De conſolatione theologie
eſt numerus. videbit oꝑa dei ꝙ nemo poſſit corrigere quē ille deſpexerit. Uidebit ꝙde p̄meditatis ſecū ⁊ dictis tunc faciā hoctunc faciā illud. fiet poſtmodū neqꝫ hoc neqꝫ illud. Uidebit ſe longe fieri ⁊ confundiab expectatione ſua / ⁊ velut a torrēte rapido aliorſuꝫ / ac reatus erat/ trahi. Aīaduertet deniqꝫ aliquādo faciliꝰ eſſe ſpeculātē incella vel ſtudio deſcribere ſibi pulcrū boniregimīs moduꝫ in republica/ qͣꝫ exequēdopracticare. ¶ Monicus ¶ Quid de hoībꝰcēſes nr̄e etatis querētibꝰ expectatōnes adbeneficia/ quibꝰ ānexa eſt alioꝝ cura. Proquibꝰ vel adipiſcēdis/ vel retinēdis ſe litibus inuoluūt/ ſumptibꝰqꝫ ꝯſumūt. ¶ Uolucer ¶ Uiderint ip̄i qualis ſua ſit intētioet quē ſibi finē prīcipalit̓ ꝯſtituūt. Poteſtitaqꝫ fieri vt idoneꝰ aliqͥs ſeruire deo in regimine publico q̄rat illud intēdēs ex ꝯn̄tiet tanqͣꝫ ſecūdarie ſuſtētationem vite ꝓprieſufficientē habere. qͣtinꝰ abſqꝫ mēdicitatevel improportōnato ſibi labore ſeruiat inhoc ſtatu liberiori/ quiete deo. Nec eſt leuiter hͦ imputādū ſymoniace prauitati. Sicut nec dū frequentant̉ in eccleſijs hore canonice ad recipiendū diſtributōes quotidianas ⁊ ſolitas. Aut dum vicariꝰ deſeruitvni cure ſuſcipiēs inde ſtipēdiū. Dignꝰ eſtoꝑarius mercede ⁊ cibo ſuo. Dicā ampliꝰSi ꝓfitet̉ aliquis vitā clauſtralē rōnabiliter intendēs illic ſufficiēter ſuſtētari. alioquin nō intraturꝰ neqꝫ tn̄ ſymoniacus eſtdū intētio principalis ē ſeruire deo/ ⁊ ſuſtētatio vite eſt ad illū finē ⁊ ſub illo. vbi aūtvnū ꝓpter aliud. iam nō duo ſed vnū ſunt¶ Monicus ¶ Appares loqͥ fauorabilit̉in excuſationē ſymonie quā tāta ſeueritate decreta dānāt. quā ampliare ita nitūturaliqui/ ꝙ pene nihil apud eccleſiaſticos inueniret̉ (ſi verū ſentirēt) a ſymonia nō infectum. Sed hoc interim omiſſo cū multisque magis ſcholaſtice tractāda ſunt. ꝑficeqd̓ cepiſti de zeli moderatōe ꝑ patientiamreſpectu fraterne correctōis. ¶ UolucerCorrectio fraterna cū ſit opus elemoſinſpūalis datū ſub affirmatiuo p̄cepto. Sipeccauerit in te frater tuꝰ ⁊c̄. Sꝑ quidē obligat ſed nō ꝓ ſꝑ. ¶ Omittēda quippe eſtdū ꝓbabiliter apparet ꝙ fieret vel fruſtravel in deterioratōeꝫ corrigēdi. Hoc aūt ꝓbabilit̓ eſtimat̉ de peccātibꝰ ex malicia ⁊ cōſuetudine ꝑuerſa. nō ex ignorātia. Secꝰ ind.acorrectōe iudiciaria vbi pōt ꝯtēni ſcādalū
illiꝰ qui puniri debet. qꝛ fit ꝓ ſalute neduꝫilliꝰ. ſed totiꝰ reipublice. ⁊ vt punitio ſceleris cedat alijs in exēplū. ¶ Pōt inſuꝑ hecomitti correctō dū ꝓbabilit̓ apparet ꝙ peccās alio mō ꝑ ſe vel ꝑ alterū corriget̉. Sicenī famelicꝰ nō ē de neceſſitate paſcēdꝰ a petro etiaꝫ diuite/ ſi veriſil̓r īmineat modꝰ ꝙſuſtētatꝰ ꝑ ſe vel aliū non ꝑibit. Qua ſuperre nemo dꝫ ſibi fabricare leuiter ſcrupulostanqͣꝫ de neceſſitate p̄cepti. ſicut nec ī alijsplurimis/ q̄ vel p̄tergredi vel agi pn̄t infratermīos diuine iuſſionis. ¶ Attēto p̄tereaꝙ temerariū frequēter eēt ⁊ vſurpatū iudiciū/ corrigere fratrē qͣſi crimīaliter oꝑantē/vbi pōt occurrere multiplex excuſatōis locus vel rōne fragilitatis ꝓprie/ vt in puerꝭet puellis ⁊ ruſticanis. vel qꝛ doctrinis etvirtutibꝰ aliūde pollent a quibꝰ eos declīare nec ſe corrigere nō eſt leuiter p̄ſumēduꝫ.¶ Rurſus attēdere debet iſta correctio nep̄tergrediat̉ vllatenꝰ ordinē hierarchicū qͦinferiores reduci hn̄t ad deum ꝑ ſuꝑioresetiā vbi vr̄ in ſuꝑioribꝰ vel inertia vel lataculpa nō inde publicaꝫ poteſtatē vſurpetaliqͥs. neqꝫ in p̄dicatōe/ neqꝫ in ſacramētorū mīſtratōe neqꝫ in ſuꝑioꝝ corā ſubditisſatirica rep̄hēſione/ que nō edificatōeꝫ morū ſed indignatōeꝫ cauſat ⁊ ꝯtēptū. ¶ Eſtaūt ſpecialiꝰ aliqͥd obſeruādū circa eos qͦrū ꝯfeſſiōes audiunt̉ vt extra neqꝫ publiceneqꝫ priuate arguant̉ inde īmo neqꝫ laudētur ne aperiat̉ via ſuſpecte reuelatōis ī vituꝑato vel fictōis aut inanis gloriatōis inlaudato. vl̓ diffamatōis ꝑ indirectū ī ꝯfitētibꝰ nō laudatis. ¶ Monicus ¶ Difficilecerte iugū ꝓ p̄ſidētibꝰ in vtroqꝫ foro qꝛ ſicobligāt̉ corrigere ſic ſe gerere qͣſi penitꝰ ī cōfeſſiōe nil audiſſent. ¶ Sed ad vlteriora ꝑgēs dic qͣli moderatōe ſit exercēda tal̓ correctio. ¶ Uolucer ¶ Utiqꝫ nō cū imꝑio. n̄cū auſteritate. ⁊ mīme cū ꝯtumelia vel improperio. Mēdax eī in ore ꝯtumelioſi correctio. Sit exēplo pauli/ cū om̄i humilitate lachrymis ⁊ māſuetudīe. Neqꝫ formidādū ē hic ne nimia ẜuet̉ hūilitas/ vbi nullaeſt q̄ frāgi timeat̉ regēdi auctoritas. Quidꝙ in multis diſſimulāda ſūt pctā vl̓ iuniorū/ ne ꝑdāt verecūdiā vl̓ ſenioꝝ ne peſſimētur ꝑ impatiētiā; increpādi n̄ ſūt/ p̄ſertim īpublico. ſꝫ nec eis delirātibꝰ ē plauſibiliteraſſentiēdū. Modeſtū ſilētiū cū facie ſubtriſti ſatꝭ erit ꝓ ſua correctōe/ ⁊ nr̄a ne peccēcautōe. Porro ſi pctā talia ſint q̄ doctrinā
De corectōe iudis
S
Quali vodliracōōe exexcedecorrectio Ni-
T