Franci et angli
53
ſibi gl̓iaꝫ q̄rit de oꝑbꝰ d̓inis tu et illi ſil̓isfur es ⁊ latro q̄rēs deo furari gl̓aꝫ ſibi ꝓ īmēſis bn̄ficijs debitā. Noli gl̓iari in vēto⁊ fabul̓/ mitte nautis vētū. ⁊ gl̓aꝫ deo/ ſperne caduca fallaciſſiā ⁊ guſta ⁊ ſapora et̓na¶ A qͥd eqͥ qͥd ſocij/ qͥd tirones/ qͥd armaqͥd caſtra q̄ſita ⁊ peculiū euenirēt ſed ⁊ reſpublica ⁊ illiꝰ principes quoꝝ grāꝫ q̄ſiuiqͥd erūt facturi. ¶ F Peribūt ⁊ tu cū ill̓ſicut ⁊ granū qd̓ in petra tua ſemīaui/ fructū nō emiſit nec emittet ¶ A Nolo ꝑire/ īmo pacē vel fedꝰ vellē inter nos inirevt honore ſaluo/ poſſem tuis ꝯſilijs adqͥeſcere ¶ FNobis tāqͣꝫ hoībꝰ bone volūtatis pax debet̉ iure teſtamēti. quā vos ill̓qͣſi miniſtri antixp̄i rapuiſtis/ illius obtinēde capaces A ¶ deus ſupplebit defectus nr̄os ¶ F ¶ Magnipotēs cuiꝰ oculiſuꝑ filios ade a die natītatis vſqꝫ in exitūvt reddat vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eorū bona velmala cūcta cernēs ⁊ cui nihil latere p̄t ſuꝑplebit iuſticie hꝰ ſeculi defectꝰ ⁊ vos nr̄osefferos ⁊ ſue pacꝭ crudeles ꝑſecutores puniet iuxta demerita. ¶ A ¶ De meritꝭ neſcirē iudicare ſed pacē in diebꝰ meis videre deſidero vt tuis ꝯſilijs tāqͣꝫ accōmodisadqͥ eſcerē ſalubrit̓. ¶ F Si tēꝑali caremꝰ vtinā ſaltē pace fruamur eterna Amē.Additio facta poſtbiennale intęruallum.Auxo biennali ſpacio/ rediēsfanglicꝰ de ſua ꝑegrinatiōe franIcuꝫ reꝑtū alloqͥ q̄rit/ ⁊ pꝰ multaſubītrat priſtina collatōꝫ. Cuifrancus ¶ I Nōne ꝯtritꝰ es ⁊ penitensde tātis īpietatibꝰ/ ꝑ te in xp̄ianiſſimo frācoꝝ regͦ ꝯmiſſis ¶ A ¶ Non F ¶ Quare? ¶ Aſ qꝛ cū iuſticia ⁊ iuſta guerra feci.terrā enī nrāꝫ q̄rimꝰ nr̄i regꝭ francoꝝ ⁊ angloꝝ iuſto mādato/ ⁊ ita ex pꝰ ꝑ viros magnos ⁊ doctos ⁊ pōtifices ſum meliꝰ p̄terito informatꝰ ¶ F Un̄ regis tui iuſticia ꝓceſſit p̄cor dic? A ¶ qꝛ in ſucceſſiōe prīacā filioꝝ ⁊ liberoꝝ/ ſꝫ rex Odoardꝰ hn̄s filiā yſabelis regꝭ philippi/ ex ꝑſona illiꝰ petijt regnū iure ſucceſſiōis/ ergo cūctis p̄ferendꝰ. ¶ F¶ Filia eſt in hoc regno incapaxA Cīmo iure d̓ino ⁊ ciuili capax. vt hēs īlib̓. deū. de filiabꝰ aphat/ ꝓ qͥbꝰ dixit deꝰ admoyſen Da eis portōeꝫ hereditatꝭ pr̄ne. ⁊hoc ſit tibi iudiciū ſempit̓nū F ¶ Illa hereditas plebeia nō regnū/ etſi regnū nō ſimile huic ī qͦ ml̓ta ſpūalia. Preterea argu
mēta legꝭ antiq̄ nō hn̄t efficaciā niſi qͣtenꝰ redacta ſunt ad moralia Sꝫ ſi ita ſit ꝙſit capax/ cur igit̉ vos anglici/ filiā regꝭ hērici/ nuptā Gāfrido comiti Andegauen̄.moriēte pre ſine maſcul̓. nō admiſiſtis adregnū. īmo ſtephanū ex ſororē nepotē pretuliſtꝭ. āno dn̄i. M. c. xxxv Nōne qd̓ qͥſoiuris in alteꝝ ſtatuit/ eodē iuri vti dꝫ? Adignū ⁊ iuſtū puto ſꝫ hoc mihi nouū ¶ Flege hiſtorias Licꝫ ſi etiā regni vr̄i filia capax exiſteret nō ideo in frācorū regno capax eēt ¶ A Cur tā varie? ¶ ¶ Quia hocregnū ab infidelibꝰ cū infinito xp̄icolarūmartirio q̄ſitū mirādiſ ⁊ ſingl̓aribꝰ donis⁊ p̄rogatiuis d̓initꝰ donatꝭ ē ī fide xp̄i edificatu tal̓r/ ꝙ nr̄is caruit ⁊ hereſibus teſtegregorio. vn̄ Alodoueo liliū angelitꝰ miſſum: cū āpulla ſacra/ btō Remigio ꝓpinata/ vt illū ⁊ ſuos in dicto lilio ſucceſſores.illiꝰ ſctīſſimi chriſmatꝭ oleo inūgeret. ⁊ in̄poſt illā ſacroſctām vnctōeꝫ/ paulominꝰab angel̓ rex qͥcūqꝫ frācoꝝ inūctus/ veſtigia illiꝰ approbatōnis retinēs/ ſolo tactumanuū infirmos certa īfirmitate curat; teſte notoꝝ etate Nec hꝰ rei mulier. capax cēſet̉. cū a ſacroꝝ mīſtratōe īmo interdū certo tꝑe ab ingreſſu eccl̓ie ꝓhibita Quare n̄idē ſicut ī alijs regnis in qͥbꝰ ml̓ierē credocapacē A īmo ⁊ ī regnis ſucceſſer̄t ⁊ ſuccedūt ¶ Non frācoꝝ etſi in alijs ꝯſuetudo admittit illas ex ꝯſenſu totiꝰ ppl̓i francis āt ꝯſuetudo ⁊ ppl̓i ꝯſenſus in euū cōtradixer̄t. Quid pl̓a Nōne deꝰ diſtīxit dominia ⁊ t̓rā inhabitari fecit/ ꝑ diſtīctōemlinguaꝝ in turri ꝯfuſiōis/ cum oēs in lingua vniformes ꝑ līguaꝝ ꝯfuſionē ⁊ diuiſionē mūdū inhabitauit ⁊ gētes diſperſitqūo vos barbari qͦꝝ vocē n̄ ītelligimꝰ moribꝰ vita ⁊ līgua ꝓrſus drn̄tes/ nob̓ frāciscupitꝭ p̄eſſe A ec̄ hercl̓es cū hac diuerſitate hiſpaīas q̄ſiuit ⁊ hītauit. Nōne ec̄ romani vniuerẜ līguis prīciparūt / cur n̄ anglici eq̄ frācis prīcipari pn̄t? F ¶ Quia īdigni tā pie tā xp̄ianiſſime natōi p̄eſſe. defende iuſticiā allegatā ⁊ nō tirāniā. allegaiuſtos reges et n̄ tirānos ¶ A reges hiſpanie et nauarre qͥin līgua dn̄ant̉. ducē Britānie et regē vngarie qͥ. xij. linguashꝫ in regͦ differētes/ vngaros tentonicosſclauos/ tartaros/ philiſteos/ cōmannosfrancos et alios pro nūc a memoria mealapſos / F hoc qꝛ populꝰ aſſentit ſubijciqꝛ minor ꝑs debet maiori et digniori cedere/ et regem alienum ſibi aſſumit. nos
C
D