De mendicitate ſpūali

prudentia fortitudo ⁊ iuſticia. que ſint inſuꝑ ſeptē ſpūſſancti dona. ſeptē beatitudines. ſeptē petitiones in or̄one dn̄ica exp̄ſſeſeptē mīe oꝑa ſpūalia ⁊ corꝑalia. deceꝫ precepta legis. In his tua verſabit̉ meditatōet ẜm tuā opportunitatem aduerſus morbos varios peccatoꝝ ⁊ ꝑiculoꝝ ⁊ tētationum/ quibꝰ te ſubiacere cognoſces/ tuā formabis orationē. Diriges etiam frequēteroculū tue ꝯſiderationis ad illa ſeptem capitalia vicia ad illos inſuꝑ multiplices defectus quos in adminiſtratione corꝑaliuꝫſenſuū quotidie incurrimus. ⁊ ſic de alijs īfinitis miſerijs. ¶ Ad hec plenius cognoſcenda ⁊ diſcernēda confert plurimū ſumma viciorū ⁊ virtutū q̄m quidā ſummamregis appellant. ¶ Poteris p̄terea tuumqueſtū diuidere in ſeptem ꝑtes. ⁊ ſingulispartibꝰ/ ſingulos deputare dies. Puta vtſingulis ſeptē dierū. petitionem facias deſingulis ſeptē donoꝝ. ⁊ ita de alijs omnibus in or̄one petendis poteris ordinareet tibi quaſi legem regularē ad hoc ſtatuere. Et nihilominꝰ alijs vrgentibꝰ cauſis extraordinarie poteris ad alia petenda frequenter conuerti. ¶ Sic etiam celeſteꝫ ciuitatem velut in ſeptē partes ſeu vicos diuidere. ⁊ per ſingulos illos vicos ſingulisſeptē dierū diſcurrere ⁊ te queſtuare. Statuesqꝫ in vico vno/ beatos angelos. ī alioꝓphetas ⁊ patriarchas/ xp̄i adhuc venturip̄cones. ⁊ ſic de alijs. prout tibi tua deuotio ſuadebit. ¶ Poteris etiam iuxta dierūſolēniū exigentiā/ recurſum ad xp̄m facereeiusqꝫ myſteria ꝯtemplari. ac etiaꝫ ſanctorum quoꝝ celebrant̉ ſolēnia. tuncqꝫ deuotius ſolito eoꝝ implorare ſubſidia. eosqꝫapud alios facere mediatores. ¶ Iam itaqꝫ (o anima) abſqꝫ intermiſſione prolixe ſatis locuti ſumus; cōuenit vt finē ſermonitribuamus. cetera diebꝰ poſteris reſeruantes. Nam etiā tempus adeſt/ vt ad queſtuꝫte cōferas. quē vtiqꝫ practicādo ſꝑ in hocofficio doctior fies. nō modo in his de qͥbus exempla ſunt poſita pauꝑtatū modisveꝝ etiam alijs innumeris erudita. Ita ſane eſt ꝯmune prouerbiū/ ꝙ fabricando fabri fimus. ¶ Anima ¶ Ita fiat vt ſuadeso homo. Statuā itaqꝫ in meip̄a certū ordinem ad elemoſynā petendū. measqꝫ petitiones pro neceſſitatum occurrentiū opportunitate conabor inſtruere. Nec tn̄ tidi moleſtū erit ſi nō vniformē regulam in

meis obſeruabo dep̄cationibꝰ. qm̄ abſqꝫordine ⁊ menſura mihi mee inſurgūt paupertates ⁊ indigentie/ pro quarū exigentiamee ſunt penitus or̄oes inſtruende. Quibus etiā/ modus eſt nihilominꝰ adhibendus. ẜm qualitatē quibꝰ aut ꝓ quibꝰ meeſt ſermo dirigēdus. Ceterū vbi me deficere videbis atqꝫ torpeſcere/ velis obnixe p̄cor me dirigere. mihiqꝫ adeſſe cōſilio atqꝫauxilio. ¶ Homo ¶ Libenter id efficiā oanima. Deus aūt tuus ſit auxiliator. detqꝫtibi bene ac prudenter orare. ita videlicetvt ei grata ſis. et bene deſiderata quelibetimpetres Amen.¶ Explicit prima pars.Sequitur ſecundain qua ꝯtinent̉ diuerſe or̄ones ⁊ meditatōnes anime deuote. ẜm diuerſas materias.que parū aut nihil deſeruiunt niſi iam deuotioni totaliter mācipatis ⁊ qui in ſeip̄isexꝑiunt̉ affectiones virtutū. inſuꝑ ⁊ dei viſitationē cū ꝯtemptu mūdi. ¶ Incipiuntor̄ones ⁊ meditationes deuote/ circa or̄onem dn̄icā. Et primo ſuꝑ prima petitōneeius. ſanctificet̉ nomen tuū.Oluiſti dn̄e deꝰ omnipotēs. vtv te orantes patrem appellemusHoc itaqꝫ ſuppoſito/ te dep̄corſanctificet̉ hͦ nomē ⁊ cōfirmet̉ inme. hoc eſt vt ꝑſeuerāter tua ſim filia. Alias enī qūo mihi pr̄ eris. ſi tua eē filia deſiero? Mutuo ſe ꝓfecto ponunt hec noīa. Oquātū detrimētū eſt talē amittere pr̄em. q̄etiā ignominia illū offendere vel ei nō ẜuire? ¶ Qn̄ queſo hūc videre potero pr̄eꝫ inſuo palatio q̄ iam verſor in hͦ exilio miſerādo. Qn̄ illa mihi reſeruata ſua hereditatepotiar Qn̄ ſtatuar in illa ſua aula regia imperiali palatio q̄ iam duriſſime ſum carcerata ⁊ varijs circūdata bellicis impugnationibꝰ cum tn̄ ſim regis īmo talis regis filia? ¶ Quo auſu temerario genꝰ meū. meam nobilitatē obliuiſcar? Qua deniqꝫ inſania/ me velut ſcortuꝫ corruptoribꝰ exponam. corruptoribꝰ inqͣm totius caſtitatisproditoribꝰ. aduerſarijs meis ⁊ pr̄is mei?Quā p̄terea fiduciā debeo cōcipere confugiendi ad talē patrē. tam opulentē tā ſapiētem tā benignū? Confidēter illū interpellabo/ qͥ prior me dilexit. nullis meisqꝫ meritis me ſuā filiā appellare dignatꝰ ē. Qd̓ſi illū velut inobediens ⁊ ꝑuerſa aliqͦtiens

Co 2

E