Sermo de vita
a ſtatu ꝑſone ſumetur. Tales nos eſſe conſidero viri patres et fratres. tales et in talinos eē gradu ſtatūqꝫ cōſpicio quos oportet penitentiā agere. nō ꝓ peccatis noſtristm̄ modo. ſed ꝓ delictis alienis. Aliorumquippe peccata comedimus. alioꝝ quippe culpas bibimus. alioꝝ defectus calciamus ⁊ veſtimꝰ. Peccata populi mei comedunt. ¶ Non ſit cuiqͣꝫ āmirationi qd̓ dicimus qm̄ ita fit dum elemoſinis alioꝝ talia nobis cōparamus. cibos potus alimēta. Que nimirū elemoſine ideo date ſunt;vt penitentiā pro cōferentibꝰ/ ⁊ ſatiſfactionem deo faciamus. Status ergo nr̄ ſtatpenitentiū eſt. eoꝝ ſcꝫ qui vltro ſemetip̄osad penitentiā obligarūt. Qd̓ ſiquis internos aliter ſentit/ ille proculdubio proprijſtatus ⁊ gradus ignarus eſt. quia ip̄m tanto magis penitere cōuenit quāto minꝰ penitet. ⁊ quāto magis eſſe ſibi penitendumdiſſimulat vel ignorat. ¶ Hanc tn̄ veritatem plane duriſſimā. ſed tn̄ predicandā etcognoſcēdā multi in ſtatu nr̄o in ſtatu eocleſiaſticoꝝ/ vel diſſimulāt vel ignorāt velſacrilega impietate ꝯtemnūt. alioquin nūꝙ tanta auiditate. nunqͣꝫ tali precipitatione improuida inhiarent ad elemoſinas tales quas beneficia nominamꝰ. vel dignitates vel officia. quibꝰ annera eſt talis obligatio pro alijs penitendi ⁊ ſatiſfaciēdi. cūtamen ꝓ noſtris ſatiſfacere delictis vix ſufficiat vita noſtra ⁊ vtinā ſufficiat. Nūc qͣnta eſt demētia hominē tot culpis proprijsobnoxiū preſſum ⁊ obrutū/ ſuſcipere (imoraꝑe modis etiā indebitis) alienas offenſas. ⁊ ſuꝑ ceruices debiles apponere Hocquippe fit (vt diximus) dū beneficia beneficijs cumulamꝰ. nam pluralitas beneficōrum ex elemoſinis fundatoꝝ ad penitentiam pro pluribꝰ faciendā aſtringit. Nūc vero heu cecitas heu inſania/ nos his obligationū vinculis ſeruitutibꝰ ſpecialibus/miſera colla ſubijcimus. quaſi non iuguꝫgraue ſatiſfaciendi ꝓ alijs ſed libertas ⁊ abſolutio videatur. ¶ Addamus adhuc; ꝙſtatus noſter ſtatus eccleſiaſticoꝝ/ penitꝰ ēin exemplū prouocatiuū alioꝝ ad penitētiam. quaſi vel liber vel ſpeculum vel imago penitentie. Qd̓ ſi pro penitentia legatur in nobis petulantia. pro cōtritione deſtructio ⁊ diſſolutio. pro ſatiſfactione irritatio dei ⁊ viciorum omnium accumulatio; nos tot damnationibus digni reddi-
mur. quot homines noſtris exemplis corruptiſſimis ſeducuntur. Si damnanduseſt qui ſeip̄m ſpontaneo peccato deprauatnunquid nō ergo damnatior qui multosſecum in interitum trahit rapit et deijcit.Rurſum ſtatui noſtro/ comes eſſe debetſacra ſcientia. hoc eſt facroꝝ ⁊ ſacramentorum noticia qualis cognitio/ abſqꝫ penitētia nec perfecte cognoſci nec efficaciter tradi poteſt. Hec quippe illa eſt ſapiētia autpars eſt. de qua bene enunciatum eſt. ꝙ inmaliuolam animam/ non introibit ſapiētia. nec habitabit in corpore ſubdito peccatis. Itaqꝫ ſacerdos quilibet angelꝰ dicitur. qm̄ dei nūcius eſſe debet ad populumquilibet in gradu ſuo. ⁊ legem eius ſcꝫ deiab ore eius requirent. ¶ Dedit illis regiones gentiū inquit ꝓpheticus ſermo. ⁊ labores populoꝝ poſſederūt. vt cuſtodiant iuſtificationes eius ⁊ legem eius requirant.Non dedit nobis dn̄s laborē alioꝝ vt inſudore vultus alieni/ veſcamur pane nr̄o.et nihil inde officij nihil ſuffragij. nihil ſatiſfactionis impēderemꝰ pro ceteris qͥ ſuisnos laboribꝰ alunt aluerūtqꝫ. Quanto minus iſta data ſunt. vt luxurieris ſuperbe īpompis equis familijs. fediſſime in meretricularum lenocinijs. Non p̄terea ꝯmiſſa ſunt vt comeſationes crapuloſas ⁊ ſumptuoſas in ocio diſſoluto/ cū maxima temporis ꝯſumptione ⁊ oneratione corꝑis acanimaꝝ/ quotidie ſequeremur. Deniqꝫ vtditaremus carnē ⁊ ſanguinē. imo qn̄qꝫ carneos ⁊ ſanguineos homīes/ de bonis pauperū. de patrimonio crucifixi. Sed vt cuſtodiamus iuſtificationes dn̄i ⁊ legē eiꝰ inquiramus. Cuſtodiamꝰ inqͣꝫ nō diffamemus. diſſipemus. irrideamus laceremꝰ iuſtificationes dn̄i. Et legē eius inquiramꝰnō tradētes nos noſtraqꝫ inſtitutionibusmundi ⁊ legibꝰ Iuſtiniani. ſed legi domini que īmaculata eſt cōuertens aīas ⁊ ſapientiam preſtans paruulis. gloſa humilibꝰquales ſunt penitentes Penitemini ergoPoſtremo moueat nos qui dicit. quanto gradus altior (qualis eſt noſter qui ſacerdotes dicimur. ⁊ qui genus electū regale ſacerdotiū xp̄i dn̄i. imo ⁊ dij noīamur)tanto caſus grauior. cōſone ad illud ſatyricum. Omne animi vitium tanto conſpectius in ſecrimen habet/ quanto qui peccat maior habetur. Porro ſi caſus noſtergrauior; conſequens eſt vt reſurrectio per
A