In decretis facta pariſius
te ſunt ꝑticulares leges ⁊ ꝯſtitutiōes poſitiue. neeſſarie in iudicijs. quales oꝑtet ſcire ip̄os ꝓcuratores ⁊ cliētulos ⁊ alios inferioris ordīs. ¶ Si āt q̄reret aliqͥs/ qͥſnamvtilior ſit eccīe dei / vel erudiiꝰ ī his legibꝰ vltimis ꝓcuratoꝝ ⁊ ꝓmotoꝝ/ vel ī ſacrꝭ canonibꝰ poſitiuis. Puto ꝯfeſtim ridebit̉ ⁊ irridebit̉: īmo ſꝑnet̉a dn̄is cāoniſtꝭ talis inqͥſitor ⁊ iure qͥdē. Sꝫ cū a ſil̓i ꝑgūt aliqͥ curioſe (ne dicamꝰ fatuoſe) cōparare ſcīaꝫ cāonūpoſitiuoꝝ ꝓ eccīaſtico regimīe ad ſcīam euāgelicā ip̄i viderint. Exēplo ſil̓i dubitaret aliqͥs qͥs hn̄dus eſt dignior in cura corporis vel medicꝰ. Sil̓r qͥs p̄ferēdꝰ ē vl̓ eruditus in ꝯſtitutiōibꝰ poſitiuis ſue religionis aut in ſinodalibꝰ ſtatutꝭ. vel an p̄cellatiuriſꝑitꝰ. qͥ tn̄ ad hoꝝ ꝑticulariū cognitiōnō deſcēdit. ¶ Ceſſent igitur deinceps huiuſmodi cōꝑationes odioſe ⁊ curioſe. fatuoſe īmo et faſtidioſe. nec ſit ſciſma ī ip̄o corpore eccīe. ſed ambulet quiſqꝫ vocatione q̄vocatus eſt grām quā accepit cōicās ſine īuidia et in alterutrum amminiſtrans.Xvi. cōſideratio. ¶ Qn̄s opus habꝫ decretiſtis nō ſolū ꝓpter rōes ſumptas ex multitudine canonū poſitiuoꝝ cōcernētiū ſpūale regimē ſed etiā regulatiōem tꝑaliū maxime poſt dotatiōem eccīe in bn̄ficijs ⁊ alijsabunde factis ¶ Neqꝫ enī euāgelica lex/ dedit exp̄ſſas de tꝑaliū regimine ꝯſtitutiōes:ac ꝑinde theologica cōſideratio/ ſe ad easꝑticulariter ꝯgnoſcēdas/ nequaqͣꝫ extēdit.Uident̉ aūt ſufficere leges hūanitus tradite. ſed ſi notauerimus/ aliā eſſe rōem de hisque mere tꝑalia ſunt nec dedicata diuinisvſibꝰ; aliam eoꝝ que cultū dei reſpiciūt indecimis et oblatiōibꝰ/ in bn̄ficijs atqꝫ ſimilibus; nemo mirabit̉ ſi legibꝰ alijs vti congruū fuit ꝓ his et ꝓ illis. quēadmodū doctrina pure moralis/ inſufficiēs fuit ꝓ legereuelāda. qͣꝫuis in obſequium ſuum poſſitXvij. cōſideratio ¶ Dn̄s nō ita diſtinxittheologiam a ſacris canonibꝰ ⁊ ecōtra/ quīvtiliter ⁊ ſalubriter poſſint ab eodē homīeqͣꝫtū ſibi cōcedit̉ inueſtigari. Si eī reꝑti ſt̄qui vltra canones ſacros/ legibꝰ hūanis dederūt ſtudiū ſuū ⁊ ecōtra ⁊ ꝓfecerūt in vtriſqꝫ ſi vltra philoſophiā ⁊ methaphiſicā ml̓ti quotidie in theologia ſe vehemēter exercēt; Hoc cōueniētius hꝫ fieri/ ꝙ theologꝰdeſcēdat ad inſpiciēdū canones ſacros taqͣꝫ cōcluſiōes elicitaſ ex ſuis principijs theologicis/ deducere ¶ Sic erit talis ambi
dexter. erit enī theologus canoniſta. et canoniſta theologiſans. et quis eſt hic et laudabimus eū. ¶ Quid aūt facilius ē exambobus/ aut ꝑ theologiaꝫ ſcꝫ cognoſcere canonicā ſcīam vel ecōtra. Exiſtimo ꝙ pͥmūſicut facilius eſt ⁊ ordinatius deducere exprincipijs cōcluſiones/ qͣꝫ ex cōcluſionibꝰad pͥncipioꝝ noticiaꝫ deuenire. Addito ꝙagibiliū iſtoꝝ vehemēs cōſideratio a puericia vel ab adoleſcētia non tm̄ erudit neqꝫclarificat ingeniū qͣꝫtum exercitatio in ſpeculabilibꝰ principijs. ¶ Potuerat hic inſeri querela frequēter incidēs noſtro temꝑetam d̓ theologis? qͥ ad ſpeculabilia quedāparum vtilia/ curioſiores exiſtunt debito.nolentes ad cōſideratiōem agibiliū tanqͣꝫſuo ingenio indignam et rudem declinareRurſus inculpandi ſunt iuriſte illi. qui ꝑticularibꝰ cōcluſionibꝰ iurium ſic adherentvtvel ad principia reſolutionisnon aduertunt. ¶ Xviij. conſideratioDn̄s voluit ita theologiam a canonibꝰſeꝑari/ vt tamen maneret vſus terminoruꝫ:theologicoꝝ incōfuſus. ¶ Scientia eniꝫquelibet inferior/ ſicut ſumit pͥncipia ſua aſuꝑiore alternante eam. ſic vt terminorum.ſuoꝝ ꝓprietatem obſeruet neceſſe eſt. alioquin fieret velut altera cōfuſio babilonicaꝑ diuiſiōem linguarū. nec mutuo ſe intelligerent theologus ⁊ iuriſta ¶ Qua ex re pꝫꝙ vbi de iſtis terminis hereſis ⁊ hereticusſymonia ⁊ ſymoniacus ⁊ ſil̓ibus/ fit mētiorecurſus eſſe pͥncipalis debet ad vſum quētheologicus ẜmo hꝫ. ẜm quē dicit Augꝰ ꝙnob̓ ad certā regulā loqͥ fas eſt. ¶ Ac ꝑindeptꝫ ꝙ expoſitio bulle mēdicātiū/ reqͥrit exponi ꝑ ius euāgelicū. ¶ Xix. cōſideratio¶ Dn̄s noluit vt ẜm ius canonicū regularetur īmobiliter de ncc̄itate; totꝰ eccīe ppl̓sſicut oꝑtet ip̄m regi ſtabiliter et īmobil̓r ꝑius euāgelicū ⁊ diuinū ¶ Tollit hec ꝯſideratio temeritatē aliqͦꝝ vel igͦrātiā qͥ ſuis iuribꝰ poſitiuis/ īmobilitatē ⁊ īdiſpēſabilitatē talē tribuūt ⁊ parē vim obligādi qͣlē habꝫip̄m ius euāgelicū ⁊ diuiuuꝫ. Ac ꝑinde qͦtheu ſcādala qͦt ꝑturbatōes in euāgelico regimīe pͥdē orta ſint ⁊ quotidie ſuccreſcantlegi fas eſt in exꝑientie libro. Tales nimirū intractabiles. qͦs ph̓s appellat immanſiuos/ neqꝫ epikeyā neqꝫ bonā eqͥtatē recipiunt. adherētes traditiōibꝰ ſuis ſic̄ euangelio. īmo ꝓpter traditiōes ſuas (ſicut cōqueritur xp̄us) faciētes irritum mādatum deiº
B
C