Tractatus de conſiderationio-
Prima particulain qͣ cōtinet̉ oratio ꝓ recognitiōe propriecōditionis ⁊ gratiaruactōne/ petendo ſapientia ex verbis ſalomonis.Ex regum Ieſu benigniſſimerprinceps pacis ꝑ quē reges regnāt ⁊ in cuiꝰ manu ſunt oīa iura regnorū. deꝰ vnꝰ in trinitateꝑfecta cū patre ⁊ ſpūſctō initiū ⁊ finis cuiuſqꝫ rei. creator ⁊ amator generis hūani.atqꝫ ipſiꝰ poſtqͣꝫ ꝑierat miſericordiſſimꝰ ꝑpaſſionē ſuā reꝑator deꝰ mīaꝝ ⁊ totiꝰ ꝯſolatōis. deꝰ meus ⁊ rex meꝰ. Recordor obſecro in grāꝝ actōe. quēadmodū liberaliſſimo ꝓuidentie tue dono ſapiētiſſimo ꝓuidentie tue cōſilio/ dignatꝰ es formare meportionē aliquā creature tue cū nō eſſet. ⁊educere gementē ⁊ nudū ex vtero matrismee ancille tue. Dans poſtea renaſci denuo felicius in gremio eccleſie/ ſpōſe tuematris oīm pie viuentiū. ⁊ hoc ꝑ lauacrūregeneratiōis ī baptiſmate. faciēs de filioire/ filiū adoptōis ⁊ gratie ꝑ infuſionē ſpirituſſctī in fide ſpe ⁊ charitate cū ceterꝭ virtutibꝰ ⁊ donis aīam meā ornātibus atqꝫfirmātibꝰ Dediſti p̄terea mihi pupillo etaduene tuo in loco ꝑegrinatōis huiꝰ velociſſime trāſeūtis/ corpuſculū vegetū et ſanū. cū integris ſenſibꝰ/ ad ſubſeruienduꝫaīe capiti ſuiipſiꝰ. ꝓ cōſecutōe finis ſui. indiligēdo te ex toto corde/ tota mēte/ totaqꝫ virtute/ ꝑ obedientiā mādatoꝝ tuoꝝ.Originē inſuꝑ tribuiſti regalē atqꝫ clariſimā iuxta nomē magnoꝝ qͥ ſunt in terra⁊ ẜm fugitiuos ſeculi ꝑeuntꝭ honores deducēs ad me iura prīogeniture ꝓ regnando tandē ſucceſſiōe legitima apd̓ xp̄ianūppl̓m francie. qͦ tibi eſt inter ceteros cultuquodā ſacratiore dicatꝰ. Et quibꝰ hec meritis meis talia tantaqꝫ ſuꝑ ceteros hoīmcōſodales ⁊ fratres meos? Tu ſcis dn̄e deus meꝰ ⁊ rex meꝰ/ qm̄ ex ſola dignatōe miſericordis gratie tue. Nā qͥd meruiſſeꝫ dūnō eſſem vel dum infans eſſem. ¶ Et eccenūc ꝓut cōfitebat̉ tibi rex ſalomo pacificquondā amabil̓ tibi ⁊ ſortitus aīaꝫ bonāego ſum puer ꝑuulꝰ ⁊ ignorās egreſſum ⁊introitū meū. ⁊ ſeruꝰ ī medio eſt ppl̓i quēelegiſti ppl̓i infiniti ⁊ qͥ dinūerari nō p̄t ⁊ſupputari pre multitudīe Dabis ergo ſeruo tuo cor docile. vt poſſit iudicare ppl̓mtuū. ⁊ diſcernere inter bonū ⁊ malū Quis
enī iudicare p̄t ppl̓m iſtū ppl̓m ntuū hucmultū? Deꝰ ergo patꝝ meoꝝ ⁊ dn̄e mīe. qͥfeciſti oīa verbo tuo ⁊ ſapiētia tua cōſtituiſti hoīem / vt dominaret̉ creatuta q̄ eſt a tefacta. vt diſponat orbē terraꝝ in eqͥtate etiuſticia. ⁊ in directōe cordis iudiciū iudicet/ da mihi ſediū tuaꝝ aſſiſtricē ſapīam.⁊ noli me reprobare a pueris tuis quoniam ſeruus tuꝰ ego ſum ⁊ filius ancille tuehomo infirmꝰ ⁊ exigui tꝑis ⁊ minor ad intellectū iudicij ⁊ legū Et ſi qͥs erit cōſummatus inter filios hoīm/ ſi ab illo fugeritſapīa tua/ in nihilū ꝯputabit̉ Tu āt elegiſti me futuꝝ regē ppl̓o tuo ⁊ iudicē filioꝝtuoꝝ ⁊ filiarū Mitte ergo ſapīam de celistuis ſanctꝭ ⁊ a ſede magnitudīs tue. vt mecuꝫ ſit. ⁊ mecū laboret. ⁊ ſciam quid acceptum ſit apud te ſemꝑ. Amen.Secunda particula ꝯtinēs conſideratōeꝫ exhortatoriā ſuiipſiꝰ velut ad aīaꝫ ſua vt ſe ſtatūqꝫ ſuū reDuoca nūc teip̄am (cogitet.a O aīa mea/ aīa ad imaginē deifacta aīa p̄cioſa xp̄i ſanguīe reſdēpta. Cōſtitue te corā oculistue ꝯſideratōis/ in luīe rōis ⁊ catholice caritatis/ dū ad pn̄s ſola es. dū nō circūſtātnec interturbāt cōcurſus populares Cōfabulare mō tecū ī ſecreto talami tui/ int̓rogās temetip̄aꝫ qͥd tu es ⁊ ad qͥd tu factaes. Quid te agere/ quo tendere cōueniat.Qm̄ ſi te cōditiōemqꝫ ꝓpriā neſciueris vtregas te ⁊ ſaluas te/ qͥd ꝓderit ſi vel alia cognoueris vel rexeris? Atuero bn̄ eſt ſatisqd̓ moneo ¶ Sꝫ rn̄de p̄cor qͥd dicis de teaīa mea? Quid vides? Nōne tu ocul̓ tueꝯſideratōis hac illacqꝫ circūuolutꝭ. videsqͣtuor regna/ vnū ſupra te ad qd̓ aſpirare.Alid̓ circa te qd̓ honorare. tertiuꝫ inter teqd̓ moderari / qͣrtū ſub te qd̓ tueri poſitaes? Magnū ꝓfecto magnū valde negocium arduū difficile immo ſine coadiutricegr̄a dei īpoſſibile tibipſi ſi vigilāter attenderis ꝯmiſſum eſt Nullꝰ ꝓpterea tibi deinceps diſſimulādi nullꝰ negligēter agendilocꝰ relinqͥt̉ o aīa mea/ ne ꝑeas ab hͦ regnoqͣdruplici/ ſꝫ toto viriū conatu tendas adregnuꝫ celeſte ſupra te. colas regnū eccl̓ieiuxta te modereris regnū ꝑſonale intra teꝓtegas regnū tꝑale ſub te. O te felicē qͣterqꝫ beatā ſi hec ita ꝑegerꝭ ſi ſub rege reguꝫdn̄o ieſu xp̄o taliter regnaueris ¶ Uides
L