Rectitudine cordis
69
dicium rationis.Conſideratio. XI.Mplius addamuſ. Quia naturaC3delectatur in medijs/ ⁊ triſtatur inextremis. colligitur ratio ſpeculatiua canticorum ⁊ pſalmorum/ qui quandoqꝫ collaudant rectos corde/ ⁊ ad leticiam etcollaudationem prouocant/ vt ibi. Letamini in domino ⁊ exultate iuſti. Et gloriamini omnes recti corde̓. Et iterum: Luxorta eſt iuſto ⁊ rectis corde leticia. Cōiugūtur autem iuſticie ⁊ rectitudo cordis ratione predicta Quoniam iuſticia medium tenet/ ⁊ conſiſtit in quadaꝫ rectitudine ſcd̓mꝰquam debet rectificari cor atqꝫ dirigiConſidera. XIIAtendendum eſt nihilominus ꝙrectitudo voluntatis humane proſtatu vie non ſtat in indiuiſibili/ ſicut rectitudo volūtatis dei. Et ſic ſtoici ponere voluerunt dicentes equalia eſſe peccata/ quoniam eque deuiat vnum a rectitudine ſicut alterum. Exemplum de linea paꝝtorta vel obliqua. Stat igitur ex moderatione iuſtitie per diuinam miſericordiamque ſuperexaltat iudicium/ ꝙ rectitudo voluntatis humane latitudiuem aliquam cōpatiatur/ infra quam voluntas ſtans/ dicet̉ſemper recta/ qͣꝫuis ad centrum indiuiſibile iuxta modum loquēdi predictorum/ nōpertingat.Conſideratio. XIIIUrſus infra latitudinem hanc ꝑmiſerunt aliqua peccata venialiaLVdicentes ea non eſſe contra rectitudinem diuinorum preceptorum/ que ſuntd̓i iuſticie ſeu iudicia participata/ ſicut neceſſe dicuntur contra caritatem. Quia nonextinguunt̉ eam. Sunt tamen peccata venialia quedam obliquitates/ a medijs perque facilius ⁊ rectius tenditur ad finem.Non autem tollunt rectitudineꝫ finis. Etſi non perimunt illam/ prepediunt tamenplurimuꝫ. ſuper qua re loquitur tractatusalter de vita fpirituali docens qͣꝫtuꝫ ⁊ quouſqꝫ vota ⁊ precepta ordinum ſeu religionum obligent ⁊ ſe extendant.Conſidera. XIIII.
Eſcendamus cōſequenter ad particulares caſus aliquos quoniamſermones ꝑticulares in moralibꝰ/dicente areſtolile ⁊ teſte experientia/ magiſꝓſunt aut erudiunt/ quēadmodum videreeſt in p̄ceptis medicine/ neqꝫ tamē oꝑtet tēptare de ſingulis ꝑticularibꝰ. quoniā infinita ſunt ⁊ iō nec diſſerere neceſſe. Sed inprimis ſicut directio cordis tendit ⁊ terminatur in deū ſic ⁊ ab eodē habet ortum ⁊c̄.Uide cōſequentia in tratatu de oratione ⁊ eius valore parte tertia.Conſidera. XV.Enuit nos ecce plus ſperato verbū de directiōe cordis in orōne cū¶anneris. Ad quoꝝ elucidationemampliorē ꝓficit tractatꝰ de meditatiōe cordis/ ⁊ alius de ip̄ius ſtabilitione. veniamꝰꝯſeq̄nter ad alias ꝑticulares actiones. Etin pͥmis videamꝰ qͣlis eē debeat cordis directio in adoratione imaginū/ qm̄ abuſusvidet̉ eē multꝰ apd̓ laicos ⁊ ſeculares/ īmo⁊ nōnūqͣꝫ apud litteratos ⁊ religioſos/ quivnā imaginē citiꝰ adorāt qͣꝫ aliā. Et hͦ ſolūqꝛ vel venuſtior/ aut pulcrior/ aut ornatiorUnde loquūt̉ ad illā velut ſi intelligat. Directio finalis ꝯſulēda ⁊ ſepiꝰ inculcāda atqꝫ p̄dicāda talibꝰ in his ⁊ in pluribꝰ alijs/ ēꝙ hēant intentionē generalē faciēdi in huiuſmodi adoratōibꝰ illud qd̓ intēdit facere eccl̓ia/ quodqꝫ p̄lati doctores ⁊ ſancti patres hmoi inſtituentes ⁊ tolerātes facere intenderunt/ nec figant directionem ſui cordis vel intentionem ad aliquod particulare/ quin ſemper habeāt cordis promptitudinem ad faciendum ea in his ſolum queeccleſia ⁊ ſuperiores noſtri ac priores fieritradiderunt atqꝫ docuerunt.Conſi XVIRanſeamus quoqꝫ ſtatim vltra adſalios cultus ſanctorum/ qui plurimum ſuꝑſtitiones habere vident̉.ita ꝙ nouena fiant/ ⁊ nō ſeptimana/ vel qͥntana. Quod offeratur tale munus/ vel taleSic gallus pro pueris/ gallina pro puelliſbeato Chriſtofero vel Iohanni baptiſtequod ad ſanctum Hupertum pro morſucanis rabidi fiant innuentur particularesobſeruantie/ que nullam videntur habererationem inſtitutionis. Et ita talis ritustranſit in ſuperſtitionem que nihil̓ alij
ſſ 4
C