Liber Secundus
in manifeſtationē glorie ſue. Porro viammediā ⁊ regiā tradit theologia reuelata fide ſubnixa. qͣ gradiēdū eſt etiā vbi ratiocinationis ꝯͣrie diſſolutio plena nō pateret.Monicus. ¶ Exiſtimo ꝙ has ſnīas necinexꝑti ſatis capiūt nec exꝑientiā dare poteſt induſtria/ niſi p̄ueniēte in bn̄dictionibus dulcedinis ⁊ cooꝑante dei gr̄a/ ineffabili valde mō. Et hoc ē dei donū ſcire a qͦpoſtulāda ſit ⁊ impetrāda talis gr̄a. Multa enī dicimꝰ ⁊ deficimꝰ. verbū aūt abbreuiatū ⁊ ꝯſummatū facit ſapiētia/ dū ī animas ſanctas ſe trāffert. delicias ſuas cōputans eē cū filijs hoīm. in quibꝰ bn̄placitūeſt deo/ qꝛ ſperauerūt ſuꝑ miſcd̓ia eiꝰ. Secce iam adueſpaſcit ⁊ inclinata ē dies qn̄ad ſe me vocat opꝰ dei/ ſimul ⁊ vie laſſitudo quietē te petere ſuadet. Expectet̉ ꝓ reliquis (multa enī querēda ſuꝑſunt) ſequēsdies. ¶ Uolucer ¶ Expectet̉ placet ſi priꝰaudieris ſub exēplari modulamīe/ qͣlis ſitvt eū recogites/ germani tui ſtatus.Quintū et vltimūmetrū primi libri dactilicū tetramētrū hypercatalecticū. currit cū quinto quarti deconſo. phi. Boetij Si quis arcturi.Nus ē multis nauta profundo¶ Dum regit nauē. ventus ⁊ imberEt procellarum turbida molesSi repētinis mōtibus vrgentProximaꝫ nautis crebro minantesNaufrage cladem mortis adeſſeNititur/ fiſus arte magiſtraNil inexpertum corde pauentiSegniter linquens omnia ſolersTentat vt nauis litora captet¶ Si mali vero tanta moleſtatSeuiens peſtis/ iamqꝫ latratuTerret auditum ſcilla caninoAttrahens gulpho cuncta voraciNon opem poſſunt ferre ſodalesPars et in preceps vltro laboratScitqꝫ nauclerum ſtertere puppiObſtupet talis quis nihil vltraUiribus fidit ſpes nec in arte eſtReſpicit celum vota deo datAut mari ſeſe deijcit altoNudus enatans. ſi ſcopuloſumProminens ſaxum ſuſcipit ipſumUel ſinu tuti conditur antriLaudat excelſum/ gratior illiDicit euaſi ſorte benigna
¶ O reſeruatum ſanctius olimObſequi fas ſit xp̄e tibi meRurſus aut ſi me nauigio dasUtar illo fac proſperiore.¶ Explicit liber primus:Incipit liber ſecudus. Proſa prima. Monicus.Cce nobis/ o volucer alteradies fulſit illa ꝯtinuaueris p̄cor effari/ q̄ cepta ſunt ¶ Uolucer Meminiſti puto ſubquall̓ ſil̓itudine fine accepitheſterna collocutio. Nō oīno diſſimiliter/nūc aduena nr̄ ex ꝓcella publici ciuilisqꝫnaufragij ꝯſulte fugiēs/ in locū ſatis abditū velut in quādā ſecuritatis inſulā ſe recepit. Illic more ſolitarij ſedens leuat ſe ſuꝑſe. theologiā habēs ꝯſolatricē / que doctrixeſt diſcipline dei ⁊ electrix operū illiꝰ. q̄ ſobrietate ⁊ prudētiā docet ⁊ iuſticiā ⁊ virtutem/ quibꝰ vtiliꝰ nihil ē in vita hoībꝰ. Hecerigit ad ſpem futuroꝝ/ quēadmoduꝫ tētigimus/ aſſerens ꝙ nō ſunt ꝯdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā que reuelabit̉ in nobis. Addēs ꝙ ſpes non ꝯfundit.ita tn̄ ſi ſit vera ſpes. nō ficta. nō fallax. nōtemeraria. ¶ Eſt itaqꝫ repromiſſio neqͥſſima/ fallēs qͣꝫ plurimos blādiētes ſibi vteremūdo dum etas florida eſt/ ꝯuerti poteriscū voles/ tanqͣꝫ videlicet ex ꝓprijs viribꝰ nōdei dono fiat ꝯuerſio. ¶ Sūt ⁊ alij qͦs eopericuloſiꝰ qͦ ſubtiliꝰ decipit eſtimatio ſuadū caſus peccatoꝝ varios qͦs ꝑpetiunturemēdare nō curāt. vtunt̉ potiꝰ ad ſuꝑbiaꝫ.reputantes ſimile aliqͥd ſecū fieri cū apl̓ocui datꝰ ē ſtimulꝰ carnis; ne magnitudo reuelationū extolleret eū. eis aūt ſicut aīuntne magnitudo virtutū ¶ Ab alijs migratIudas .i. ꝯfeſſio ꝓpter multitudinē ẜuitutis. Tedet enī ⁊ pudet eos totiēs ad ꝯfeſſores deducere lapſus ſuos/ a qͥbꝰ abſtinerevel nequeūt dn̄o ꝑmittēte. vel nō ſatis volūt. ¶ Sūt qͦs ſcrupuloꝝ inqͥetudo/ ⁊ cordis puſillanimitas ita ꝑturbat vt vix relictus ſit ī eis ſpei locꝰ. ¶ Sufficit alijs ſcire de ſpe ꝑ intellectū diſſerere/ dicentibꝰ indeo ſolo ſpem eē reponēdā qͥs neſciat? veꝝapud tales nullꝰ pene ſpei vel ſenſus vel eſfectꝰ ē. ¶ Inuenies alios ſperātes in miſericordia dei/ qͦs ad hoīes nulla flectit miſericordia. venia nulla pꝫ. ¶ Quid ꝙ deſperāt alij de dei bonitate / ſi non ſuauitatem
bb
T
U