Et pollutiōe nocturna
IV
¶ On om̄is ſcrupulus aut dubitatio de peccato mortali/ neqꝫ omnis indeuotō aut deordinatō autnō attentio/ impediunt de neceſſitate celebrantis dignitatē Patet quia certitudomoralis qualem p̄diximus ſufficere/ cōpatit̉ ſecum vacillatiōem quandā animiaut heſitatōem quandā vel ſuſpitōeꝫ ſeuſcrupl̓os/ ꝙ homo nō ſit ſufficiēter diſpoſitus/ aut ꝙ impēdimēto aliquo ligatꝰ eſtCompatit̉ etiā deordinatōem aliquā preſertim viriuꝫ inferiorū. et legis tyrannicemembrorū. que nō eſt ſepe ſubdita noſtrepoteſtati. Ex qͣ cauſat̉ indeuotio quedamquā nō plena ⁊ actualis ſemꝑ attentio. cōſequūtur. nec ob inde peccato macl̓ari neceſſe ē nec peccat̉. ¶ At ſiqͥs oppoſuerit ꝙdubitās de aliquo an ſit illicitum ⁊ ſtātedubio illud agēs peccat qꝛ ſe diſcriminiſciēter obijcit. Rn̄deo cū dn̄o Guilhelmoanthiſiodoren̄. regulā hāc magiſtralē intelligendam eſſe de dubio tali qd̓ eſt vehemens. ⁊ magis aūt ſaltē eque inducit mētem credere ꝙ eſt mortal̓r illicitū / ſicut ꝙeſt licitū. Secus eſt vbi mens plus inclinat̉ ⁊ iudicat ꝙ eſt licitū qͣꝫ illicitū. quāuisnō habeat vſqꝫquaqꝫ certitudinē euidentem aut fixā. qꝛ nec hocip̄m reqͥritur.Sūt itaqꝫ nonnulli ⁊ pl̓es/ qͥ fortis ſuntfantaſie. qͥ p̄terea ſepe trepidāt timore vbiiudicāt etiā nō eſſe timendū Tales dn̄t īniti cōſilio ſuꝑioꝝ ⁊ prudentū. ⁊ ꝯtra talem ip̄oꝝ vacillatōeꝫ audacter oꝑari Sicenī plerunqꝫ vincet̉. abibitqꝫ. ¶ Qui ꝟ̓orenuūt credere ſuꝑiorū ⁊ prudentū ꝯſilioad tales ſcrupulos deponendū. ⁊ agendūcōtra eos errāt multipl̓r. Primo ꝑ ſuperbiā ⁊ arrogantiā/ preponēdo iudiciū ſuū⁊ prudentiā alioꝝ iudicio. Rurſua talisvix aut nunqͣꝫ deuotōem habebit ſolidā:nec pacē conſcīe a talibꝰ/ ac ꝓinde carebitlocꝰ aīe ſue/ hoſpite illo de qͦ ꝓpheta dixitꝙ In pace factꝰ eſt locꝰ eius. ¶ Dicūt doctores aliqͥ quibꝰ aſſentio; ꝙ aliqn̄ nō eſttā meritoriū credere / ſic̄ velle credere. necdolere ſenſual̓r de pctīs/ ſicut velle dolere⁊ nō poſſe. Deſideriū paupeꝝ exaudiuitdn̄s inqͥt ꝓph̓a. preꝑatōem cordis eoꝝ audiuit auris tua ¶ Deꝰ itaqꝫ iudicat nos ⁊noſtra/ ẜm ſuꝑioris rōis arbitriū volūtatē ⁊ iudiciū ⁊ nō ẜm ea que nobis inuitisatqꝫ ꝯͣdicētibꝰ/ portio ſenſualitatꝭ īferioraduehit ⁊ ꝓducit qualia ſunt volubilitas
imaginatōnū ⁊ fantaſiaꝝ. ſtimulꝰ inſuꝑcarnis illecebroſus ⁊ vindicatiuꝰ Uacillatōes p̄terea timide ⁊ incerte ſuꝑ agēdisaut ſuꝑ eis credendis q̄ noſtris nequaqͣꝫſenſibꝰ attingimꝰ ⁊ ſimilia ¶ Decipiūturin hoc multi ex ſimplicibꝰ/ diſtinguere neſciētes inter ea que portio aīe ſuꝑior agitꝑ cōſenſum ⁊ ea que portio inferior patitur abſqꝫ ſuꝑioris aſſenſu. Darēt idcircoſepe alijs ſalubre cōſiliū/ qui neſciūt illd̓p̄ſtare ſibi. Quare ſic? certe ob turbā hācpaſſionū ſimul irruentiū tumultuantē ⁊rixantē ¶ Quocirca memorandū eſt beati Bern̄. ſuꝑ hac re conſiliū. Erat ex diſcipulis eius quidā/ tātis inqͥetatꝰ ſcrupul̓vt ad celebrandū nullo pacto auderet accedere Dixit ei deuotus ⁊ circūſpectꝰ Bernar. poſtqͣꝫ hoc accepit. Uade frater. et infide mea celebres. Obediuit diſcipulꝰ. etſcrupulus oīs ille/ ꝑpetuo diſceſſit. Laudanda prorſus ⁊ imitanda/ tam illius patris induſtrioſa fiducia/ qͣꝫ iſtius fratrisfidelis obediētia ¶ Dicet aliqͥs ex ſimplicioribꝰ. vtinaꝫ talis mihi eſſet abbas autprior/ qualis erat btūs Bern̄. crederē faciliter imperrāti? Nūc vero dū ſuꝑioris meiparuā ſapīam inſpicio/ nō audeo meā cōſcīam ⁊ ſalutē ſue fidei tali pacto cōmittere? Quiſquis ita dicis ⁊ ſapis/ erras ⁊ deſipis. Non enī cōmiſiſti te ⁊ ſalutē tuā inmanꝰ hoīs/ qꝛ prudēs eſt ⁊ pl̓imū litteratus aut deuotꝰ. ſꝫ qꝛ tibi eſt ẜm regulareꝫinſtitutōneꝫ prepoſitꝰ ⁊ p̄latus Quāobrēobedias ſibi nō vt hoī. ſꝫ vt deo iubēti. ſitn̄ nō ꝯtra deum. Et ſepe tāto erit obedīatua placētior deo/ tibiqꝫ fructuoſior qͣnto eſt indignior ille cui ꝓpter deū ſubijci n̄refugis. Caueas ad extremū; nedū q̄ris ſecuritatē nec illā adipiſcaris/ in grauē ruas dijudicatōis ⁊ p̄ſumptōis foueam.Conſideratio. IIIIOntigit vt poſſit aliqͥs eodē tēꝑec ad celebratōꝫ laudabilit̓ accederepoſſꝫ nihilominꝰ ab eadē laudabilit̓ abſtinere Quo caſu. pͥmū de ſe laudabiliꝰ ē qͣꝫ ſcd̓ꝫ. ¶ Pͣꝫ prīa ꝑs. qn̄ aliqͥs ē ſineꝯſcīa peccati mortal̓ aūt alio īpedim̄to. ⁊nō eſt obligatꝰ ex officio vel al̓r celebrare.Tunc habet vtrūqꝫ in ſua ptāte facere licent̓ atqꝫ laudabil̓r. vt vel cū centuriōe dicat. Dn̄e nō ſum dignus ⁊c̄. vel cū zacheodn̄m fidēter inuitet ¶ Scd̓aꝫ ꝑtem ꝓbo
S-
T