Omniū ſanctorū

5

non niſi ſancta eſt gloria ſancte exultatōnes ⁊ leticie ſanctaqꝫ cubilia. ¶ Sed qꝛcubilia quibus in locis queremꝰ aut inuenimus illa Puto ꝙ nō extra non foris ſitſanctorū gloria/ ſit exultatio ⁊ leticia/ ſedintrorſus in abdito cōſciētie ſecreto Hocſenſit qui dixit Gloria noſtra hec eſt teſtīmoniū cōſciētie noſtre. Nam ⁊ gloria omnis filie regis ab intus. Bonū igitur cubile. ⁊ ſanctū et letum/ eſt ſanctorū conſcientia/ in hac exultant/ in hac gloriātur etletātur tranquilla pace fruentes. Nā amodo iam dicit ſpiritus vt requieſcāt a laboribus ſuis ¶ Eſt quippe ſanctorū cubilemundū/ eſt molle eſt quietū. Alioquin ſivel ſordidū eſſet ⁊ fetens. vel aſperū ⁊ durum. vel tumultuoſuꝫ ac ſtrepidulū. neqꝫquies in eo/ neqꝫ leticia ⁊ exultatio poſſetinueniri/ neqꝫ diceret propheta de eis Exultabunt ſancti in gloria/ letabūtur in cubilibus ſuis ¶ Habemus qͥd ⁊ quale ſitſanctorū cubile/ dicere ſuꝑeſt pro noſtraeruditōe/ quo pacto tale in eis cubile ſtratum paratūqꝫ fuerit/ vt et mūdum eſſet etmolle et quietū. Dicam quid contigit dūhuiuſmōi meditatio mea nouiſſime perquireret. volens et circūducens quaquauerſum ſue conſideratōnis oculos. Incidit in euāgelium p̄ſentis celebritatis. Illic ſeptem beatitudīes quaſi totidē cubicularias introſpexit/ quarū mīſterio ſancti dei ſancteqꝫ omēs/ cubilia conſcientiarum parauerūt Nam ſi queritur vnde ſanctorū cubile mundiciā habuit. in promptu videre eſt/ quia vel beatitudo luctusſordes abluit ſi prefuerint/ mundicordiainnocēs/ nullas huiuſmodi ſordiū colluuiones introire ꝑmiſit/ aut agglutinari.He due ſunt cubicularie que appropriatōne quadā familiarius obſecute ſunt cōfeſſoribus ⁊ virginibus ¶ Proinde ſequitur. Unde in his cubilibus mollicies Attendite quia mititas ⁊ miſericordia tanqͣꝫ doctiſſime ad hoc opꝰ cubicularie. omnem impatiētie duriciē abiecerūt ⁊ molliciem compaſſiōis etiā erga necatores ſuos induxerunt. Hoc in martyribus fuitprecipuū ¶ Deniqꝫ quies vnde comꝑataſit ſiquis voluerit agnoſcere aſpiciat tresreliquas beatitudines tanqͣꝫ cubicularias ad hoc opus idoneas Paupertatē ſpiritus que ſpinoſas recū curas abigit Eſuriem p̄terea et ſitim iuſticie que faſtidio-

ſum et variū ſemꝑ ocium deijcit. Pacemdeniqꝫ que ab om̄ī exteriorū interiorūqꝫſtrepitu cubiculuꝫ cōſciētie tutum redditHoc modo cubile quietum/ in apoſtolisin prophetis/ in patriarchis vtiqꝫ pauperibus ſpiritu eſurientibusqꝫ iuſticiā. atqꝫpacificis/ cubiculariaꝝ hoc eſt beatitudinum ternarius iſte ſtrauit ¶ Neqꝫ tamennegauerim quin harū beatitudinū talisextiterit ſedulitas/ vt ⁊ mutuo ſe iuuarēt/et om̄ibus in cōmune ſanctis inſeruirēt.Sed ita loqui ꝑ appropriatōem fas fuerit. ¶ Beati igitur ſancti ſancteqꝫ om̄es/tot beatitudinibus olim circūſepti. Beati prorſus/ tali ſubſequētiū ſeptenario cubiculariarū adornati/ quatinꝰ nulla ſpurcicia feterent/ nulla calloſitate rigeſcerentnulla inquietudine turbarētur. vt hic inſpe ſingulariter prediti in pace in idip̄mdormirent et requieſcerent. et illic ſimuldono ſentirent illud prophetici carmīs.Axultabunt ſancti in gloria letabūtur incubilibus ſuis. ¶ Et quis dabit nobis oviri fratres et patres. quis dabit exultarehoc eſt extra nos quodāmodo ſaltare inhac gloria/ qͥs letari in cubilibus noſtrisAſſint vtinā igit̉ iugiter īter nos ad obſequiū noſtrū ſeptem iſte cubicularie quasex euāgelio nominauimꝰ/ paupertas/ mititas/ luctus eſuries/ iuſticie/ miſericordia/ mūdicordia/ pax. ¶ Felix plane quitali contubernio potuerit gloriari. Affirmo quia totus in exultatōe/ totus in gloria poſitus letabitur in cubili cōſcientieſue/ replebitur cor ſuum iubilo. ⁊ gaudiūſuū nemo tollet ab eo. Quidni totus iocundet̉ in cubili mundo/ in cubili molliet placido/ in cubili tranquillo et quieto.Nihil plane letius bona conſciētia vel iocundius atqꝫ ſerenius/ cum ex aduerſo nihil horridius mala conſciētia nihil confuſius et inquietius inuenit̉. Exagitaturquippe ſtimulis cupidinū/ miſerisqꝫ modis ſeſe rodit tepiditate. ſemꝑ preſumit ſeua turbata conſciētia. ¶ Ue talibus quiſemper vel dum triſtātur furiunt. vel iuxta ſapientem dum letātur inſaniūt. Audi letam inſaniā / vel ſi melius dicat̉ inſanam leticiā. Letātur inquit ſapiens cummalefecerīt et exultant in rebus peſſimis.Qualis putas inſania eſt videre hominēde cuius morte tractatur/ laſciuire ⁊ geſtire/ immo ⁊ vincula quibus ſtranguletur-

II 4

A

B