Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Omnium ſanctorum

L6

Sed lugere volo inqͥes nec valeo. qͣſi videlicet nulla et penitus vberrima eſſetfletus materia eo maior quo minus flet̉.Nihilominꝰ accipe conſilium tu hodie adaliquē ſanctoꝝ cōuertere. vt tibi grām hācluctus ſua impetret oratio; ꝑcutiat deus ſilicem cordis tui/ virga diſcipline; vt indeprofluāt aque ſuauiſſime largiſſime. ſicenī a beata illa/ que fletū diluit peccata maria magdalena. quidā luctus gratiaꝫ obtinuit ẜm narrationē Guilhelmi pariſien̄. īrhetorica ſua diuina. in hac materia/ ſicut alie meditatōes ſanctoꝝ/ plurimū eſtidonea ꝯcuſſione mentis ad luctū Ecce ꝯſtituamꝰ ante ꝯſideratōnis noſtre oculos in tranſitu ſed in ꝓfundo fixoqꝫ intuitu/ ad quid geniti ſumꝰ. quid vbi futuri ſumꝰ ignoramꝰ. Quid ſi abeſſe ꝯtigerit ꝓpter momētaneā delectatiūculā ab et̓no ꝯſortio beatoꝝ. quāta eſſet illa cōfuſiodeus miſericordie. quāta deſolatō. Ite maledicti in ignē eternū Si fletur lachrimisamiſſa pecunia veris. ſi mors amici/ penenos exanimat. ſi qualecunqꝫ infortuniumnos tꝑale cōturbat. Hec oīa ad aīe noſtremortē quātula ſunt. Quale portētū eſt geſtare ſecuꝫ funus aīe ꝓprie? nec iam geſtareſed trahere ad ſepulturā infernalē. inſtarfrenetici inter ꝓpria mala ridere iocari. exemploqꝫ vituli qui ducit̉ ad mortē petulcovanitatis pede ſaltare. Nōne p̄terea gaudium p̄ſens ſicut punctꝰ eſt/ a quo linea miſerie trahit̉ in infinitū. Et qui ducūt in bonis dies ſuos in pūcto ad inferna deſcendunt. Auctus bonus/ ecōtra lineaꝫ deſcribit gaudioꝝ conſolationis ſine terminoduraturā. qm̄ breue hic momētaneū tribulationis in nobis ſupra modū immenſum glorie pondus operat̉ in nobis. gratiam in futuro gloriā p̄ſtante eo qui eſtbenedictus in ſecula ſeculoꝝ Amen.Alius ſermo factꝰin die omnium ſanctoꝝ per eundem cancellarium.Xultate qm̄ merces veſtra copioſa eſt in celis Mat. qͥntoet ſententialiter Luc. vi. Doctiſſimi ſapientes viri. venite exultemus dn̄o. quoniamhoc habet hominū cōmunis natura. vtpatria ſua/ neſcio qua dulcedine/ cunctos

loqui pariter audireqͣꝫ delectet. Non degeneremꝰ igit̉ ab hoc pio naturaliqꝫ deſiderio de illa mercede celoꝝ que vere pr̄ianr̄a eſt. patria finalis eterna / ſermonē facere inſtituimus. Nemo claudat aures. velalijs tumultuoſus exiſtat. obmuteſcat garrulitas ſūmurmurās. puerilis ſibilatiolibet cōticeſcat. quintiā ſecluſis ad tp̄s reiectisqꝫ omnibꝰ ad aīe hoſtiuꝫ pulſantibꝰ/audiamꝰ et exultemꝰ. qm̄ merces veſtrapioſa eſt in celis. Qd̓ vt agere loqͥ dignepoſſimꝰ diſpēſatricē mercedis illiꝰ exorantes ſalutemꝰ illud angelicuꝫ. Aue maria⁊c̄. Exultate qm̄ merces veſtra copioſaeſt in celis. Si apud incredulos ac vere religionis exꝑtes habendꝰ mihi ſermo eſſet/eniti primū oporteret argumētis ſtabiliremercedē iuſtis. reprobis ſuppliciuꝫ poſthanc vitā deeſſe. Quiſquis enī hoc velnegat vel in dubiuꝫ reuocat/ cetera que devirtutibꝰ ac pietate diſſerueris/ facile ꝯtēnit. Atuero/ melius nūc mecū ꝯprehēdioſiusqꝫ agit̉ qui orationē facturꝰ ſum/ virisxp̄iana fide ac pietate diligēter imbutis.bus certe ꝑſuaſum eſſe debet fixa credulitate ſtabilitum; quoniaꝫ qui bona egerūt/ibunt in vitam eternam. qui vero mala inignem eternū. Nec incredula mente ſuſcipiunt vocē nr̄i thematis. Exultate quoniam merces vr̄a ⁊c̄. Nam ſi deꝰ remunerator eſt in ſe credentiū quēadmodū publicanedū theologoꝝ veruētiaꝫ ph̓antiū vniuerſaliter omniū ratione vtentium vox acclamat. alia poſt hāc vitā iuſtis merces neceſſario ſperāda eſt. Neqꝫ enī diuinitatisiuſticie pietatisqꝫ cultoribꝰ/ ſua merces inhac vita dat̉ que creberrimis exercet̉ erumnis. qꝛ omnes pie volūt viuere in xp̄oſecutionem patiunt̉. Nec deſunt exemplaUerte oculos ad quēlibet ſanctoꝝ omniūquorum hodie celebritas memorat̉. Etſimortalē p̄ſentis vite ſue curſuꝫ diſcuſſerisquid oro te niſi durū penale acerbū quotidiane mortificationi ſimillimū reperiesPropter te inqͥt ꝓpheta mortificamur tota die. et apl̓s. Scitis hec. R. p. ac fratresin xp̄o p̄cipui idoneis teſtibꝰ ſapiēter credidiſtis. Teſtibꝰ inquā qui nec fallere vellent. quippe ſua aſſertione nihil in mundo hoc niſi tormenta mortem flagellaqꝫ reportantes. Qui nec preterea falli poſſuntqui inſpirāte deo locuti ſunt. ij. Petri primo Qd̓ ſiquis ī hoc cetu venerādo ita

KK 4

C