Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Franci et angli

53

ſibi gl̓iaꝫ q̄rit de oꝑbꝰ d̓inis tu et illi ſil̓isfur es latro q̄rēs deo furari gl̓aꝫ ſibi īmēſis bn̄ficijs debitā. Noli gl̓iari in vēto fabul̓/ mitte nautis vētū. gl̓aꝫ deo/ ſperne caduca fallaciſſiā guſta ſapora et̓na A qͥd eqͥ qͥd ſocij/ qͥd tirones/ qͥd armaqͥd caſtra q̄ſita peculiū euenirēt ſed reſpublica illiꝰ principes quoꝝ grāꝫ q̄ſiuiqͥd erūt facturi. F Peribūt tu ill̓ſicut granū qd̓ in petra tua ſemīaui/ fructū emiſit nec emittet A Nolo ꝑire/ īmo pacē vel fedꝰ vellē inter nos inirevt honore ſaluo/ poſſem tuis ꝯſilijs adqͥeſcere FNobis tāqͣꝫ hoībꝰ bone volūtatis pax debet̉ iure teſtamēti. quā vos ill̓qͣſi miniſtri antixp̄i rapuiſtis/ illius obtinēde capaces A deus ſupplebit defectus nr̄os F Magnipotēs cuiꝰ oculiſuꝑ filios ade a die natītatis vſqꝫ in exitūvt reddat vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eorū bona velmala cūcta cernēs cui nihil latere p̄t ſuꝑplebit iuſticie hꝰ ſeculi defectꝰ vos nr̄osefferos ſue pacꝭ crudeles ꝑſecutores puniet iuxta demerita. A De meritꝭ neſcirē iudicare ſed pacē in diebꝰ meis videre deſidero vt tuis ꝯſilijs tāqͣꝫ accōmodisadqͥ eſcerē ſalubrit̓. F Si tēꝑali caremꝰ vtinā ſaltē pace fruamur eterna Amē.Additio facta poſtbiennale intęruallum.Auxo biennali ſpacio/ rediēsfanglicꝰ de ſua ꝑegrinatiōe franIcuꝫ reꝑtū alloqͥ q̄rit/ pꝰ multaſubītrat priſtina collatōꝫ. Cuifrancus I Nōne ꝯtritꝰ es penitensde tātis īpietatibꝰ/ te in xp̄ianiſſimo frācoꝝ regͦ ꝯmiſſis A Non F Quare? Aſ qꝛ iuſticia iuſta guerra feci.terrā enī nrāꝫ q̄rimꝰ nr̄i regꝭ francoꝝ angloꝝ iuſto mādato/ ita ex pꝰ viros magnos doctos pōtifices ſum meliꝰ p̄terito informatꝰ F Un̄ regis tui iuſticiaceſſit p̄cor dic? A qꝛ in ſucceſſiōe prīa filioꝝ liberoꝝ/ ſꝫ rex Odoardꝰ hn̄s filiā yſabelis regꝭ philippi/ ex ꝑſona illiꝰ petijt regnū iure ſucceſſiōis/ ergo cūctis p̄ferendꝰ. Filia eſt in hoc regno incapaxA Cīmo iure d̓ino ciuili capax. vt hēs īlib̓. deū. de filiabꝰ aphat/ qͥbꝰ dixit deꝰ admoyſen Da eis portōeꝫ hereditatꝭ pr̄ne.hoc ſit tibi iudiciū ſempit̓nū F Illa hereditas plebeia regnū/ etſi regnū ſimile huic ī ml̓ta ſpūalia. Preterea argu

mēta legꝭ antiq̄ hn̄t efficaciā niſi qͣtenꝰ redacta ſunt ad moralia Sꝫ ſi ita ſitſit capax/ cur igit̉ vos anglici/ filiā regꝭrici/ nuptā Gāfrido comiti Andegauen̄.moriēte pre ſine maſcul̓. admiſiſtis adregnū. īmo ſtephanū ex ſororē nepotē pretuliſtꝭ. āno dn̄i. M. c. xxxv Nōne qd̓ qͥſoiuris in alteꝝ ſtatuit/ eodē iuri vti dꝫ? Adignū iuſtū puto ſꝫ hoc mihi nouū Flege hiſtorias Licꝫ ſi etiā regni vr̄i filia capax exiſteret ideo in frācorū regno capax eēt A Cur varie? Quia hocregnū ab infidelibꝰ infinito xp̄icolarūmartirio q̄ſitū mirādiſ ſingl̓aribꝰ donis p̄rogatiuis d̓initꝰ donatꝭ ē ī fide xp̄i edificatu tal̓r/ nr̄is caruit hereſibus teſtegregorio. vn̄ Alodoueo liliū angelitꝰ miſſum: āpulla ſacra/ btō Remigio ꝓpinata/ vt illū ſuos in dicto lilio ſucceſſores.illiꝰ ſctīſſimi chriſmatꝭ oleo inūgeret. in̄poſt illā ſacroſctām vnctōeꝫ/ paulominꝰab angel̓ rex qͥcūqꝫ frācoꝝ inūctus/ veſtigia illiꝰ approbatōnis retinēs/ ſolo tactumanuū infirmos certa īfirmitate curat; teſte notoꝝ etate Nec hꝰ rei mulier. capaxſet̉. a ſacroꝝ mīſtratōe īmo interdū certo tꝑe ab ingreſſu eccl̓ie ꝓhibita Quareidē ſicut ī alijs regnis in qͥbꝰ ml̓ierē credocapacē A īmo ī regnis ſucceſſer̄t ſuccedūt Non frācoꝝ etſi in alijs ꝯſuetudo admittit illas ex ꝯſenſu totiꝰ ppl̓i francis āt ꝯſuetudo ppl̓i ꝯſenſus in euūtradixer̄t. Quid pl̓a Nōne deꝰ diſtīxit dominia t̓rā inhabitari fecit/ diſtīctōemlinguaꝝ in turri ꝯfuſiōis/ cum oēs in lingua vniformes līguaꝝ ꝯfuſionē diuiſionē mūdū inhabitauit gētes diſperſitqūo vos barbari qͦꝝ vocē ītelligimꝰ moribꝰ vita līgua ꝓrſus drn̄tes/ nob̓ frāciscupitꝭ p̄eſſe A ec̄ hercl̓es hac diuerſitate hiſpaīas q̄ſiuit hītauit. Nōne ec̄ romani vniuerẜ līguis prīciparūt / cur anglici eq̄ frācis prīcipari pn̄t? F Quia īdigni pie xp̄ianiſſime natōi p̄eſſe. defende iuſticiā allegatā tirāniā. allegaiuſtos reges et tirānos A reges hiſpanie et nauarrein līgua dn̄ant̉. du Britānie et regē vngarie. xij. linguashꝫ in regͦ differētes/ vngaros tentonicosſclauos/ tartaros/ philiſteos/ cōmannosfrancos et alios pro nūc a memoria mealapſos / F hoc qꝛ populꝰ aſſentit ſubijciqꝛ minor ꝑs debet maiori et digniori cedere/ et regem alienum ſibi aſſumit. nos

C

D