De nobilitate
¶ Nobilitas pͥmo triplici genere creaturarū/ cōſiderat̉ ẜm p̄eminētiam rerū natura/liū inter ſe ẜm cauſalitatē ⁊ effectū. Sic nōbiliꝰ ē corpꝰ celi qͣꝫ elemēta. Sic auꝝ ⁊ gēme nobiliores ſūt plūbo aūt luto. Sic ſolluna venꝰ iupiter/ pluſqͣꝫ ſaturnꝰ aut marset mercuriꝰ in vtroqꝫ ꝑticipat. Nihil eī impedit qͥn eadē res ſit nobilis et igͦbilis/ reſpectu diuerſoꝝ ꝑ ſuꝑioꝝ ⁊ inferioꝝ ꝯꝑatiōem. ſicut ī eadē celeſti hierarchia ⁊ pl̓ibꝰalijs ſil̓ibꝰ/ palā cōſtat ¶ ¶ Diſtinctio de nobilitate ꝑſpicua ē ſil̓r in ſolū viuētibꝰ vt inarboribꝰ ⁊ plātis. qͣrū nobilior ē q̄ ⁊ ꝑfectior. p̄ſertim in attributiōe ad v̓tutes oꝑatiuas ꝑfectiōes. vel ad ſe vl̓ ad alias res actuaudas ¶ Poſtremo in aīalibꝰ brutis piſcibus ⁊ auibꝰ/ facile ē nobilitatē ⁊ igͦbilitatēvarijs reſpectibꝰ intueri. Sic aqͥla nobilior inter aues. ſic cete vel Delphines interpiſces. ſic aries īter pecudes. ſic leo inter feras ſeu ferales aīantes. ſic īter ẜpētes regulus q̄ tn̄ ꝑuerſa ē nobilitas. vbi qͥ nocētioreſt. pͥncipalior reputat̉. ſic̄ ī demonibꝰ reponūtur pͥncipatꝰ vbi noīs abuſiōe deterioret dānatior/ nobilior inter eos dici poteſt:ſed veraciter ignobilitas habēda eſt ¶ Nobilitas in homine tanqͣꝫ in minori mundop̄dictis omnibꝰ modis poſt deū/ poterit (ſiſubtiliter reſpicias) reꝑiri. quēadmodū ꝑticipat iuxta deductiōem Greg: cum omnicreatura exponētis illud Predicate euangeliū omni creature. Dicitur idcirco continere omnia. et omniū finis. ad intellectumin pͥnci. Gen̄. poſitū. Et ad illud. Oīa ſb̓ieciſti ſub pedibꝰ eiꝰ. Et ad ph̓m. ij. phil̓. EtMoyſen Deut. iiij. ¶ Nobilitas hoīs reꝑit̉ in ſuꝑiorumētis apice. q̄ creatura eſt adimaginē ⁊ ſil̓itudinē btīſſime trinitatis. ſecūdū tres potētias ī vna eſſentia. mēoriaꝫintelligētiā ⁊ volūtatē ꝯformiter ad hierachias ⁊ ordines angeloꝝ. ¶ Nobilitas eſtiterū in rōe ẜm duplicē portiōem ſuꝑiorē ⁊inferiorē. tanqͣꝫ viꝝ ⁊ ml̓ierē. ¶ Eſt ꝓindereſpcū rōis īferioris nobilitas. dū cōꝑaturad ſenſualitatē tā īteriorē qͣꝫ exteriorē. et hͦnō oīno diſſil̓r ad hierarchiā eccīaſticam ⁊ad tꝑalē ẜm eminētiā pͥncipatuū. ⁊ excellētiā p̄dictarū viriū ad inuicē. ſi coaptatio ſolerter fit ¶ Nobilitas in hoīe qͦ ad ꝑtes etherogenias corꝑis vt ſunt mēbra principalia ⁊ officialia caput cor epar. et minuspͥncipalia pedes manus inteſtina viſcera.comꝑat̉ aūt iuxta triplicē ſpm̄ ꝓcedētem a
corde tanqͣꝫ īmediate ⁊ pͥncipale inſtrm̄ aīequoꝝ vnꝰ eſt naturalis. aliꝰ ē vitalis. aliusaīalis. ꝓportionabiliter ad illa q̄ dicta ſuntde hn̄tibꝰ eſſe naturale ſolū. vel eſſe ⁊ viuere vel tria pariter eſſe viuere ⁊ ſeutire ¶ Nobilitateſ alie ꝯſiderant̉ circa hoīem magisad cōem et familiarem de nobilitate conſideratiōem attēdēdo. Una ē cōcernēs bōatꝑalia ⁊ corꝑalia. nature ſcꝫ ⁊ fortune. Ethec iterū tripliciter attēdit̉. Uno mō vt habent̉ hec bona a ꝓgenitoribꝰ. auis. atauis.et in ſurſū. Et hec ē ppl̓aris acceptio qͣſi ſola de nobilitate. Scd̓o mō ꝓut hn̄tur hecbona nouiter per induſtriam ꝓpriam cumauxilio vel ſine quorūdā amicoꝝ Suphoc iactare ſolent ſe diuites in mobilibꝰ etīmobilibus ſupra ceteros cōuicinos maxime vel remotos. Hinc eſt illud SatyriciEt genus et mores/ regia pecunia donat. ⁊ꝙ pecunie obediūt oīa. cū ſil̓ibꝰ diuitiarū.p̄conijs. Tertio mō ꝓut habetur aliquadignitas vel precellētia ſuꝑ alios. ex cōceſſione regis alicuius vel imꝑatoris. Sic eniꝫad litteram nobilitātur aliqͥ prius plebei.Sic induci poteſt illud Heſter. Hoc honore dignus eſt; queꝫ rex voluerit honorare. Habet nobilitas hec ciuilis/ ſuos gradus et noīa. Eſt clara p̄clara inclita generoſa ſpectabilis ingenua egregia inſignisilluſtris regia imꝑialis. ¶ Nobilitas hūana reſpiciens principaliter animam vl̓ hominem vt homo eſt. magis attendit̉ a ph̓isiuxta illud. Nobilitas ſola eſt; animuꝫ quemoribus ornat. Hinc p̄terea ſeruitꝰ ⁊ igͦbilitas tradit ſcriptura de cam filio noe/ propter peccatū introducta. Habet enī nobilitas gradus ẜm ampliorē vel minoreꝫ ꝑfectiōem in virtutibꝰ. in ſapiētia ⁊ moribusQuo in loco fas eſt inſeqͥ diſtinctionē theologicam/ incipientium ꝓficientiem et ꝑfectoꝝ. quā Areſto. nō ſiluit. ſub alijs licꝫ terminis ponens inter homines quoſdā continētes velut incipientes. alios temꝑatostanqͣꝫ ꝓficientes. tertios heroicos tanqͣꝫ ꝑfectos aut diuinales. De quoꝝ nūero hector erat. qui videbatur nō hoīs mortaliseſſe filiꝰ ſed dei Fuit tꝑe Ciceronis ⁊ ſaluſtij/ cōcertatio ſuꝑ hac nobilitate quā cycero dicebat ſe v̓tutibus ⁊ meritis adqͥſiſſe.Erat ei arpinas ignobilis vl̓ obſcurꝰ ſꝫ lumē tā p̄deceſſoribꝰ qͣꝫ poſteritati ſue ſaluſtius vt opponit ꝯͣ fec̄ tenebras dedecorꝭ. nigerrīas pͥoribꝰ ſuiſqꝫ ſequētibꝰ. Sūt īſuꝑ
F
G