Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Recōmendatio licenciandorū

cōtra dn̄m ſi ob oculis ſim ꝓiectus. vt p̄ſitalter. Eſtimo audita facta Bn̄dictumne cederet/ ab amicis hoc ſuꝑbie fuco fuiſſe deceptū. qͣſi vicꝫ eccīa recederet ſua ceſſione. nec aliꝰ talis ad regimē ip̄i debitumpoſſe reꝑiri. hec vero plane tentatio demonij meridiani. Cōſideret̉ quāta ſit raritas deo in cōtēplatiōis qͥete viuētiū morepͥoꝝ ſc̄toꝝ. ſiqͥs tenuiter ad opꝰ atpinueniat̉ credēdū ſibi puto. qꝛ talentū ſuūtale eſt alia agibilia ſaltē in tāto. ſic̄ opꝰoculi videre eſt; laborare. Habet enīlibet donū ꝓpriū a deo/ talē ceſſionē hacip̄e Greg. nazāzenus/ papa Celeſti. alijplures/ fuerūt executi. Conſideret̉. ſi adep̄atū vocarer vel aliud ingēs tꝑale bonūan amici cōſulerēt/ oībꝰ ſpretis cācellariaꝫeſſe tenendā. Eſtimo nequaqͣꝫ/ dubitotn̄/ qͥn nūc ſecurius volēdo deſcēdere illaꝫdeſero/ qͣꝫ aliter aſcēdēdo. Qd̓ ſi in caſu dimiſſiōis officij ad maiora/ vel mortꝭ trāſitu/ ꝓuidēdū reſtaret cācellarie agatur nūcꝓut tūc. īmo tanto ꝓuidiꝰ qͣꝫto deliberatiomaior eſſe pōt/ qͣꝫ pͥmū data rapiat̉ occaſio Cōſideret̉ multi etiā ex amicis et quidicūt ꝑicula ſe videre/ pn̄t abſqꝫ tātis inuidie odijs aduerſitatū cauſis ſubire illudonus gratis. in tātis gͣuatꝰ ſum oneribꝰ.et irrōnabil̓r vſqꝫquaqꝫ quorūdā vexatus odijs qͥbus mea forte ambitiōeꝫ/ autimportunitatē ſpes quā ſitiūt adēpta eſtexorta. Qd̓ ſi renuāt videāt qͣm equo me agāt iudicio. attēdant ne digito mouere nolint onera in eis ceruicibꝰ nolūt immanere. Deniqꝫ neminē dubitare arbitror qͥn liceat ẜm iura oīa/ reſigͣre bn̄ficiumtale/ reſignare in manu ſuꝑioris. vel religionē intrare. vel aliter viuere. p̄ſertim bn̄ficiū aliud curatū hn̄ti. Qd̓ ſi licet/ cognoſco me mores meos. certus ſum certitudine tali quā in tali materia ſufficiētē exiſtīo mihi ē expedieus Qd̓ ſi fingāt nimisme amātes illud expediēs reipublice/ vel alioꝝ ꝓfectui; audiāt diuinū tonitruum. Quid ꝓdeſt homini ſi totū mūdū lucret̉ Uideant demū ne ſint inter illos debus alibi. Inimici hoīs domeſtici eiꝰ Illd̓etiā pueris decātatū. Que nocitura tenes.qͣꝫuis ſint cara relinq̄. Et ne me mutationis culpabilē arguāt. ſi nūc vehemēterfugio qd̓ diligēter ꝓſecutꝰ ſum / ſciāt qͥameū ſaꝑe etate exꝑientia creuit. et meſpes plurima fruſtrata eſt. certū v̓o eſt. id ē

illud temꝑibus mores ſapiēs. Qd̓ ſi allegetur infamia mea/ ſcio infamiā bonam famā ꝑgitur ad celū. Scio minimo mihi eſſe debꝫ/ vt ab hūano die iudicerqui me iudicat dn̄s eſt. Ceterū non ppl̓arirumore ſed ꝯſcīe ſimplicitate/ xp̄iani vitametit̉. Cōſultius ꝓfecto honeſtius ē illud vltro facere/ qd̓ tandē ab inuito vl̓ ip̄amors extorquet. Expliciunt. Recomendatio licentiandoꝝ in decretis. facta pariſius pereundem.Ueſiuerit forſan aliqͥs/ cur aculis ſcholaſtice exercitationisq ſunt hi venerabiles viri ita multiplicitā numero qͣꝫ merito/ velut in libertatē qͣndā adducti. Rn̄demusverba ſūmi legiſlatoris dei in euāgelio dicētis. Dn̄s his opus habet. Originaliter.Math̓. xxi. Mar. xi. Lu. xix. Quiſqͥs enīoculus ſue cōſiderationis vniuerſam eccleſiā deducere voluerit/ inueniet velutaliquā domū grādē; iuxti ꝓph̓icā exclamatiōem. O iſrl̓ qͣꝫ magna eſt domꝰ dei/ īgēslocus poſſeſſionis eiꝰ. p̄ſidet huic eccīe dominus nr̄ ih̓s xp̄us/ tanqͣꝫ filiꝰ heres in domo ſua/ dei pr̄is ſui/ ẜm apl̓m heb̓. pͥmoPropterea loquēs in ꝑabolis frequenternoīauit prēmfamilias. Recte ꝓrſus/ qꝛ familiū hꝫ multiplicē mirabili officioꝝ ordinūqꝫ varietate cōſtitutā. etſi cūcta ſeip̄m agere poſſet. diſponere volens tn̄ noscoadiutores eſſe ſuos. ẜm apl̓m. Ac ꝑindebonitatis ſue ꝑticipes fieri. Aſſumit hoīeſad obſequiū ſuū. Nimirū qꝛ inuēto etiamvti dignatus eſt. miſit diſcipl̓os ſuos vtſoluerēt aſinā pullū eius. vt dicerēt īterrogātibꝰ qꝛ dn̄s his opus hꝫ. hec ẜm litteraꝫ.Sed a lr̄a traducamus ſi placet verbuꝫiſtud ad myſteriū ꝯueniēs laudibꝰ horumſpectabiliū eruditoꝝ viroꝝ Ita enī mosita enī ius exigit vt laudent̉ dicamꝰ; quiadn̄s his opus hꝫ. Quis dn̄s? dictū eſt.dn̄s dn̄antiū rex regū;: cui ẜuire regnare ēglo. Roma.. Cuiꝰ agi frenis/ ſūma lib̓taseſt Boe. de cōſol̓. Cuiꝰ ſeruitute gl̓abaturtheologiſaus aghates ſūma inqͥens ingenuitas iſta eſt in xp̄i ẜuitꝰ cōprobatur¶Qua in re ꝓtinus on̄dit̉ laus egregia doctiſſimoꝝ interſigniū baccalarioꝝ iſtoꝝqm̄ tāti taliſqꝫ dn̄i/ ẜuos ſe dedicare ſtuduerūt. nec ẜuos qͣleſcūqꝫ; ſed viriles ſeruos.

T