Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſolicitudine

deniqꝫ totū quicqͥd ſeuerit aut meſſueritpueꝝ eſſe/ habēs aliqͥd zizanioꝝ neqꝫpalearum. qͥdni fruſtra quidni ſtulte ſepeconet̉ damnoſe fatiget̉. Nunqͥd eligibilius eſt granū aliqd̓ vel impuru/ qͣꝫ nullūcolligere? Quo circa dicamus cōſequēter Concluſio. v. Particula. xix.Olicitudo pia cōferentis tꝑalia/2poteſt bona venia. Immogratia/ conditōes certas apponere explicatiuas intētōnis ſue Sufficere in primis debet ad cōſenſum huiꝰ veritatis/ vſus totiꝰ cōis eccl̓ie. ſic hꝫ recipit. cui ſiqͥs detrahit imprudenter ſe decipit Sūt autē tres ꝯditōes ꝓpter quaspie p̄t ꝯferēs appōere limitatōnes certasUna ꝯcernit ꝑſonā recipiētē. Altera ꝑſo ꝯferetē. Tertia ꝑſonā affinē attinētē Particula XX.Atende videbis expediēsſone recipienti/ limitet̉ ad certaſuffragia. quatinꝰ reddat̉ animuseius magis ſolicitꝰ debitū ſoluere. intentionē ſuā in deū dirigere. Quatinꝰ p̄tereamaneat eius cōſcīa ſecurior. quo poteritagnoſcere obligatōe ſoluta/ quietꝰ manet. Nec ꝑuipendēde ſunt due rōnes iſte.Quibꝰ addit̉ tertia. Conſtat nāqꝫ apd̓ deum nouit oīa. qui dicit. Ego deꝰ etmutor. nihil eſſe neceſſitatis aperire nr̄asintētiones affectōes exponere. Hoc ergo reqͥrit̉ ꝓpter nos orātes vt ſcꝫ exhibeamus nos tales nobiſipſis/ qualē cupimeſſe deū nobis. pios. amicos. ſedulos.patiētes ita de reliqͥs affectibꝰ. Sed qͥsneſciat/ orās plus mouet̉ et afficit̉ in ſeipſo/ ad ꝑticularia reſpicit. bn̄facto munera. obligatōes/ intentōes/ neceſſitates conſiderat/ qͣꝫ in quadamvniuerſalitate ſe tenendo.Particula. xxi.Idebis rurſus circa ꝑſonā cōferēAtis/ expediēs eſſe freq̄nter neceſſariū aliqn̄/ ſuffragia limitare. Prīo ſi adilla ſuffragia teneatur vel ex voto. vel ex ſacerdotis iniūcto. vel ex alteriꝰ teſtam̄to. legato. vel mādato. Certū eſt ꝓinde ſuffragia eccl̓ie vel ſingularis ꝑſone tātū vale re mille aūt om̄ibꝰ/ qͣntū ſi vno fiāt. hoc ad pn̄s ſupponat̉ ex alijs opuſcul̓.Nec eſt controuerſia qualiſcūqꝫ apud doctores de ſuffragio ſatiſfactōnis redem

ptionis/ ſicut exempla ciuilia quotidiana cōuincūt de debēte centū francos liberaret̉ centū ſe ſolutis. ſꝫ additis ſecuꝫdecē ſocijs in ꝑticipatōe liberatiōis; ꝓpriaeius tantundē liberatio tardaretur.Particula. xxij.v Idebis deniqꝫ circa ꝑſonā affinēvel attinentē ꝑſone conferētis/ referre qͣꝫ plurimū/ ſi viderit ſenſerit ſucceſſiōes tēpoꝝ generationū/ talis parens eius vel affinis talis fuit pie ſolicitudinis/ vt ſe et ſuis/ talia fieri cōſtitueretpietatis officiaª Nōne mouet̉ ac cōmouet̉ꝓinde/ p̄ces gratiaꝝ actōe laudibꝰ addeū referre. Nōne probabile eſt eidē aīandum fore; vt quēadmodū ille fecit. ita ipſe faciat. Deductio latior patꝫ aduertenti Particula. xxiij. Concluſio. viOlicitudo pia/ cōferentis tꝑalia/pōt bono corde nedū in ſuffragijs conditōes apponere. ſꝫ cumhoc loca certa honorabilia/ ſue ſepelitionis eligere; appenſiōe inſignioꝝ ſeu tituloꝝ cōſcriptōe. iuxta ſui ſtatus qualitatem. ſic de pompa funeraliū diceretur.Sequit̉ hec cōcluſio/ deductōes p̄cedētes. At qm̄ inueniūt̉ ſanctiſſimi pr̄es tl̓iacuraſſe pie recogitata/ cedūt oīa ad honorē magnificū dei eccl̓ie militātis qͣꝫtriūphantis. At ad fidē ſpem qͦꝫ reſurrectōis aſtruendā increduloꝝ cōfutatiōeꝫproficiūt. Ueritas eſt/ talia oīa cōuertinūc in bonā nunc in malā ꝑtem. pro facientiū pro cōferentiū. recipientium. inſpicientiū. interpretantiū. diuerſa et aduerſa qualitate. neqꝫ om̄ino aliter inuenies in oꝑatōibꝰ hūanis extrinſecus exhibitis. Ad qd̓ adduci p̄t illud cōmicū. Taliaſunt oīa/ qualis eſt animꝰ vtētis. Quēadmodū de diuitijs aut pauꝑtate dixit ſapiens; ſubſtantia pauꝑis ẜm cor eiusSarticula. xxiiij.I Undamentū ſuſcipit hoc loco ſaluberrimū illd̓ xp̄i p̄ceptū ab apoſtolo repetitū. Nolite iudicare. Qd̓ vtiqꝫde talibus ad vtrūlibet indifferētibꝰ intelligitur eſſe preceptum/ vt qui manducatnon manducantē non ſpernat. et econtraQui offert tꝑalia/ offerentē ſꝑnat.Hinc abbas paſtor dic inqͥt ſꝑ tibi. tu qͥses. Et ne iudices quenqͣꝫ. Sic ſaluabit̉hūilitas. curioſitas ſuꝑba;: ꝑiculoſa temeraria inquieta confundetur.

Y.