊ corrigens. qͣꝫ de mea vanitate ꝯſolatōeꝫ accipiā. In hoc itaqꝫ meaſit ꝯſolatio. vt pater meꝰ mihi pacatus ſitatqꝫ in me pacē ⁊ iuſticiā ſe oſculari faciatte mediante magr̄a mea tribulatione. Perte inſuꝑ illi ſimilis facta ſum/ qui repletuseſt dolore ⁊ anguſtia in ſua benedicta paſſione. ¶ Debent itaqꝫ hi ⁊ plurimi alij ꝓfectus quos adducis/ ſufficere ad ꝯgratulationē tue pn̄tie. longanimiter expectādoillud excellentiſſimū regni celeſtis premiūad qd̓ per te intrandū eſt. Nōdum quideꝫtempus eſt ꝑceptionis premij huius. Premiū ſiquidē labor antecedet. non laboreꝫp̄miū Fiat itaqꝫ volūtas tua.¶ Beditatio animead recognoſcendū dei bn̄ficia. ⁊ ad ſe excitandū. ad gratias reddēdas deo.Laceat tibi dn̄e deꝰ omnipotens ⁊ppater glorioſe. placeat tibi vt ea cōgnoſcam ⁊ ꝯmemorē bona. q̄ mihi quotidie tribuis. Ingratitudo enī atqꝫ
Od
D