Dialogus duorū militū
ſolis pax a chriſto legata. ¶ A ¶ Immoſemꝑ queſiuimus ⁊ querimꝰ pacem ¶ FQuare igitur occidiſtis illū pium regemveſtrū Richardum cuiꝰ medio pacem perpetuā ſi illa digni fuiſſetis q̄ſiueratis/ AConga eſt hiſtoria ¶ F ¶ Immo breuisin effectu ¶ A ¶ Quare breuis ¶ F¶ qꝛtanqͣꝫ pacis inimici eſtis aſſueti dn̄os ⁊ reges occidere ¶ A quos ⁊ quot ¶ Cumipſe melius ſcire debes quare regē ſanctūkinicū danorū ⁊ anglorū regem cuiꝰ regisdanorū eſtis tributarij occidiſtis infra eccleſiam cathedralē in ciuitate otconien̄ inregno dacie ⁊ pheonia inſula et ibi ſanctꝰmartir ſepultus. In cuiꝰ rei memoriā/ ſagitte ſignū veſtri geſtare ſacerdotes in caſulis debent dū celebrant. quā poſſeſſionem impie cōtinuaſtis vſqꝫ ad aliū ſctm̄martirē ſctm̄ thomā cantuarien̄. pro iuſtitia cuius eſtis inimici morientē ⁊ vſqꝫ addictū pium regem Richardū pro pace vobis queſitatāqͣꝫ indignis int̓fectus. Queigitur maior demētia qͣꝫ nobiſcū cōtendere niſi gladio. ſi dominos naturales et ꝓprios occidiſtis vijs impijſſimis opinionibus diſſentiētes quō alienis pacē vl̓ iuſticiā ſeruabitꝭ? ¶ A ¶ Nunqͣꝫ audiui anglicos reges int̓fectos. ¶ F ¶ Ego legi p̄dictos ⁊ alios etiā temꝑe antiquiſſimo.A ¶ Dic queſo vnū? ¶ F ¶ Dicā pluresA ¶ Rogo dic ¶ F ¶ Anno dn̄i. dc. lxij.Oſuas rex anglie occiſus eſt. Anno. dc. li.Ofini rex occiſus Anno. dc. lxviij. Alfinꝰrex occiſus Anno. dc. lxxx. Egriſd̓. Rardahūbrorū rex occiſus eſt. Anno. dc. xcviij.Urenhered dux regni mordamibrorū interfectꝰ eſt. Anno. dcc̄. xvi. obred rex mordamibrorū interfectus eſt ꝓut veſter Beda venerabilis in angloꝝ hiſtoria/ late deſcribit. De illo autē martire/ glorioſo ſancto kinito dacie ⁊ anglie rege/ ponit danorum hiſtoria ¶ A ¶ Illi tunc infidelesF ¶ Sed vos tūc infideliores. ¶ A bonum fecerūt quia ſanctos et martyres homines mortales fecerūt ¶ F ¶ Si bonūnō tamen bene fecerūt. ⁊ deus remunerator aduerbiorū nō nominū. ¶A ¶ Fortecū iuſta cauſa fecerūt ⁊ ita bene ¶ F Uolentibus nō abeſt occaſio iuſta vel iniuſtaſumūt enī occaſionē iniqui qꝛ corrigi deſpiciūt ⁊ bene prolata criminātur. Ualdeenim inſolens ⁊ intolerabile exiſtimāt qͥcquid illud nō ſonat quod intus amant
A ¶ Dum mēte reuoluo que audiui malo tacere qͣꝫ loqui. Uincit enim om̄ia veritas. et certū quod in diebus meis vidi nobis pacē queſitā medio illius boni regisRichardi de cuiꝰ morte ⁊ cauſis illiꝰ/ ſatisimpijs/ taceo. de tā antiquis ignoro. hocſaluo ꝙ inter nos fama aſſeritur. Normaniam nobis ꝑtinere ⁊ in hoc nos iuſtamvos iniquā fouere cauſam. ¶ F¶ Saluapace nō eſt veꝝ nil citra mare habetis niſi ꝑ tyranniā et mare eſt ⁊ eſſe debet terminus veſter. Habuiſtis tamē alias ducatūacquitanie cum aliqͥbus pertinen̄. in feudum a rege francorū quē ducatū per multiplicatas fellonias diuine ⁊ regie franciemaieſtatis offenſiuas amiſiſtis ꝯtra fidelitatem iuratā et promiſſam veniēdo. InNormania autē nullū ius habuiſtis. nechabetis/ immo vt dux normanie rex francorū eſt verus rexanglie. ſcitis eniꝫ ꝙ duxRormanie iuſto titulo regnū veſtꝝ queſiuit vnde reꝑio etiā ꝙ anno. c. liiij. rex frācorum Ludor vicus zelotypia motꝰ/ vxorem repudiauit quā henricus normaniedux p̄ter eius volūtatē duxit propter qd̓inter eos ſuborta guerra ſed poſt eodemanno facta pace int̓ eos dictus Henricuscum dicti regis Ludor vici p̄ſidio/ angliam cōtra Stephanū intrat regnum ⁊ occupat ſed per cōcordiam illi regnū ad vitam dimiſit. qͥ poſt illo Stephano mortuo cum dicti regis p̄ſidio regni ītegritatem habuit ⁊ poſſedit. Poſt autē circa annum domini. M. x. Philippꝰ francorū ⁊Henricus anglorū reges ſimul in chriſtinomīe cuꝫ innumeris nobiliū milibꝰ iterꝑegrinatōnis vltra mare pro chriſti vindicta fienda arripuerūt/ etſi rex tuus odoardus ſimiliter in die ſancti Georgij facere voluiſſꝫ aūt ſaltem illū xp̄ianiſſimū frācorum regē Philippū de valoys nō impediuiſſet anglicos ſuos. CL. non perdidiſſet nec tantorū francorū mortem propinaſſet nec notā ſue fidelitatꝭ infracte incurriſſet / ſicqꝫ rex Henricus vltimo vitaſunctus ſtrennuitatē propriā et fratrū acſue militie cōtra infideles cōuertiſſet ¶ APoſſibile eſt ¶ F ¶ Precor nomīa mihipontificē tuum inſtructorē ⁊ in hac materia eruditorē. ¶ A NNō nominabo ſedmagnū in dei ſeruitio tibi eſſe aſſero et inmagna dignitate conſtitutū. ¶ F ¶ Utinā bene ꝑpendat/ ſue magnitudīs p̄ceps
M