Sermo de vita clericorū

Sic eccleſia inſanabili quodā cancro depaſcitur egreſcitqꝫ medendo. Sic ſuā hydram patitur que ex ſucceſſione fecundiorfit. Ipſa inſuper minotaurus vix egreſſibili laborinto circūdatur. ⁊ more ferarumhabet in rete pedes ſuos. ¶ Nunquid nōigitur tempus tale eſt in quo penitere ⁊ dolere cum ingenti gemitu et plangore aſſiduo cuꝫ lacrimis ⁊ rugitu coartamur noseccleſiaſtici ⁊ dicere. Tu exurgens domīemiſereberis ſyon. quia tempus miſerendieius quia venit tempus? At iterū. Tempus faciendi dn̄e diſſipauerūt legem tuaꝫ.legem charitatis vnionis ⁊ pacis. ¶ Prima cōſideratio. In omni tempeſtate grandi ⁊ internetione/ vbi primū incipit̉ a ſanctuario dei ſaluberrimū eſt iuxta Ezechielis viſionem/ ſignari ſigno thau in frontibus. Illi quippe ſoli ſaluantur ſic ſignatiQuale ſignū illos ſolos accipere notat p̄dicta viſio qui gemunt ⁊ dolent ſuper cunctis abominationibꝰ que fiunt. hoc auteꝫper penitentiā fieri ꝑſpicuū eſt. Ubi veromagis inceperit ira dei a ſanctuario ſuoqͣꝫ hoc temꝑe miſero quis legit quis audiuit? Penitemini ergo. ¶ Secunda conſideratio. Quoniam facta eſt ſciſſio ita vniuerſalis in corpore myſtico ex peccatis ſingularium ꝑſonarum ⁊ eorum ꝑuerſis moribus quomō fit in corpore vero diſſolutio eius ex vitio morbido partiū ⁊ corruptis humoribꝰ ꝯſequens eſt vt penitentialis medicina primū reciꝑet in membris ſanitatem. preſertim cum videat̉ hic eſſe digitus dei. cui humanū auxilium quaſi penitus deeſſe ſentit̉. Quapropter impetrandum eſt diuinum; teſtimonio Ioſophat.Que impetratio nō melius qͣꝫ per penitētiam humilem adquirit̉. Quoniā ſicut exaltatio ambitioſa ⁊ perdita multoꝝ eccleſiaſticorū tam feda abiectione humiliauiteccleſiam ip̄a ſi queritur rurſus exaltari vtper penitentiam humilem hoc fiat neceſſeeſt Penitemini ergo. ¶ Tertia conſideratio. Reuerentia pia ad matrem viget plusqͣꝫ alias in filijs/ tempore neceſſitatis ⁊ cōculcationis ſue. vt humilientur ⁊ doleantet penitentie ſigna demonſtrent. preſertimvbi per talia/ miſerabilibus eiuſdem matris neceſſitatibus ſubueniri conuenit. dūſinguli filiorum ſingula merita ſua; ſicutiquaſdam donationes et redemptiones cōferunt in commune ad redemptionem ma

tris captiuate. Sic eſt in preſenti tempore. Penitemini ergo. ¶ Quarta conſideratio. Sciſma preſens/ non impedit veram penitentiam imo magis ad eandemfaciendam animat ⁊ inducit tanqͣꝫ ad primum antidotum ⁊ medium pro portu ſalutiꝫ attingendo. Scio tamen nōnulloshinc inde poſſe inquietari a ſcrupulis etqueſtionibꝰ pluribꝰ ſuper caſibus reſeruatis. ⁊ ſuꝑ poteſtate clauiū. ⁊ alijs ꝑplexitatum nodis quibꝰ ſciſma p̄ſens reſperſumeſt. Scio nihilominꝰ reſponſum factū eēanthonio. ꝙ ſola humilitas omnes diaboli laqueos ſecura p̄terfugit. Humiliatusſum et liberauit me inquit ꝓphetal. Nullivero abſqꝫ penitentia datur poſt peccatuꝫtalis humilitas que rurſus exaltet. Soliigitur bene penitētes ſecuri ſunt. qͣꝫobrempenitemini. ¶ Hec fortaſſis ſufficere potuerant de neceſſitate penitentie noſtre/ niſi reuerentia euangelij hodierni cui credioportet. et ꝙ appropriate de eccleſiaſticisloquitur/ cogeret nos ſua maieſtate vt aliquid diceremꝰ. nec ip̄m noſtro ſilentio indigno tranſiremꝰ ¶ Itaqꝫ euāgelicus ſermo. xxiij. c. Mat. vnde euangeliū hodiernū cōſcriptū eſt/ loquens in ꝑſona xp̄i adphariſeos ⁊ ſcribas ſui tꝑis/ notat in ſpeciali. ſub reprehenſionibꝰ quatuor. ⁊ octomaledictionibꝰ. a quibꝰ debent eccleſiaſtici p̄cauere. vt increpatio maloꝝ. bonoruꝫſit inſtructio. ⁊ vt ſuꝑ malo cognito/ penitentia ſalubrior fiat. ¶ Prima rep̄henſioeſt dicere bona ⁊ non facere. hoc enī quidaliud eſt qͣꝫ ſe propria voce damnare ⁊ talem eſſe cui merito dicat dn̄s. Exore tuote iudico ſerue neqͣꝫ. Uidete aūt patres etfratres quāto amplius eſt delictū. neqꝫ dicere bona neqꝫ facere imo dicentibus atqꝫfacientibus modis omnibus ſerio ⁊ iococlam ⁊ palam cōtrariari. ¶ Secūda rep̄henſio eſt onerare ſubditos duris ⁊ multiplicatis ponderibꝰ p̄ceptorū ⁊ penarū. digito autē ſuo nolle ea mouere. Quo in loco culpant̉ illi eccleſiaſtici qui excōmūicationū ⁊ vexalium ⁊ maledictionū ſententias accumulāt ſupra merita. quo fine ip̄ividerint ⁊ qͣꝫ conſone ad euangelicā libertatem ¶ Tertia rep̄henſio eſt hypocriſiset ſuꝑſtitioſa in habitibus. quibus ſanctitatem aut religionem p̄ferunt. qualia intus horrent et fugiunt ipſi taliter induti:qualiter induimur nos eccleſiaſtici om̄es

N