Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De miſtica theologia

quemlibet aptiſſimum ad ampliandū honeſte rem familiarē induſtria ſua vnus illorum alijs laborātibꝰ ſedet in domo pigeriners nihil curans/ dūmodo nihil ſordideviuat. nihil altū nihil p̄clarū vel dignū ingenio ſuo/ aut pr̄na nobilitate recogitet dicit ſufficere bona iam ſibi habita/ et qualicūqꝫ vita vti. Euocat aūt pater ad actꝰſublimiores/ et arduos monet ſtimulat qͥsnon facile viderit quō hic filius ſi obauditnec obedit odioſus erit pr̄i? Sic ſil̓r ponitur apd̓ prēm celeſtē his quos trahit ad cariſmata meliora ad actus diuioniorestorpeſcunt herētes infimis nec ad ꝑfectiōꝫſemet extēdentes. Qd̓ tn̄ intelligi volumus de illis qui nullo ſtatu vel officio hūiliori/ ſic alligati tenent̉ abſqꝫ p̄cepti trāſgreſſione neq̄ant ad altiora cōſcēdere hic īterim ꝓfecto altiſſimū merito reputari conuenit/ obedientiā diuine iuſſionis operant̉. Anīaduertenduꝫ eſt deniqꝫ/ etſiMaria poterat honorabiliter cuꝫ marthahoſpiti xp̄o mīſtrare/ collaudat eaꝫ nihilominus diuina ſapīa/ vni intēta optimāꝑtem elegerit. Itaqꝫ maledictus eſt ꝑtemſuam aliter (icet faceret) facit deterioremEx his vero palā deducit̉ vita cōtemplatiua ſicut on̄dūt theologi ꝑfectior ſit qͣꝫactiua/ qͥlibet ad cōtēplatiōem idoneꝰ/p̄alligatus actionis neceſſitate pōt ad illālicenter ſe tradere dimiſſa actione. Det̉ inhec fides Augꝰ. dicēti/ ſi negociū .i. actionem charitatꝭ nemo imponit. Intellige ſuperioris iuſſione vel euidēti neceſſitate. ſtudendū eſt cōtemplāde veritati. Nec oppoſuerit aliqͥs facultatē quā hr̄et iſto moꝓficiendi in vita actiua cōdemnatiōem ſuam ſi talentū abſcōderit et in quo poſſꝫ negociari p̄dicādo vel pauꝑibꝰ miniſtrandoqm̄ abunde ꝓficit eccīe vir cōtemplatiuusobſequēs deo/ de corde vel oculo vbi alijmanibꝰ ore vel pedibꝰ ſubſeruiūt. Porro multi ſunt apud qͦs dānabilis iudicanda eſſet obmiſſio cōtemplatiōis inqͥrendequēadmodū poſiti in ſchola religionis ēeſt ſchola deuotiōis orōis et fletuū/ qͣles inſuꝑ eſſe conuenit eccīaſticos/ qui laboresppl̓oꝝ in ocio poſſidēt vt cuſtodiant iuſtificatiōes dn̄i/ et legē eiꝰ exquirāt. Qualesdemū plures inueniūtur viri femīe de ſeculo/ qͥbus ſufficiens ocium inſtructio etingeniū ſuppetunt. vt ſe totos in deū ꝯuertant et rapiat. Aſſint itaqꝫ apud eos fides

ſpes et charitas Subtilior inſtitutio nonmagnoꝑe inqͥrenda eſt vt toti tranſeant inaffectum cordis bonum.Conſideratio quinta docet fugere ſuꝑfluas occupationes et amorem in deū ferri delectatiōe pſalmodiep̄cipue in clauſtralibꝰ. et cantū altū dicit etverū ē huiꝰ impedimētū Quīta indu.Ccupatiōes effugere. Scribe ſapientiam ait ſapiens/ ino pore ocij. naꝫ qui minorat̉ actuꝑcipiet eam. ꝓpterea ſint in paucis actus tui / ſi ſtudere vis bonementi qͣm nemo occupatus. ſi Sen̄. creditur inuenit dicit habuit. hoc enī falſumeſſe in ꝑfectis cognitū eſt/ Non poteſt auis alligatas hn̄s alas vel illitas viſco vacuas ſe ferre auras Et neqͥt pedibꝰ implicatis enatare. Occupatus nihilomagꝭad ſerenū cōtemplatiōis ether pōt ſemet euehere vacua ſit oꝑtet latitudo pagīe cordis nec impleta curis/ vel ſolicitudinibuscōtracta/ nec offuſcata tetrꝭ paſſionibꝰ vbiſapīe immēſa doctrina ſcribi cōq̄rit̉ Capiamus ex arboribꝰ exemplū qͣrū hūor nutritiuus ad ꝓceritatem ramoꝝ ſurſuꝫ ducendus erat defluit inutiliter ima / ſi cortex ex vulnere rimam habuit. Amor auteꝫin aīa nunqͥd aꝑte dicet̉ humor ſuꝰ/fecto infima liqueſcit paſſionū carnaliū ſeu curarū terreſtriū vulnera lacerat̉.Tūc nempe viā facit nocituram amorꝭ ſuinutrimēto/ pͥuſqͣꝫ ſuꝑius ad celeſtiū deſiderioꝝ vegetatiōem deducat̉. Hoc gemūt hiqui amoris ſui pēnas vellent in altatemplationis librare ꝓtinus effluit amorꝭillius humor/ ea ꝑte cor aꝑtū inferius inuenerit vel ad curā rei familiaris/ vel addicte recogitatiōem/ vel ad aliquā hmōi ſolicitudine Experiūturqꝫ qd̓ deplorat ꝓph̓adi. Qm̄ lūbi mei hoc eſt affectiōes impletiſunt illuſionibꝰ. Et reuera illuſiones ſuntqͣs alibi vocat vanitates inſanias falſaset cōfabulatiōes iniqͦꝝ His obſiſtere liricus voluit ait. Si intendis ſtudijsvel rebꝰ honeſtis / inuidia vel amore vigiltorquebere Sed qͥs obſecro liberatꝰ eſt abiſtis vt aliqn̄ moleſtet̉ ab eis? puto quianullus viuēs/ qui vtiqꝫ eſt vniuerſa vanitas. Uerū aliud eſt tradere ſe ſponte velex officio vel ſtudio talibuſ occupationibꝰaliud eſt eas toto deſiderio mētꝭ/ manu di-

A