Epiſtole quedā
vetuſtatē veſtrā/ quatenꝰ innouati ⁊ feruidi effecti/ meliores vos qͦttidie ⁊ alacriores faciant ꝓmiſſa ſpūſſancti Uincēti aitdabo manna abſconditū. Si volueritiset audieritis me/ bona terre cōmedetis.Orietur vobis ꝓ ſpina roſa pulcerrima/⁊ pro tribulo candidiſſimū liliū Magnaſunt hec dulcia ⁊ conſolatoria a cupientibus ꝓficere ¶ Nō ergo te cōturbet homodei. nō te deijciat multitudo viciorū. Crede deo ⁊ ſpera in eo. ⁊ eris melior qͣꝫ fuiſtiDominꝰ pugnabit pro te ⁊ tu tacebis/ intelligis ne hoc? Dominꝰ ip̄e dabit fortitudine; vt reſiſtas ire. pigriciā excutias. ⁊ cōcupiſcenti animo nō cōſentias. et tu tacebis. quia tibi hāc potētiā nō aſſcribes. tepropter hoc nō eleuabis/ ſed deo totū pure tribuēs. qui aſtitit a dextris pauperis.etiā quantū vales hominibꝰ abſcōde. ⁊ nihil alid̓ qͣꝫ infirmū ⁊ inopē. te cōfitere Siquādo inſurrexerit ꝯͣriꝰ tibi. ⁊ dixerit qd̓nō libenter audis; eſto patiens ⁊ tace Illatis malis dn̄s reſpondebit. Iuſtꝰ enī dominꝰ inultū nō patiet̉ abire qd̓cunqꝫ nociuum verbum. Quid tibi nocere p̄t alterius malicia. ſi contra te inflat̉. ſi detrahitſi obiurgat. Seip̄m magis ꝓdit quia bonus nō eſt. Nā ſi tu bonꝰ fueris. ⁊ in patientia māſeris nil mali tibi intulit; ſed potius meritū tuum auxit. Tu clarior ex obprobrio corā ſapiētibus tu ꝓbatior ex vittute patientie. Nemini nocet prauitas alterius. neminē ledit verbū cōtumelioſuꝫ.qͣꝫ diu ipſe pius ⁊ immotus fuerit. Om̄ishomo qualis īteriꝰ eſt. talis eī exterior aduerſitas erit. quia ſi tu bonꝰ ſimplex ⁊ rectꝰac deum timēs probaris/ nemo tibi bonitatem iuſticiā ⁊ pacem tuā poteſt auferre;niſi eam volūtarie reliqueris. Non eſt magna patientia/ quā parua res ꝑturbat Diſce ad minꝰ tacere ad iniuriā. quia prudentis eſt tacere in temꝑe malo. Qui vinceredeſiderat victū ſe tradat. Cogita de corona; nō de iniuria. ⁊ quomō poſſis aliū ſanare; nō quid poſſis ecōtrario quaſi zeloiuſticie motus rn̄dere Si ille nō ignoſcittu ignoſce/ quia vt frequēter maiorē habꝫculpam qͥ alteri iraſcit̉/ qͣꝫ qui iratū patit̉.Miſerorū propriū eſt conq̄ri. ⁊ impatiētium citiꝰ ꝯmoueri. ⁊ cauſas alijs imponere. Tu ergo eſto libenter reus vt fias antedeum innocēs. tu primo a teipſo incipe;⁊ ſic poteris etiā aliū ſanare. ¶ Audiat ta
men qui zelū videt̉ habere aduerſus aliorum defectus/ qui indignat̉ ſi quid cōtraiuſticiā agitur. qͣꝫ recte ⁊ prudēter ageresſi zelum tuū etiā contra cōmotōem tuamexerceres. ⁊ qd̓ in alio rep̄hēdis. prius inte emendares Cum ergo aliorū culpis iraſceris/ quid iuuat de ocl̓o fratris tui feſtucam tollere/ ⁊ tue impatiētie motus nō cohibere. An tibi videt̉ nō etiā feſtuca ſꝫ potius trabs illiꝰ culpa Uide ne forte ex tuoiudicio/ trabem ſuſpicioſe reputas. quodcorā deo vix feſtuca habet̉. Non fidas nimis propͥo iudicō. quoniā homo es ⁊ nōdeus. ſiue tamē magnū ſiue paruū fueritvtilius tamē ſemꝑ teip̄m cōſideras. quia⁊ tu pctōr es ⁊ curatōne indiges. In quoergo aliū iudicas teip̄m condēnas; cuꝫ eadem facis. Quid enī mihi ꝓdeſt/ ſi aliquēverbis meis ſanauero. ⁊ in proprijs meispaſſionibꝰ manſero Bene illi cui maliciacedit in bonū. ſed ve mihi. propͥe ſalutꝭ interemptori. nō eſt iudiciū māſueti cordisinconſiderate aliū corriꝑe. aut correptōemodū tranſire. vel nō poſſe motū inuectōnis differre. Donec ira in manſuetudinē⁊ zelus amara redeat in dulcedinē. Forſitan tūc videbis nō eſſe tāte culpe reū quērep̄henderas. ac etiā magis excuſabis; ſuper quo prius ſubito indignabaris/ ſꝫ ettue malicie imputabis nō in cōgrue/ ꝙ tātillum nō potuiſti iniurie ꝑferre. lugebisquoqꝫ plus iniuſtā correptōem/ qͣꝫ illiusculpam. Pudeat igit̉ te nōdum didiciſſeꝑuos fratris defectꝰ tolerare. qui qͦttidieinfirmitatē ꝓpriā/ ab alijs deſideras portari. Cur ergo eandē miſericordiā non exhibes alteri/ quā optas fieri tibi. Reuertere ad temetip̄m. ⁊ ꝑtimeſce. ne grauiꝰ deliquiſti indignādo ⁊ male ferendo. qͣꝫ fratertuus peccando Ille forte caſum ſuū moxvt agnouit fleuit ⁊ de cetero cauere propoſuit. tu vero impatiēs ⁊ incōpaſſiuus. peccatū tuū nec inſpexiſti nec fleuiſti Adhucille ſatis bene in corde ſuo ꝑ amorē tecuꝫſtat. ⁊ nihil mali de te exiſtimat. ſed ſe magis humiliat ⁊ ſuꝑ ſe iuſtificat Uideas ergo ne ille qui videt̉ peccator. in regno deite precedat. ⁊ tu cū iuſticie p̄ſumptōne. ſimilis fias ſuꝑbo phariſeo qͥ reprobatꝰ eſta dn̄o. propter ſua ſuꝑbiaꝫ aduerſus publicani humilitatē ¶ Ecce iaꝫ aliqͣliter audiſti kariſſime quo teip̄m debes vincere.⁊ zelum cōtra propria vicia exercere Stu
hores ſil̓. IelEpiſto
I
ij