Tractatus cancellarū
nō ſine cōſilio prudentū ⁊ exꝑtoꝝ talia nihilipēdere vel contēnere in ſeip̄is. ¶ Talis aūt cōfeſſio ſit pura ⁊ deuota. in qͣ manifeſtet ſe hō ⁊ occulta cordis ſui / ſacerdoti diſcreto ⁊ prudēti vel exꝑto qui nouerit qualitatē morbi diſcernere. ⁊ cōſiliū ſalubre cōfitenti tribuere. ẜm cōditiones eiꝰet ꝑticulares circūſtantias. ⁊ cui merito fides adhibeat̉ oīmoda a cōfitente. Hoc decōfeſſione pura faciēda. nō tm̄ in pn̄ti materia locū habet. ſed in omni morbo ſpūali eſt efficaciſſimū remediū. ¶ Expedit autem ꝙ poſt cōſiliū acceptū a prudētibꝰ exꝑtis ⁊ deuotis/ dimittat hō ſcrupulos ⁊ timores nimios. alioqͥn caderet in ſuꝑbiaꝫſpūs nolēs captiuare intellectū ſuū ad cōſiliū ſenioꝝ. Caderet nihilominꝰ in puſillanimitatē quādā ⁊ inqͥetudinē ſpūs. quenō poſſet ſufficiēter reciꝑe illū cuiꝰ in pace factꝰ eſt locus. Nec aſcēderet vnqͣꝫ talisaīa/ in ꝑfectionis ſublimitatē. Debet veroſuꝑior ⁊ exꝑtus/ cuiꝰ in hac re querit̉ cōſiliū a ſubditis. poſtqͣꝫ explorauerit oīa. dicere diffinitiua ⁊ ſolida rn̄ſione. tu fac ita.qm̄ ſi medicꝰ in medēdo vacillauerit/ qualis in egroto ſꝑanda erit ſecura ſtabilitas?Hinc tragicus ait. Qui dubiam ſalutemdat afflictis/ negat.¶ Propoſitio XD obuiandū ꝑiculis ⁊ ſcrupulis qͥ cōſurgūt ex fluxu fedo diurno; cōſiderāde ſunt diligētercauſe et radices. vt eis agnitisfiat̉ diligēs ⁊ diſcreta ꝓuiſio. Diſcretā vero dicimꝰ puiſionē; que nec velit abſcindere cauſas cū maiori detrimēto ꝑiculi ⁊ ſcādalo/ qͣꝫ ſit hmōi fluxꝰ. qui qn̄qꝫ nō eſt niſivenialis. p̄ſertim dū humor ille eſt mediꝰquē diximꝰ. nec ex aduerſo ꝑmittit ea licētioſe fieri q̄ de ſe culpanda ſunt/ ⁊ reſecarifaciliter pn̄t. cuiuſmodi ſunt lubrici aſpectus. viſus inepti. ſocietas plꝰ qͣꝫ decꝫ amicabilis. in ſe gerēs delectationē. et ſi nō deꝑ ſe libidinoſaꝫ. ꝑiculoſam tn̄ ⁊ plus equoſenſualē. que nihilominꝰ aliqn̄ ſub officijſaliquibꝰ ſpūalis edificij/ vt eſt cōfeſſio vellectio vel eruditio/ colorare. imo veriꝰ obſcurare ſe conat̉. Sed ⁊ caueat aliorſuꝫ ſuperior ſibi a ſuſpitionibꝰ nimijs. ⁊ a qͣdaꝫ(vt ſic loquar) inutili zelotipia circa ſubditos ſe contineat. nō indicēs ſcꝫ ieiunia exceſſiua. vel ſeparās eos ab inuicē inutili-
ter. ⁊ ſpūalia colloquia vel officia/ vetansSerua deniqꝫ comicū illud. Ne quid nimis. Et illud ſapiētis. Noli nimiū eſſe iuſtus. qꝛ qui nimis emūgit elicit ſanguinē¶ Difficile eſt fateor ī hac re ſe aurea mediocritate tenere. ſed ſpūalis oīa diiudicatvelut in aere ſplēdido radiāte ſole. velut p̄terea in fonte lucido ⁊ illimi. iudicat inſuper omnē diē. Carnalis vero iudicat velut ī aere tenebroſo ſole nō radiāte aut velut ī fonte turbido ⁊ limoſo. nō diſcernēsde groſſis etiā reptilibꝰ venenoſis īmixtisvelut p̄terea in domo caliginoſa vix attrectando diſcernēs hec ab illis. Iudicat poſtremo vix inter diē ⁊ noctē. ⁊ ita frequentiſſime ſeſe fallit ⁊ impingit in die velut intenebris. Sed ſaluare illū debet/ ſpūalisductrix manus. Qd̓ ſi renitit̉/ ſi ducē ſpernit/ ſi p̄mōſtrator ſibi. ſi prior ⁊ abbas ſuꝰmauult eſſe/ dum it ꝑ tenebras ⁊ abruptaportabit quideꝫ ille damnationē ſuam etdux liber euadet.¶ Propoſitio XIOllutionē corꝑalē qn̄qꝫ precepHdit cōſenſus. qn̄qꝫ comitat̉. qn̄qꝫ ſenſus eſt circa eā nō conſenſus. qn̄qꝫ vero ſenſus eā oꝑat̉.et ita fit nō ſolū cū cōſenſu vel ſenſu. ſed excōſenſu ¶ Ultimū hoꝝ grauiꝰ eſt. ⁊ reddit ꝓprie pollutōeꝫ culpabilē. Deniqꝫ triaprima licet nō reddāt ꝓprie ⁊ de ꝑ ſe pollutionē culpabilē/ ſunt tn̄ ip̄a culpe ⁊ peccata. Alteꝝ vero. qn̄ ſcꝫ pollutio fit cū ſenſunon tn̄ cū cōſenſu nō eſt de ꝑ ſe peccatuꝫ.imo frequēter auget meritū tanqͣꝫ materiavirtutis dū reſiſtit̉ violētie paſſionis. quedū ſentit̉ ip̄a magis ⁊ magis allicit et impellit. quarę ſimiliter reſiſtentia habet pl̓virtutis. ¶ Addamus ꝙ etſi pollutio corporalis et vere ſeminalis diurna vel nocturna/ nullo modo debet ſciēter extorqueri etiā pro ſanitate vel alleuiatione corporis vel iudicij ratōnis conſequēdi; Si tamen dum ſine tali cōſenſu procurāte eamvel extorquēte/ prouenit̉ ip̄a placeat. nonquia delectatio eſt. ſed quia alleuiationeꝫcorporis oꝑatur. hec non iudicat̉ eſſe peccatum. Uideat tamē homo p̄ſertim nouitius/ ne hmōi complacētia ſe ſeducat. pretendens vnū. ⁊ agens alterū. Salubriuseſt itaqꝫ cogitationes et iudicia circa remhanc diuertere/ qͣꝫ habere.
H