Apologeticus
aduerſa dānaret̉ ſicut on̄dit in aſſecutionedānationis vniꝰ articuli vel aſſertionis cōtinētis totā in effectu doctrinā hāc oī publice rei capitalit̓ inimicā. Cuiꝰ dānatōnistenor eſt. Precipua ſolicitudine volēs hecſacroſancta ſynodꝰ ad extirpatōeꝫ hereſuꝫet erroꝝ in diuerſis mūdi ꝑtibꝰ inualeſcentiū ꝓcedere/ ſicut tenet̉/ ⁊ ad hoc collecta ē/nuꝑ accepit ꝙ nōnulle aſſertōes erronee īfide ⁊ bonis moribꝰ ac multiplicit̓ ſcandaloſe/ totiꝰqꝫ reipublice ſtatuꝫ ⁊ ordinē ſubuertere moliētes dogmatizate ſunt. int̓ qͣshec aſſertio delata eſt. Quilibet tyrānꝰ pōtet debet licite ⁊ meritorie occidi ꝑ quēcunqꝫ vaſallū ſuū/ vel ſubditū. etiā ꝑ inſidiaset blandicias vel adulatōes. Nō obſtantequocūqꝫ iuram̄to ſeu ꝯfederatōe cū eo nōexpectata ſnīa vel mādato iudicis cuiuſcūqꝫ. Aduerſus hūc errorē ſatagēs hec ſāctaſynodꝰ inſurgere/ ⁊ ip̄m funditꝰ tollere; prehabita deliberatōe matura decernit declarat ⁊ diffinit hmōi doctrinā erroneā eſſe infide ⁊ moribꝰ/ ip̄amqꝫ tāqͣꝫ hereticā/ ſcandaloſam / ſeditioſam/ ⁊ ad fraudes/ deceptōesmēdacia/ proditōes/ ꝑiuria/ vias dantē/ reprobat ⁊ ꝯdēnat. Declarat inſuꝑ/ decernitet diffinit ꝙ ꝑtinaciter doctrina hanc ꝑnicioſiſſimā aſſerētes/ ſunt heretici/ ⁊ tāqͣꝫ tales iuxta legitimas ⁊ canonicas ſanctiōespuniēdi ¶ Monicus ¶ Dū etiā atꝫ etiaꝫrecogito volucer v̓ba ſacre ſynodi quēadmodū fatet̉ ſe p̄cipua ſolicitudīe deſtructōnē hereſuꝫ ⁊ erroꝝ debere ꝓſequi/ quēadmodū p̄terea ſeueri cēſura iudicij dānauithāc aſſertōeꝫ q̄ totā fere ꝯplectit̉ doctrinānouē aſſertionū denūciataꝝ cū ꝓpōe vndefideliter excerpte ſunt nō inuenio realē ſuſpitionis cām fuiſſe fingēdā qͥn ⁊ ꝯciliumdānās/ ⁊ res ꝑmanēs/ ⁊ doctoꝝ cetꝰ ꝯſulēsdebuiſſent ad vlteriora ꝓcedere. Si aūt aliter vel cur acciderit/ omitto q̄rere. Hoc adpn̄s inqͥro. cur aduena nr̄ p̄ ceteris in hacꝓſecutōe notatꝰ ē. ¶ Uolucer ¶ Noſti monice qͥd ad officium cācellarie pariſien̄. cuideſeruit ſpectat in fide materijs noſti ꝓfeſſionē ſuā/ exꝑtus es qualēcūqꝫ zelū ſuū/ adea q̄ religionē nr̄am reſpiciūt. Scis qͣꝫ liber ē ab oībꝰ vinculis mūdane neceſſitatisqͣtinꝰ poſſit ampliꝰ p̄parato aīo/ ꝓ veritatecertamē hr̄e. Talis ē inſuꝑ de qͦ iuſticia ſinō recte ambulauerit ad veritatē euāgelijvaleat fieri/ abſqꝫ ꝑturbatōne alioꝝ ſeu reipublice via facti/ ꝓut alias corā inclita na
tione frācie vni militi palā dixit. Scis nihilominꝰ ꝙ a xp̄ianiſſimo rege frācoꝝ et ap̄clariſſima filia ſua vniuerſitate pariſien̄.īmo ⁊ ab eccl̓ia gallicana/ ꝓ ꝓuīcia ſenon̄.delegatꝰ extitit ad generale ꝯciliū/ ſub certꝭinſtructionibꝰ ⁊ lr̄is/ q̄ ꝓſecutōeꝫ materiarū fidei. huiꝰ aūt noīatim/ necnō vnioniseccl̓iaſtice. ſed reformatōis moꝝ in capiteet mēbrū multipl̓r imponebāt. ¶ Monicus ¶ Eſto ſic fuerit/ accepi nihilominusemanaſſe poſteriꝰ mādatū a rege/ dū de tractatu pacis in frācia fuiſſet agitatū / ꝙ hecmateria non exponet̉ corā ſacro ꝯcilio / itatn̄ ſi ꝑs aduerſa vellet deſiſtere. ¶ UolucerMonice iam eſſe res integra ceſſaueratiam ꝯmiſſio tribꝰ dn̄is cardinalibꝰ etiā an̄aduētū ambaſiatoꝝ regis/ ab aduerſa ꝑtepetita fuerat ⁊ obtēta. Sereniſſimꝰ p̄terearomanoꝝ rex hāc materiā vt ſciret̉ veritasvoluit ī mediū deduci/ ſicut ex lr̄is ſigilloſuo ſignatis/ ac ꝑ illa q̄ palā oꝑatꝰ eſt corāiudicibꝰ fidei/ ꝑſonalit̓ ꝯparēs ꝑſpicuū eſtet ex p̄dicta ꝯdēnatōe qͥlibet tyrānꝰ reddit̉manifeſtū. ¶ Monicus ¶ Attēde volucernedū ꝓſecutōeꝫ primo factā iuſtificare visculpes ea que poſtmodū facta eſt ꝓſecutionis omiſſionē; maxime pꝰ electōeꝫ canonicā ⁊ legitimā ſūmi pōtificis. ¶ UolucerRecordare qͥd antea dixeris/ ꝙ ī oībꝰ circūſpectio tenēda eſt/ vt penſet̉ nedū qͥd verūvel iuſtū ſit ſed qͥd expediens. Nā variatacircūſtātiaꝝ qͣlitate vere vel eſtimatiue nōerit vicioſuꝫ ſi mutet̉ in diuerſa vel aduerſa ꝯſiliū/ quēadmodū terēcianꝰ ſenex ex ſerefert ¶ Monicus ¶ Un̄ cognitū o volucer pluſqͣꝫ antea/ ꝙ nō erat expediēs ꝓſecutionis ꝯtinuatio ¶ Uolucer ¶ Ah monice q̄ſo ne tale aliqͥd ſcrupuloſe nimis q̄ſieris qd̓ vt p̄notatū eſt nullis verbis exequipōt nec cū modeſtia q̄ neminē ledere vultnude tradi. Oro patere germanū tuū patere potiꝰ morſibꝰ alioꝝ qͣꝫ alios ip̄e morderevideat̉ ¶ Monicus ¶ Expoſtulatio tuarōnabilis videret̉/ ſi tm̄mō de ꝑſone leſiōevel iactura nūc ageret̉ veritatis ꝟo. ⁊ talisveritatis eqͦ aīo qͦs ſuſtinuerit detrimentūfieri/ vt ꝑſonaꝝ q̄rundā oꝑiat̉ vel ignominia vel culpa ¶ Uolucer ¶ Nōne ſatis videt̉ ꝓ triūpho veritatis/ ꝙ nulla aduerſuseā/ poſt tot agitatiōes ⁊ ꝑtractiones lata ēſnīa/ q̄ p̄ſertim in rē trāſierit iudicatā. q̄ p̄terea diceret ea q̄ veritatis erāt leſa eſſe/ proteſtātibꝰ hͦ ip̄m ꝑ lr̄as ſuas ad xp̄ianiſſimū
dd̓