Uenite qui laboratis
ſubeant pericula. vt ad modica ſtipendiaperituraſqꝫ diuitias qn̄qꝫ ꝑtingant. Reſpicite deinde ⁊ ẜuos militibꝰ. milites principibꝰ etiā ad illicita queqꝫ ſeruiētes ⁊ in eūdo. in currēdo. in ſtando. die noctuqꝫ laborantes. Reſpicite e diuerſo dei mīſtros ī cenobijs ſedētes. modicū qͥdē laborantes etplurimū pauſantes. inſuꝑ ⁊ ꝓ reqͥetiōe ſuaqͣſi ꝓ labore maximo reqͥeꝫ eternā expectātes. Nōne illi multo difficiliore via deſcendūt ad inferna. qͣꝫ iſti aſcēdāt ad regna ſuꝑna. Iugū gͦ dn̄i ſuaue eſt ⁊ onus eius leue.Poterat ergo dn̄s h̓ dixiſſe. Iugū meuꝫcōmodū eſt/ ⁊ onus meū ſalubre. At hͦ ſi dixiſſet verū vtiqꝫ dixiſſet. Multi enī in ſeculo ſeculi voluptatibꝰ dediti/ dū illecebroſiscōdimentis vtntur. dū lautioribꝰ epulis indulgent. dū vino ſe intēꝑanter ingurgitātaut mortē ſibi celerius attrahūt. aut moleſtiſſimas egritudines incurrūt. ⁊ dū iuguꝫdn̄i qͣſi aſpeꝝ ꝑhorreſcūt. ip̄i ꝑ iugū ſeculiſub qͦ deliciant̉ ſibi ꝯqͥrūt vn̄ a iugodn̄i ſēꝑelōgent̉. At cōtra clauſtrales dū curꝭ ſe nōimplicāt. dū tranqͥllitatē corꝑis ⁊ animi ẜuant. dū carnis terūt ſuꝑbiā. potus cibiqꝫp̄citate. dū modicū qͥd laborant ꝑ eterna requie ⁊ infirmitates multas p̄ter intentiōeꝫdeuitant. ⁊ vitā etiā nolētes ꝓtelāt. ¶ Poterat itē dixiſſe ſaluator. Iugū eniꝫ meumhonorificū eſt ⁊ onus meū venerabile Sepe etenī videmꝰ plus honoris ⁊ venerationis apud potētes ſeculi hr̄e pauꝑes monachos qͣꝫ diuites ſuꝑbos. ¶ Oīa tn̄ hec ꝯp̄hēdiſſe deꝰ intelligit̉ cū dixit Iugū enī meum ſuaue eſt ⁊c̄. ¶ Eſt vnū tn̄ ī qͦ valde durū iugū eius videt̉. ⁊ onus eiꝰ oneroſū. moleſtia vicꝫ impugnātiū vicioꝝ Enīuero puritatis ⁊ caſtitatis amatori nihil duriꝰ. nihil grauius occurrit turpiū infeſtatiōe cogitationū. Sed nō eſt tibi in hmōi deſperandū. in talibꝰ enī tēptat te deꝰ ſi vere diligas eū vt filiꝰ. ſi nō deſeras eū in tꝑe maloet nota fiant q̄ ſunt in corde tuo. Noli tātūabire in cōſilio impioꝝ. noli cōſentire ſuggeſtiōibꝰ demonū. reſiſte ⁊ certa viril̓r. ipſetribuit victoriā certanti qͥ coronā retribuetvincēti. Suꝑ hmōi tn̄ cōturbari infirmorū eſt qͥ nō cōſiderant qͣꝫta vtilitas temptatione generet̉ ſeu qͣꝫta cōſolatio temptationē ſubſeqͣtur ¶ Ut aūt a qͥbuſdā cōſideratū eſt. ſex nobis vtilitates generat temptatio. Prima vt reminiſcamur ml̓timode noſtre fragilitatis. ſcd̓a vt agnoſcamꝰ qͣꝫ neceſ
ſarium nobis ſit diuinum auxiliū. tertia vtappareat ſi vere deū diligamꝰ ꝓpter queꝫ talia ſuꝑare cōtendimꝰ. quarta vt occaſionehuiꝰ tentatiōis etiā alia vicia corrigamusde quibꝰ an̄ nō multū curabamꝰ. quīta. vtmō ſit nob̓ ꝓ pena ⁊ qͣſi ꝓ ſatiſfactiōe. qd̓ olim fuit in turpi delectatiōe. ſexta ne de donis gr̄e q̄ accepimꝰ/ ſuꝑbiamus. qd̓ forſitan accideret ſi ſꝑ ſine tēptatiōe viueremꝰ.Plane temptatiōem aut maior aut ſaltē eqͣlis cōſolatio ſeqͥ ſolet. Qd̓ aliqn̄ eqͣliscōſolatio ſequat̉. indicat p̄s. qͥ ait. Scd̓mmultitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo cōſolationes tue letificauerūt aīam meā. Qd̓aliqn̄ maior cōſolatio tēptatiōem ſequat̉/teſtimoniū hēmꝰ ex ſcriptura dicēte. ⁊ reddidit dn̄s oīa q̄ fuerūt Iob duplicia. Quieī ꝑcuſſo cūcta q̄ abſtulerat duplicata reddidit. aꝑte innotuit ꝙ nonnunqͣꝫ tēptatosvberiꝰ cōſolet̉ qͣꝫ ꝑcuſſerit ¶ Hinc ē ꝙ qͥdēꝑfectiores diſcretionē mgr̄a dolēt ſi vel admodicū ſine qͣꝫtulacūqꝫ tēptatiōe ſint vicꝫne cū diutius in tranqͥllitate militāt; ex ip̄atrnaqͥllitatis reqͥe ſecurius torpeſcāt. Magna qͥppe nobiſcū diſpēſatiōe pietatꝭ agitur vt aduerſis laceſſamur. qꝛ dū ex vicio aliqͦ pulſamur/ cōtra illud iuuāte dn̄o fortiꝰaccingimur ¶ Hinc eſt vtputo ꝙ cuilibꝫaīe duo angeli deputati ſunt ad cuſtodiaꝫ.bonꝰ ⁊ malꝰ. Et de bono qͥdē ꝑſpicuū eſt ꝙad cuſtodiā datꝰ ſit. Bonꝰ nēpe angelus amor ē virtutꝭ. malus ꝟo īpetꝰ vicij tēptantis. De vicio aūt ſatis ꝓbatur ꝙ ad cuſtodiā nob̓ deputetur. qꝛ dū eius aduerſitatefatigamur. ip̄a fatigatiōe ꝓmoti/ melius inbono cuſtodimur ¶ Nūc iā tꝑs eſt vt reſumamꝰ qd̓ ſupra reliqͥmꝰ. qd̓qꝫ in fineꝫ ſermonis dicēdū diſtulimꝰ vicꝫ de ſcd̓a reqͥeaīaꝝ. Si inqͥt dn̄s ad me veneritis ⁊ iugūmeū tuleritis inueoietis reqͥem aīabꝰ vr̄is¶ Que eſt iſta reqͥes? Ocl̓us nō vidit eaꝫnec auris audiuit ſed nec in cor hoīs aſcendit. Quid gͦ de ea dicere poſſumꝰ qn̄ qͥdemnullꝰ hoīm eā vidit. ſꝫ nec videre p̄t niſi qd̓vnigenitꝰ dei filiꝰ qui ē in ſinu pr̄is ip̄e deea nob̓ modicū quid enarrauit? Inſpiciamus tn̄ eā qͣꝫtū ip̄o donāte poſſumꝰ. dicamus de ea qd̓ ip̄o docēte valeamꝰ ⁊ memoriā abūdātie ſuauitatis eiꝰ qualitercūqꝫ eructemus. ¶ Requies illa eſt decor ⁊ īmortalitas corpoꝝ. honor ⁊ īpaſſibilitas aīaꝝfulgor vultuū incōꝑabilis. diuiniſſima iocunditas ſumme et eterne tranquillitatis.
N
O