Deuotorū ſimpliciū
dine/ paſſionibꝰ vicioſis abūdātes. et pene in nullo mortificati. nihil alid̓ qͣꝫ quecarnis ſunt ſapiūt. Quis ergo dubitꝫ qͥnilli iuuenes ad vacandū deo plus ſint apti qͣꝫ iſti ſenes ¶ At ne qͥs murmuret attēdat̉ ꝙ ſunt ſcriptura teſte puericentū annoꝝ. Et ſunt adoleſcētes nō ꝯtēnendi qͥpoſteri prioꝝ vitā moribꝰ trāſcēderūt.Hec remedia data ꝯͣ malas cogitatōnesdū cāꝫ habuerint ex ocio. valent etiā ſi cauſate fuerint ex nimio ⁊ inordinato timoreoffendendi deū. Occupatꝰ nāqꝫ diuerſisexercitijs faciliꝰ obliuiſcet̉ timoris hmōiqͣꝫ vacās ꝯtinuo ocio Remediū nihilominus ꝯͣ eandē cām efficax eſt vt hō cogitetpotiꝰ diuinā mīam qͣꝫdei iuſticiā. ⁊ cum qͣdā mētis libertate fiducial̓r ſe totū ꝓijciatin abyſſum d̓ine bonitatis ⁊ clemētie dicēdo. Dn̄e quāqͣꝫ multa ⁊ magna ſit mea iniqͥtas. vn̄ merito te timere habeo. ſcio tn̄ ꝙmulto eſt maior tua pietas. qꝛ eſt infinitaUn̄ multo ampliꝰ ī te ꝯfidere volo Auferergo a me deꝰ meꝰ nimiū timorē ſeruilē. etꝯfirma me in timore tuo filiali qͦ magꝭ tecordial̓r diligā qͣꝫ nimis vehemēter timeāSi autem ꝯſuetudo mala ⁊ curioſitasintendēdi illis. de qͥbꝰ facile occaſiōes maloꝝ oriri pn̄t fuerit in cā tā turpiū ⁊ iniqͣrum cogitationū; remediū difficiliꝰ poterit inueniri. qꝛ ſemꝑ inqͥeta ⁊ famelica ſolet eē curioſitas in mal̓ enutrita ⁊ cōſuetaRemediū tn̄ hō eſt vt ſupra vt hō occupetſe vtilibꝰ vitādo otiū. Et cuſtodiat ſe a vidēdis/ audiēdis. loquēdis. ⁊ tāgēdis noxijs/ ⁊ nō dādo occaſiōibꝰ pctōꝝ locū Etiam valet vt homo cū ſenſerit ſe inuadi talibꝰ cogitatōibꝰ/ ſtatī qͣſi cū violentia reuocet mentē ſuā inde ⁊ applicet ad alia Etiāſi milleſies vna die hoīem inuaſerīt/ milleſies hō ſe ab eis auertat ſignādo ſe ſignoſctē crucis ſuſpirādo ad deū/ īuocādo noſtrā dn̄am ⁊ ſanctū angelū cuſtodē ſuū ceterosqꝫ ſctōsᵗ qͦs in ſpeciali hꝫ veneratōe ⁊dilectōne Uel ſi hec oīa nō ꝓſint. infligathō ſibi ipſi aliquē dolorē ꝑ flagella aut alias ſalua tn̄ diſcretōne. Et ſi nec adhuc ſicpax fuerit nihil meliꝰ eſt niſi vt tūc hō contēnat tales ſpurcitias ⁊ faciat ſicuti facerꝫſi qͥs ſibi diceret vel on̄deret aliqͣ q̄ ip̄e audire ſiue videre dedignaret̉ Tūc enī qͣſi cūindignatiōe auerteret ⁊ aures ⁊ ocl̓os ⁊ cōuerteret ſe ad alia etiā qͣntūcūqꝫ aliꝰ loq̄ret̉ſeu mōſtraret̉ q̄ ſibi nō placerēt. Sic ⁊ hic̄
fiat Si aūt nec ſic infernales tales muſcepungitiue pacē ꝑmiſerint. optimū remediū eſt vt hō nihil de eis ampliꝰ curet. ſedſub d̓ina confidētia pacīaꝫ hēat ⁊ ſit ſecurus ꝙ nō eū nocebūt nō ſolū. īmo ⁊ ad magnam coronā eidem proderūt.¶ Quatuor generalia documēta cōtra malas cogitatōnesRō pleniori intellectu eorū q̄ dicta ſunt. ⁊ ꝓ faciliori remedio ꝯſequēdo. Cōtra tā groſſas ⁊ ruſticanas tentatōes cogitationū. ponamꝰ aliqͣdocumēta breuiter ¶ Quoꝝ primū ē iſtd̓Periculoſiſſimū eſt. cū qͥs ſe dare vult addeuotōeꝫ ⁊ ad ſpūalia exercitia/ ſi non ſcitſcripturas. nec hꝫ bonū directorē ꝯſiliarium fidelē. exꝑtum deuotū: ⁊ diſcretū. deūtimentē. de quo audeat ⁊ poſſit totalit̓ cōfidere ⁊ conſcīe ſue ſecreta ex toto eideꝫ reuelare/ alioqͥn enī ꝯtinget talē ꝑſonā facilius ⁊ ꝑiculoſiꝰ errare a vera via ſalutis/ qͣꝫaliquē qͥ cōi ſeculariū fideliū graditur viaExēplū ſuꝑ hoc hēmus in vitaſpatꝝ Nādicebat qͥdā ſctūs pr̄. Si videris iuuenēꝑ ſe volentē intrare ꝑadiſum id eſt ſine doctore. etiāſi iā vnū habuerit pedē in ꝑadiſo. retrahe ip̄m infra ꝑ aliū pedē. qꝛ ſic nūqͣꝫ intrare poterit ¶ Scd̓m documētū ē.Poſtqꝫ ꝑſona deuota expoſuit ſuo pr̄i ſpirituali illā tentationē villanā verbis gene̓ralibꝰ. nō eſt neceſſariū de ea vltra in ſpālialiqͥd dicere. niſi forte in illū finē vt meliꝰintelligi poſſit ex qua cā ſit orta. ⁊ vt ex cōſeq̄nti ꝯueniētiꝰ poſſit dari remediū Nontamē adhuc fieri dꝫ hoc freq̄nter. Qui enīp̄ſumerēt ⁊ liberari ſe ab hmōi tentatōnēgraui/ ꝑ ꝯfeſſiōis ⁊ manifeſtatōis iteratōꝫnimiā/ erraret valde. Nā exꝑientia docētefreq̄nter habiturꝰ eēt peius ex hoc Attēdatur ergo ꝓut ſupra tactū eſt. ꝙ nō eſt neceſſariū vt inde qͥs cōfiteat̉. eo ꝙ nō eſt pctm̄niſi forſitan ip̄a ꝑſona eſſꝫ in culpa ex vnaqͥnqꝫ cauſaꝝ ſuꝑius exp̄ſſaꝝ Tūc eī poterit fieri ita vt petat conſiliū ⁊ auxiliū a cōfeſſore. ⁊ vt veniā cōſeqͥ mereat̉ de occaſione p̄ſtita tā abominabili tētationi. vtputa. ſi videlicꝫ ip̄a perſona deuota/ cōſuetaeſſꝫ nimis vacare ocio aut curioſitati. autqꝛ nimis ieiunaſſꝫ indiſcrete aut quia nimis in cibo ⁊ potu exceſſiſſet De his benep̄t fieri ꝯfeſſio. aut etiā extra cōfeſſionē peti cōſiliū. abſqꝫ tn̄ ſpāli ⁊ aꝑta māifeſtatōe
xx 2
R
S