Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De monte

percipientes cerui odorē/ ꝑ veſtigia eiusaut qͥ nō ſunt venatici ſed ignobiles ⁊ craſſi corrodentes forte cadauer aliqd̓/ talesnō inſequūtur ceruū niſi forte ad modicūſpacij. et hoc ideo quia alios vident currētes quatuor. ideo currūt ⁊ ipſi. Sed citiꝰceſſabūt. tanqͣꝫ eēt ſtupefacti de alijs qͣtuor quare ſe in vanū currēdo vexarēt. nō eīſentiūt qd̓ iſti ipſi autē ꝯtinue ad cadauera corrodēda ſunt intēti. Comparetisnunc habētes bonū dei odorē de bonitate. de gl̓a celi / iſtis qͣtuor canibꝰ venaticis.Alios autē mundanos nihil de dei bonitate ⁊ gloria celeſti ⁊ ceteris ſentiētes alijs.Capitulum. XIIII.Legere vel audire ſctōruꝫ vitas/ multumprodeſt ad contemplatōem.Ed etiā amorē iſtū mundanū/ depellūt ⁊ remouere habēt ab hoīeſacra ſcriptura ⁊ ſctōꝝ exempla. lecta deuote ⁊ audita ⁊ ſedule recogitata De quo tradere exēpla nō eſt neceſſariū. ſunt enī ſinenumero qͦtidieqꝫ experimur in ꝑſonis ſetradētibus ad vitā meliorē ſalutēqꝫ ſuaꝫdiligēter pēſantibꝰ Accidit ſepe ꝙ triſtifrigidus aut certe tentatōnibus vexatusaliqͥs accedit ad ſermonē. aut ad alicuiuslibri lectōem. ⁊ ſubito nec trāſibit hora ꝙint̓ verba que inibi audiet leget aut reſpiciet/ ipſe conſeq̄tur leticiā quandā ⁊ ſctm̄calorē ⁊ a ſuis tentatōibꝰ liberatū ſe ſentiet Et cognoſco ꝙ reꝑiens ſe induratuꝫcorde ad hn̄dā deuotōꝫ ſi applicauerit alcui ſalubri doctrina aut vite alicuiꝰ ſctī vl̓ſctē/ ſatis facil̓r ſentiet internā dulcedinē.⁊ citius qͣꝫ ſi niteret̉ ad iſtā hn̄dā ſine medio tali .ſ. ꝙ ſimpl̓r ſe daret ad cogitandūde dei bonitate. Nec miꝝ ẜm ꝙ btūs grego. de hoc adducit exēplū Experiētia docet/ qꝛ ſolis rotā ⁊ eiꝰ ꝑfectā claritatē intueri nō poſſumꝰ ſꝫ ip̄m videmꝰ in mōtibꝰ inquibꝰ reſplendet. ſimili mō percipimꝰ deiclaritatē ⁊ eꝰ dignitatē in ſctīs ſuis vbi mirabilis relucꝫ Ualēt etiā ⁊ oꝑant̉ ad obtinendā deuotōeꝫ iſtam/ ſctōꝝ merita qͦdicta recitātur ⁊ deuote recipiūtur. cū qͥbtali mō quodāmō loqͥmur. eoꝝ ſcripta ꝑlegētes Sic ergo pꝫ qͣꝫ ꝓficuū ſit ſctōꝝdicta ⁊ verba legere attēte vel audire. Poſtto etiā ꝙ ex tali lectōe nihil retineat̉ niſi ꝓtali hora. Non enī fruſtra ⁊ incōgrue dn̄snoſter verba ſua cibū appellauit anīe Un̄

nō eſt mirādū fame ſpirituali deperire tales qui ſe a ſtudio ſacre ſcripture elongāt.exiſtentes macri ⁊ in deuotōne ſua ſicci. Capitulum. XVDe angelorū ſuffragijs Et de generibꝰ aliquorū hominū proſpera ⁊ aduerſa hn̄tiūOOnſequēter niſi nobis ſanctorūc angelorū adeſſet frequēs auxiliū. quis ſufficeret euincere aut euadere fraudes laq̄osqꝫ inimici? Certe nullꝰ.Idcirco angelo nobis ī cuſtodē deputato/ honorē magnū ac reuerentiā ſemꝑ impendere debemꝰ. lꝫ etiā in locis ſimꝰ poſiti ſecretis ⁊ priuatis. nihil inhoneſte ꝑpetrātes quo eiꝰ pn̄tiā offendere poſſemus. Sūt hoīes quidā nature tā laudabil̓pleni gratitudine ⁊ recognitōe acceptorūa deo ꝙ in ꝓſperis eidē fideliter famulāt̉ ⁊meliꝰ qͣꝫ ī aduerſitatibꝰ. ⁊ tales ipſe nutritſepius in ꝓſperitatibꝰ. hn̄tqꝫ ꝑadiſum inhoc mundo ⁊ in futuro. Ratio. qꝛ ex totocorde ⁊ ꝑfecto. nō ceſſant laudare deum etgrās agere de collatis bn̄ficijs Et ipẜ videtur ⁊ in veritate ſic eſt/ ꝙ qͣntulūcunqꝫ donū licet modicū ⁊ exiguū ab eo acceptū. ſitcariſſime ⁊ valde gratant̓ accipiēdū. nō ꝓpter donū ſꝫ ꝓpter eū a qͦ venit .ſ. tale donūRecte ſic̄ filiꝰ bonꝰ in terra aliena poſitusmultū gaudet cū recipit qͣlecunqꝫ iocale aſuo pr̄e trāſmiſſum ⁊ care tenet. Etſi a caſu accidit/ deū remouere bn̄ficia ſua a talibꝰ de quibꝰ locutꝰ ſum. ſtatī permittēs eisaduenire aduerſitates. ipſi ſil̓r hoc gratāter accipiūt tanqͣꝫ a deo veniēs. ⁊ iſto mōſicut in ꝓſperis ⁊ ſic de corde dulci oī tempore deū benedicūt ⁊ laudāt. De quorumnumero fuit btūs iob ẜm ſuā hiſtoriam ⁊plures alij Sed ⁊ ſunt alij alteriꝰ animi⁊ conditōnis / plꝰ indurati ⁊ quodāmō nature aſinine. qͥ ſtimulari volūt ⁊ tl̓es meliꝰaccelerāt ad deū ꝑ tribulatōes ⁊ aduerſitates. qͦs ad ſe trahit deꝰ oīpotēs ſic̄ mr̄ puerū ſeparatū ab ea. Ordīat eī per aliqͦs vt ledat̉ puer ⁊ ſic clamās matrē ad eā reuertit̉⁊ lacrimās. Quē ī vlnas ſuas ſuſcipit adhortās ne ſe decetero ab ea elōget. adijciens qꝛ alibi nō niſi mala ſuſtīebit Et ī veritate loquendo nimis pauci reperiūturqͥ ſic viuacit̓ ⁊ funditꝰ ex toto corde certiſſime recurrūt ad deum ⁊ ad eius auxiliumin vera et bona humilitate. quemadmodū in aduerſitate faciunt cum ſe ſenſerint

eū ſiſſeruequis optettꝓter CapituluI XVIbtūs be

u