Omniū ſanctorum
46
ſtulticia ſapientiā in fluxibilitate deuiamſperare ſtabilitatē. ¶ Ut quid fabricamnobis montes neſcio qͦs vmbratiles atqꝫfantaſticos vicioꝝ. nūc in elatione. nūc incrudelitate. nūc in enormi fluxū voluptateqꝫ ⁊ ſimilibꝰ. Nōne mōtes hmōi. ſūt mōces gelboe maledicti ſupra quos neqꝫ rosdiuine gr̄e. neqꝫ pluuia virtuoſe cōſolationis deſcendit. Aut ſi verius loquimur. himōtes nō mōtes ſunt. ſed valles teterrimep̄cipites ⁊ lubrice. quibꝰ innitētes dilabūtur in abyſſuꝫ. abſorbēturqꝫ ⁊ vrget ſupereos puteos os ſuū ¶Exurgamꝰ tandē libertate tota ſpūs. aſcēdamus in montē ſocietatis beatoꝝ. diſponamꝰ aſcēſiones incorde noſtro ꝑ gradus beatitudinū p̄miſſarum. de pauꝑtate ſpūs in mititatē. d̓ hacin luctū. de luctu in eſuriē ſitimqꝫ iuſticie.de hac in miſericordiā. de ip̄a in mundiciācordis. ⁊ tandē intremꝰ pacē que exuperatomnē ſenſuꝫ. ⁊ in qua ſi ꝯpleamur. cōſiſtithumana felicitas ẜm deductionē Aug. nōno d̓ ci. dei. ¶ O vere felices ſancti. ſancteqꝫ omnes. quoꝝ celebritas agit̉. felices inquam qui ſecuri iam ⁊ vndiqꝫ pacifici habitant in tabernaculo dn̄i. ⁊ requieſcūt inmonte ſancto eius. nō iam formidāt laq̄oſtemptationū vbilibet expāſos. nō ſeuas irruentiū hoſtium inſidias. nullis mordent̉ꝯſcientiaꝝ aculeis. nulla vrunt̉ infamia.nō triſtes metuūt ſenectutē. omnia deniqꝫinter eos ſerena pacataqꝫ ꝑſiſtunt ¶ Et otandē qui tales eſtis eterna pace fruentesnos pijs nūc oculis miſeras queſumꝰ cernite terras. Et ſi nihil patimini/ cōꝑati tn̄fas eſt. Cōpatimini nobis exulibꝰ gementibus ⁊ flentibꝰ in hac lacrimarum valle.Cōprimūt ecce nos vndiqꝫ hoſtiles malignantiū turbe. cōculcāt. lacerāt. obruuntet in carcerē detrudunt. Iam omne caputlanguidū. ⁊ omne cor merens. a planta pedis vſqꝫ ad verticē capitis. nō eſt in eccl̓iahac ſanitas. In illa heu dixerim eccl̓ia cuius fundamēta ſunt in vobis montibꝰ ſāctis. qͣm veſtro ſanguīe. veſtraqꝫ morte cōſecraſtis. dilataſtis. roboraſtis. eam quamnunc heu immunitā cernitis miſericordiaet merito qͣm fede laceratā crudeliter deciſſam ſimiliter cōculcatā aſpicitis. vt humani ſpes auxilij iam nulla ſit. ꝓpterea leuamus oculos nr̄os in vos montes vnde veniat auxiliū nobis. Nam cū ignoramꝰ qͥdagere debeamꝰ hoc ſolū habemꝰ reſidui vt
oculos nr̄os ad deū dirigamus. potuiſtisolim moribūdo corꝑe circūdati/ mirabiliamirabiliter oꝑari. tanqͣꝫ habētes imperiūvite ⁊ mortis. tanqͣꝫ inſuꝑ potētes in eo. qͥvos cōfortabat xp̄s. nunqͥd abbreuiata eſtpoteſtas vr̄a nunqͥd charitas tepefacta?Abſit hͦ. potiꝰ. Succurritegͦ miſeremī. ferte ſubſidiū. Suſcipite vosmontes pacē populo. qꝛ alij qui ſuſcipiātet eam p̄beant nō ſunt ¶ Et tu dn̄s rex celoꝝ corona ſanctoꝝ omniū. emitte lucē tuam ⁊ veritatē tuā. vt nos deducāt ⁊ adducant in montē ſanctū tuū. ⁊ in tabernacula tua. in p̄ſenti ꝑ fidem ſpem ⁊ gratiā. ⁊ infuturo per gloriam Amen.¶ Sequitur ſermo factus in die natiuitatis domini ꝑ eūdem.Erbū caro factū eſt ⁊ habitauitMin nobis Ioh̓. i. Poſtulemꝰ fra¶S tres in xp̄o. vt verbuꝫ qd̓ hodiecaro factū eſt illud in me ꝓpheticum adimplea̓t; dn̄s dabit verbū euāgeliſantibꝰ v̓tute multa. qm̄ inſipidū inane ⁊ inualidumerit verbū mei oris. ſi nō accipiat virtuteꝫmultam a verbo dei patris. Poterit aurescarnis/ ſtrepitꝰ nr̄i ẜmonis ꝑcutere; ſed inauribꝰ mētis nec fortiter ſonabit. nec ī easalte fixeqꝫ deſcēdet. ſi nō a verbo hoc/ ſuaꝫſonoritatē aſſumat ⁊ virtutē. Et hoc ipſuꝫvt impetremꝰ/ te neſcio an glorificādā magis aūt ſtupēdā verbi huiꝰ matrē inuocabimꝰ. ſalutantes ⁊ verbis angelicis ſalutabimꝰ inuocātes ⁊ dicentes Aue maria ⁊c̄.Uerbū ⁊c̄. Qm̄ triplicē verbi dn̄i natiuitatē euāgelica hec cōtinet ꝑticula/ ad ſuiꝯmemorationē meū inflexit animū. qͣtinꝰverbū creatū ſentētioſuꝫ aſſumerē/ qͥ de verbo increato qd̓ ſentētioſiſſimū eſt/ fueramlocuturꝰ. ¶ Uides itaqꝫ in p̄aſſumpto verbo ꝙ naſcit̉ dei filiꝰ ex paterno intellectu etnaliter ideo verbū appellat̉. Aſpicis ꝙ abvtero materno naſcit̉ tꝑaliter. ꝓpterea dicit̉caro factū eſt. Intueris poſtremo ꝙ in corde humano naſcit̉ ſpūalit̓. qͣꝫobrē ſubiūgitur. ⁊ habitauit ī nobis. ¶ Uerbū. qͥd altius/ qͥd immēſius/ qͥd diuiniꝰ. Naꝫ deꝰ eratverbū Ioh̓. i. Caro factū eſt. qͥd humiliusqͥd impotētiꝰ. qͥd fragiliꝰ. qꝛ oīs caro fenūAcc̄i. xiiij. Habitauit ī nobis. qͥd amabilius qͥd iocūdiꝰ qͥd appetētiꝰ. neqꝫ enī ē necfuit alia natio tā gradis; que habeat deosappropīquātes ſibi ſicut adeſt nobis deꝰnoſter Deūt̓. iiij. Uerbū inqͥt caro factum
LL 3
T
U