De vita ſpūali anime

preſcindetur? Hoc tenet Scotus in. iiij.ſnīaꝝ diſt. xxv. ⁊ allegat ad hͦ textū xp̄i in qͦfundata eſt auctoritas excōicandi/ ⁊ correctiōis fraterne. Et hic ſumit̉ validū a ꝯtrario ſenſu argumentū. Iuxta hͦ videre ē qͣliter īpoſſibilitas parēdi mādatis eccīe/ facitvt qͥs apud deū nulla ſit excōicatione ligatus. ꝙ ſi talis īpoſſibilitas notoria ſit īpedit ne qͥs poſſit ab eccīa ꝑ excōicationis ſētentiā iuſte ſeꝑari. Ad hͦ videt̉ vſus eccleſiedū qͥs excōicatus ꝓ debitis abſoluit̉ duꝫ cedit bonis ſuis oībus/ qꝛ facit in hͦ vltimuꝫeius quod poteſt. ceterū duꝫ aliqͥs ex ignorantia qͣꝫqͣꝫ culpabili/ aut ex infirmitate etpaſſione vitioſa. non tn̄ ꝯtumaci facit aliquem actū ꝓ quo ſtatuta eſt ſnīa excōicatōnis late ſentētie ab aliqͦ p̄latoꝝ. videāt iutiſte ⁊ iudices ſi talis poſſet dici excōicatꝰip̄o facto/ cum ſemꝑ ſit ⁊ fuerit ꝓmptꝰ ſtarecorrectioni eccīe ſuꝑ d̓licto ſuo/ ꝓut ſupponit̉ quia non ex ꝯtemptū clauiū ⁊ iuriſdictionis eccleſiaſtice ſed aliunde motus/ vtdictū eſt malū fecit. Nō enī q̄libet inobedientia ꝯtumacia reputat̉ ⁊c̄. ¶ Secūda ꝓpoſitio expediens videret̉/ vt nullus teneret̉ aliū vitare qͣꝫtumcunqꝫ excōicatum a iure/ niſi poſtqͣꝫ denūciatus fuerit eē talis/ aſuo indice. In omni qͥppe alio caſu fere/ p̄thomo rationabiliter p̄ſumere ꝓximū ſuuꝫnon eē excōicatum/ ⁊ oppoſitū faciens exponit ſe frequēter diſcrimini pctī mortalisalienū ſeruū temerarie iudicādo. Exempligr̄a. Uideo ſortē interficere ſacerdotē auteum vulnerare. Si iudico ſortē excōicatūpoſſum errare qm̄ vel a iudice potuit habere mandatū vt hͦ faceret vel ebrietas aut furor eundē excuſat aut aliquid aliud interuenit ꝓpter qd̓ in iudicio ꝯtentioſo duꝫ adillud venerit abſoluet̉. Preterea quicquidſit in pn̄tia facti/ neſcio tn̄ infra biduū an̄ aſuo iudice fuerit abſolutus quā abſolutionem neqꝫ mihi neqꝫ ceteris tenet̉ nūciare.Secus eſt dū iudicialiter eſt ꝯdemnatꝰ qꝛiudicio publico debet abſolui ſi nō vulteuitari ¶ Quereret aliquis quid oꝑant̉ tūcexcōmunicationis late ſnīe ꝑ canones? Reſpondebo/ ſicut accepi a p̄ceptore meo/ eastantūdeꝫ oꝑari vt abſqꝫ ꝓceſſu alio iudiciali/ aut noua ꝯſtitutione/ poſſit iudex ſtatiꝫꝓbato facto. vel ꝯfeſſato/ ferre iuris ſnīam⁊ eandē publicare. nō ſic vbi canones eentſolū ferende ſnīe/ qm̄ monitiones ⁊ ꝓceſſꝰẜm terminos iuris prereqͥrerent̉ multipli-

ces. ¶ Ex eadē radice videt̉ ꝙ nullus prochianus debet euitare curatū ſuū a ſuis ſemīſterijs publice ſeꝑando niſi p̄uia ſui ſuꝑioris ſnīa fuerit publicatꝰ. debet enī tolliqͣꝫtum poſſibile eſt a ſubditis occaſio rebellionis ad ſuperiorē/ ⁊ diuiſionis inter ſe/ ettemerarie diiudicationis cuiuſcūqꝫ alteriꝰqm̄ iſta ſunt peccata grauiſſima. Sed dare licentiā vel p̄ceptū ꝯfuſum/ ꝙ ſubditi vitent curatos ſuos nō p̄uia ſentētia ⁊ publicata/ eſt eos p̄dictis pctōꝝ periculis exponere. Itaqꝫ cū laici clericis ſint inueſti/ poterūt leuiter dicere de ſuiſ curatis ꝙ ſint fornicatores publici/ ſi forte colloqͥum vel cōſortiū modicū viderint apud eū cum mulieribꝰ. Rurſus ⁊ ſi curatꝰ fuerit heri fornicator/ potuit tamē penitere ⁊ ẜm iudiciumſui ſuꝑioris ⁊ ꝯfeſſoris obtulit ſe dimiſſurū ꝯcubinā ſuā/ tꝑe ⁊ loco. qꝛ non ſubito tenet̉ ſemꝑ hͦ facere. ſicut nec penitēs aſtringeret̉ remouere ſubito a ſe qͥcquid fuit auteſt occaſio peccati. tūc parochianus vitando iſtū vere abſolutū quō non peccabit? n̄aūt debet leuit̓ ſuſpicari; nūc aut al̓s ꝙ vero careat bn̄ficio abſolutiōis niſi dū ꝑ ſententiam iudicis fuerit vt talis ꝓmulgatusSed tūc tamdiu vitabit̉/ quoauſqꝫ fueritpublica denūciatiōe nouiter abſolutꝰ. Adde ꝙ ſtabit tūc eſſe diem dn̄icum duꝫ parochianus pͥmo inciperet ſuſpicari vel iudicare ꝙ curatus ſuus eſt fornicator publicꝰ⁊ ita vitandus/ quid aget in hoc caſu. autvitabit eum/ ⁊ hoc erit contra preceptumeccleſie de audiendo miſſam die dominicoquia aliaꝫ vt ſuppono non poterit illo dieprocurare. aut communicabit ⁊ hoc erit cōtra conſcientiam/ ⁊ edificabit ad geheunāPoterit etiam falli vt dictū eſt de impenitentia ſacerdotis forte penitentis ⁊ abſoluti iudicando/ īmo eum potius debet iudicare penitentem ⁊ bonum/ qͣꝫ oppoſitum.cum ſubito potuerit a ſpirituſancto viſitari ⁊ penitere ⁊ confeſſionem actu vel votoperficere. Poſtremo quis non videat hāclicentiam eſſe fomiteꝫ ſciſmatum inter ſubditos alijs dicentibus decurato quia bonus eſt/ alijs non ſed vitandus. quia nec ēpar omnium affectio. nec par diſcretio necar eorum que iuris ⁊ facti ſunt cognitio.¶ Obijcietur fortaſſe nobis illa decretalis cum ſuis gloſis. q̄ſitum. de cohabitatione clericoꝝ ⁊ mulierū vbi per argumentum a contrario ſenſu trahitur. ꝙ forni-

U