Intrare religionem

5 9

Notet̉ modus diſpēſationis quā aduerſarij p̄tendunt habuiſſe qualiter in fine vultꝙ redeat obligatꝰ ⁊c̄. ¶ Stāte caſu noſtrovidet̉ ꝙ nulla ſpes ſit in Io. milite ad ſatiſfaciendū creditoribꝰ/ niſi p̄tendēdo iusſucceſſionis ad cauſam vxoris. Et cū ſucceſſionē illam poſſit eque petere ꝯuerſando in monaſterio carth̓. ꝑ ꝓcuratores idoneos ⁊ implorationē auxilij ſuꝑioris ſicutextra/ ꝯſulendū ſibi videt̉/ ꝙ maneat ⁊ viuat cōuerſando monaſtice in clauſtro ſuopro ſalute anime ſue. ſcandala religionisſue ⁊ aliorū. necnō occaſiones peccatoruꝫcontra vota ſua/ caute declinando. alioqͥnvideat ne amans periculum pereat in illoUtrum vero ipſe Ioh̓. miles ſit nūc hablis ad ſuccedendū vel vxor ſua. quia nihilhic inquiritur. nihil hic reſpondeo. Notetur. xxij. ꝓpoſitio ſuper hac re.Sequitur ſcēdulaONINEt ſiō pn̄tes lr̄as īſpecturꝭy ſuper eadem materia.Ioh̓es de bellomōte rector vniuerſitatismagiſtroꝝ ⁊ ſcholariū pariſius ſtudentiūſalutē in dn̄o ſempiternā. Notū facimus.ꝙ anno dn̄i. M.ccccx. xxviij. die Maij. p̄ſentata eſt nobis ex ꝑte dn̄i Cancellarij eccleſie pariſien̄. Scedula quedam papireaꝯtinēs caſū quēdā/ cū rn̄ſiōibꝰ ⁊ declaratōnibꝰ ſuꝑ dcō caſu / ꝑ eūdē dn̄m cācellariū.⁊ alios infra ſcriptos ſacri theologie dictevniuerſitatis ꝑfeſſores/ cū ſubſcriptōnibꝰeorūdem ꝑ eorū manus ꝓprias. Cuius qͥdem ſcedule ⁊ ſubſcriptionū tenor ſequit̉in hec verba. Quidā olim miles ſecularismultis obligatus debitis/ poſt ceſſionemoīm bonorū ſuorū quā fecit in pn̄tia dn̄iſui ac principis terre/ ea reſignando in manus fratris ſui germaui/ ad opus et vſuscreditoꝝ ſuoꝝ/ ip̄is licet ignorātibꝰ. ſic ꝙaccepta a p̄fato fr̄e ſuo cautōne p̄miſſi/ ſubſigillo p̄fati principis ⁊ ſui/ ꝙ de p̄fatis bonis ſoluere deberet ⁊ ſatiſfacere/ creditoribus eius videlicꝫ militis quondā p̄fati. ipſe et ꝯiunx eius abſtractioris vt aſſeruit vite deſiderio pari ſe voto licentiantes/ religioneꝫ petierūt. Hec in monaſterio ſanctimonialiū vbi recepta ⁊ ſolenniter ꝓfeſſa ꝑnouē fere annos hactenus māſit. Ipſe qͦꝫin monaſterio carthuſien̄. vbi ẜm formaꝫſtatutorū ordinis carthuſien̄. et in hec verba interrogatus. Si liber es. ſi abſolutus

ſi abſqꝫ incurabili morbo ſe deniqꝫ de querelis ſatiſfeciſti. Reſpondit ad ſingula ſingillatim ꝙ ſic. Sed adiuncto ad vltimaminterrogationē. modo ſatiſfactionis vt p̄miſſum eſt ſupra. videlicet. via ceſſionis p̄fate. Ad quod prior monaſterij reſponditin hec verba. Scias ꝙ ſi aliquid horū dequibꝰ interrogatꝰ es celaueris/ poteris etiam poſt profeſſioneꝫ expelli. Poſt hec ẜmformā ordinis ⁊ ſtatutorū prefatorū/ tanqͣꝫ nudus ⁊ pauꝑ ſuſceptus/ ⁊ ſolenniter ꝓfeſſus eſt. minime reclamantibꝰ creditoribus ſuis. quibꝰ pro tunc vel interim nonfuerat ſatiſfactū. ⁊ hinc ꝑ ſeptem fere ānosin monaſterio ꝑſeuerauit. Interea contigit fratrem prefati quondā militis infortuniū quoddā incidere. vt videlicet ab hoſtibus ſuis caꝑetur. vnde impotens videtur factus ad exequēdū quod promiſeratde ſatiſfactione pro fratre ſuo milite prefato. Poſt hec autē/ mortuus eſt ſocer ip̄iusquondā militis/ pater videlicet olim vxoris ſue. Unde ꝑſuadentibꝰ quibuſdā conſanguineis eius ac ꝓpinquis/ occaſione vteis videbat̉ aliquali iam habita tanqͣꝫ iure ꝓpinquitatis ac legitime ſucceſſionis exparte vxoris ſue quondā prefati/ monaſterium ſuū contra ꝓhibitionē Prioris ſuiad petendū bona quondā ſoceri ſui defuncti vt inde ſolueret debita ſua exiuit. et adſeculū reuerſus habitū ſuū dimiſit. carnescomedit. ⁊ vota profeſſionis ſue multipliciter violauit. Et notandū ꝙ in patria illa ſcilicet in terra ollādie gelrie ⁊ brabātiereligioſi tales ſuccedunt parentibꝰ vel mōnaſteria pro eis. ¶ Sequitur in ſcedulamemorata. Preſuppoſita veritate caſus ſicut p̄miſſum eſt. quem caſum ſub alijs teminis quidam alias apud multos de vniuerſitate pariſien̄. variauerūt/ dum eorumopiniones inquirerēt. propter qd̓ non eſtmirandū ſi tunc vno modo quidā reſponderunt ⁊ nunc aliā dant reſponſionē. quiaeiectis interim allegationibꝰ dicūt̉ ea queſequūtur ⁊ que vera reputamus doctoresinfra ſcripti. ¶ Primo ꝙ miles olim de qͦfit ſermo/ inconſulte ſatis religionem ingreſſus/ ⁊ incaute receptus eſt. Ex hoc preſertim. quia ceſſio bonorum ſuorum/ fuitincauta neqꝫ ſufficiēs pro liberatione ſuaa manu creditorum ſuorum. licet debuiſſent citius reclamaſſe. Secundo ꝙ profeſſio quam ſolenniter fecit/ non obſtante ꝙ

TC 2

ꝯ