Sermo factus in ſolennitate

inhoneſti. ⁊ hoc dupliciter. in actu vel ī habitu. Hoc quippe modo luctus ⁊ conſolatio ꝓprie ſunt aīe rationalis ⁊ ad ſenſualitatem nō niſi ordinate ad rationē ſpectantſicut nec obiectales honeſti ⁊ inhoneſti rationes. ¶ Dicamus igit̉ ꝙ luctus in ꝓpoſito ⁊ ꝓut dicit̉ beatitudo nō quidē formaliter ſed qꝛ ꝯmunicat beatitudinē hic ī viavel quia ducit ad eam. habet ſic deſcribi ꝓhabitu. Luctꝰ eſt habitꝰ anime gratioſus/quo inclinat̉ fugere ⁊ horrere obiectū ſubratione mali inhoneſti ⁊ diſconuenientisapprehēſum. Apprehēditur vero obiectūvt inhoneſtum tripliciter. aut formaliter ⁊ſic eſt deformitas. aut ſecūdo cōſecutiue qꝛeſt effectus culpe ⁊ reliquie eius. ſicut reatus pene ⁊ macula ⁊ offenſa. aut tertio occaſionatiue. quia ad culpaꝫ inductiuū eſt.aut vt ab honeſtate diſtractiuuꝫ. vt noxietemptationes ⁊ rebelliones ſenſualitatis.Ratio aūt diſcōueniētie inhoneſte/ eſt violatio modi ſpeciei ⁊ ordinis. vel nūeri pōderis ⁊ menſure. vel vnitatis ſpēi ⁊ bonitatis in libero arbitrio vt arbitriū eſt. Uiolentat̉ inſuꝑ modus ⁊ mēſura ⁊ vnitas inlibero arbitrio. duꝫ ip̄m non inſequit̉ motionē dei vt efficiens eſt. Uiolentat̉ ſpēs ⁊numerus. dū non ꝯformat̉ cauſe ſue exemplari. Uiolentat̉ aūt pondus ⁊ ordo ⁊ bonitas. dum nō inſequit̉ motione ſue cauſefinalis. Per oppoſitū ſumit̉ ratio cōuenientie honeſti. ¶ Par eſt deſcribere conſolationem. Conſolatio ꝓ habitu eſt habitꝰanime quo inclinat̉ amplecti quodāmodo ⁊ vnire ſibi obiectum ſub ratione bonihoneſti ⁊ cōueniētis apprehenſum. Et dicitur ſimiliter honeſtuꝫ tripliciter. vel formaliter vel cōſecutiue vel efficiēter ⁊ diſpoſitiue. Has deſcriptiones neqꝫ fingimꝰ neqꝫ ſola fide ſupponimus. Quoniā ex philoſophica traditōne fundata in his q̄ nosdocet exꝑientia poſſunt elici vallariqꝫ. Exquibꝰ quid ſit luctus ꝓ actu. quid conſolatio actualis liquidū eſt. Nam luctus ⁊ cōſolatō actuales ſunt vitales motus animiin talibꝰ habitibꝰ procedentes.Iacto et ordinatohoc deſcriptionū fundamēto ſuꝑaddamꝰquaſdā litterales conſiderationes. ¶ Prima conſideratio eſt iſta. Luctus qualemdeſcripſimus eſt conſolationis inductiuꝰIta ꝙ qui lugent eo ipſo conſolant̉. vt ve

rum ſit ad litteram. Triſticia veſtra vertetur in gaudium. Habemus mediū in omni demonſtratione efficaciſſimum diffinitionem ſcilicet ad hoc oſtendendum. Omnis quippe apprehenſio obiecti vt honeſtum eſt ⁊ cōueniens/ eſt conſolatoria. ſedapprehenſio huius luctus eſt honeſti apprehenſio ⁊ conuenientis. ergo eſt conſolatoria. Maiore preſuppoſita ex diffinitōne. minorem facile eſt deducere ex qͣꝫ plurimis conditionibꝰ honeſtis luctui attributis. Luctus quippe iuſtus eſt et deo acceptus/ tanqͣꝫ reddens deo quod ſuū eſt. veldum punit peccata in ſe et in alijs deo odioſa. vel ab offenſarū diuinarum reliquijsaut occaſionibꝰ/ liberari deſiderat. ¶ Secunda conſideratio. Non eſt inopinabileẜm eādem animā ſimul ⁊ ẜm idem/ diuerſis tamen reſpectibꝰ lugere ⁊ conſolari inſtar xp̄i. Si enī concedimus animā ſimulintelligere recte ⁊ reflexe/ et de iudicio ſuoformidoloſo certitudinaliter iudicare/ nōvidetur repugnantia ꝙ de luctu actuali tāqͣꝫ de obiecto/ ſimul habeatur actualis cōſolatio. Nec aliquid apparet obſtare niſiꝙ motus horum actuū ſunt ad cōtrarioseffectus. vnus ad fugam. alius ad ꝓſecutionem. vnus ad dilatationem cordis. aliꝰad conſtrictionem. Sed hoc vltimuꝫ deluctu et conſolatione/ in ſenſualibus verūeſt ita ſe habere. in ſpiritualibus forte noneque. Auius rei ſatis videntur exꝑientiaꝫdediſſe ſanctorū plurimi/ quorū vita cumin luctu cōtinuo eſſet. facies tamen ſerenaet iocunda et inter medias lacrimas miraleti hominis ſuauitate ⁊ tranquillitate reſperſa fulgebat vt in Martino. Dat exemplum climacus de puero ſimul flente ⁊ clare ridente. Et venerabilis Richardus tradit in eodem homine ꝯtemplatiuo/ ſimuleſſe raptū mentis ad diuina exemplo moyſi poſiti intra caliginem in monte ⁊ ſimulfieri rebellionē in ſenſu more idolatrantiūin valle. Ad hoc poteſt trahi illud de eneaMens immota manet. lachrime voluuntur inanes. ¶ Uel dicamus. vt omnis calūnie tollat̉ occaſio. ꝙ luctus ⁊ conſolatioeandem animā tanta celeritate alternatiminuicem afficiūt/ quantā diſcernere nō valemus. Et ꝯſequēter ponet̉ motus cordisquaſi tremulus ⁊ mixtus ex conſtrictioneet dilatatione. forte ſimilis motui cāpanedum tremit. ⁊ corde cithare dn̄ꝫ reſonat. et

U