Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De verbis domini

docuit dixit Diligite inimicos vrōs ⁊c̄.Exemplo cōfirmauit. in cruce pēdēsſuis etiaꝫ crucifixoribꝰ orauit. Pr̄ inqͥensignoſce illis qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Sanguinis effuſione cōfirmauit. qꝛ poſuit aīaꝫſuā ouibꝰ ſuis. et ſuo grege pius paſtormori dignatꝰ eſt. Deſignauit loco cuꝫdiceret. Uenite ad me oēs laboratis oonerati eſtis. Locꝰ caritatis ip̄e ēdiſcerne. vtrū ſue hoc eſt diuīe an nr̄e. Sꝫdicamꝰ ſue. nulli hoc dubiū eſt. In ip̄o enīhabitat oīs plenitudo diuinitatꝭ corꝑal̓r.Si diuinitatis; charitatis. deꝰ charitas eſt. Si dicamꝰ nr̄e/ cōſtat qꝛ charitatꝭnr̄e locꝰ ip̄e eſt. Quis enī magꝭ ꝓximus eſtſaucio aūt qͥs magꝭ diligi meret̉ ab ip̄o qͣꝫſamaritanꝰ curauit eum vino oleo? Adeūdē locū ſi ad idē centrū cōcurrit exꝑte diuina earitas hūana. vt recte ſit ip̄emediator dei hoīm. xp̄s ih̓s. Qd̓ elegāter deſignat cōuentꝰ ille dn̄i moyſi inſummitate mōtis ſynai. legit̉ dn̄m ī mo deſcendiſſe. et moyſen aſcendiſſe ad eumQuid mōtē iſtū. niſi ille ſignificat̉ aſſumptus a v̓bo in vnitate ꝑſone? Sꝫ dn̄sſupra mōtē deſcēdit. qꝛ vt hoīeꝫ aſſumerꝫſi a ſūmo celi faſtigio diuina ſe dignatio inclinauit Moiſes aūt electus dn̄i aſcenditqꝛ oīs electoꝝ deuotio/ ad redemptoreꝫ noſtrū ſe ſubleuat. vt ad intuitū dei ꝑtingatIllud quoqꝫ qd̓ de Heſter regina legit̉huic ſnīe opitulari videt̉. Rogatura heſterppl̓o ſuo accedit ad regē ſedētē ī thronoUidet gl̓am eiꝰ corruit. ſed eleuat̉ oſculat̉ virgā aureā. qͣm ille tenebat manu Reſedēs in throno eſt deꝰ pr̄. cūctꝭ iudiciariaptāte p̄ſidēs Regina ecc̄īam ſctām deſigͣt.que filijs ſuis oībꝰ vicꝫ fidelibꝰ deū prēminterpellat. Sed gl̓am regis vidēs reginacorruit. qꝛ maieſtatē diuinitatꝭ cōſideranseccīa expaueſtit. Eamqꝫ rex eleuat virgāaureā ad ip̄am extēdit. qꝛ vt eccīam ſuāpotens deꝰ ad cōtemplatiōem diuinitatisſue exaltet. neceſſe eſt vt pauidā priꝰ amorem incarnatiōis filij ſui corroboret. Qd̓aūt virgā hūanitas xp̄i deſignet̉ habemꝰin pſalmo ſic. Uirgā virtutꝭ tue ⁊c̄. Ac ſi aꝑte dicat̉ Hūanitatem tuā o xp̄e es virtpr̄is/ naſci faciet dominꝰ ex iudaico ppl̓o.Que virga bn̄ aurea d̓r. qꝛ xp̄i humanitasſplendore ſapīe ſingularis/ rutilare credit̉.Rex virga manu tenet ſed regina oſculatur. qꝛ humanitatem quādeus pr̄ ſibi in-

ꝑſona filij vniens qͣſi manu ſtrinxit. hāc eccleſia fidelium cōfeſſionis ſue labijs dulciter tangit. Ad hunc igitur locū charitatis hoc eſt ad ſeip̄am. charitas ip̄a nos vocat vt in charitate radicati fundati/ charitatem teneamus/ charitatem diligamus.Dicit. Uenire ad me omnes laboratꝭUox iſta eſt vocātis. inuitātis. ſuadentis.hortantis. rogantis. hoc totū noſtra ſalute. enī bonoꝝ noſtroꝝ egeat vulttn̄ ſuā nobis demōſtrare charitatem beatitudine cōicare. Inde eſt nos vocat adregnū. inuitat ad conuiuiū. qd̓ electis oībꝰꝑatū eſt ab origine mūdi. Uocat elōgatosinuitat ieiunos. ſuadet volentibus. iubetnolentibꝰ. hortatur laſſos. cogit tuuitos.omnibꝰ ergo in cōmune dicit. Uenite adme omnes ⁊c̄ O qͣꝫ ſtupenda pietas. qͣꝫmira dei dignatio. Quem rogaredebuimꝰvt nos reciꝑe dignaretur. ab ip̄o rogamurvt ad eum venire dignemur. Qua in re qͥdaliud qͣꝫ prima illa gratia quam nullꝰ hominū ꝓmereri poteſt/ cōmēdatur? Primāgratiam dico. que ꝑfidos non credentesreducit ad fidem. ꝑuerſos male viuentesconuertit ad religionem. ꝑteſos negligētes/ accendit ad deuotiōem. Ip̄a eſt gratuitum beneficiū dei ꝓfluens ex illa ineffabili benignitate domini Ieſu. et ex intimisviſceribꝰ charitatis eius. Ip̄a eſt cui nullaſcelera horrida. nulla peccata magna. nulla cōſuetudinū vincula dura. nulla difficl̓tatū clauſtra inuia ſunt. Ip̄a nos preuenitvt bonū velimus. Ip̄a ſubſequit̉ vt poſſimus. Ip̄a ſtantes roborat ne cadāt. Ipſacurreotes expedit vt alacrius currāt. ſp̄aiacētes cōpellit vt ſurgant de lacu miſerieet de luto fecis Ip̄a quatriduanum mortuum non ſolum reſuſcitat. ſed eius etiam ſorores id eſt anime affectus concitat. vt profratre reſuſcitando intercedant. Ip̄am nulla voluntas. nullum meritum. deuotio nl̓la precedit. ſed ſponte venit. indebita venitac per hoc totum hominem iure vendicatſibi Oportet nanqꝫ vt accepto dei beneficio tam gratuito et tam magno/ vt totū hominem innonaurit. quaſi alterando ipſū mutauerit Ex eo quod erat in id quodante non erat. hoc eſt de iniuſto iniuſtū. denon ſancto in ſanctum. de peccatore in innocentem. totum et ex toto ſe homo ad gratias repēdēdas ꝯuertat neqͣqͣꝫ gͣtie d̓i ingͣtus ꝑmāeat Gratū āt veraciter exiſtere ē ad