Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſolicitudine

latens/ tota diuitijs inhiat. tota ſolicitudinibꝰ earū pungit̉. intus extra continuis mirisqꝫ modis lacerat̉. cruentatur.diſſipat̉. Cui nanqꝫ poterit eſſe dubiū ſolerter attēdēti/ quin ſpūs auaricie neqͣꝫſecū adduxerit ſeptē ſpūs .i. vniuerſitateꝫvicioꝝ neqͥores ſe Simulata qͥppe (ſicutait Aug.) eqͥtas duplex eſt iniqͥtas. ſecus hoc loco. dic ficta et vota pauꝑtas eſt pauꝑtas ſpūs. pauꝑtas virtus amica bonis moribꝰ frugalitas ſꝫ duplex iniqͥtas. qꝛ vere cupiditas eſt et ſimulatio. Nec hic ſiſtit̉. Sed ꝓgrediensiſtic voti fractionē/ fundatoꝝ defraudatō. ꝓximoꝝ factis dictis exēplis ſcādaliſatiōem inuenies. Demū ſubit illud vexp̄i / dictū phariſeis/ pro talibꝰ in religiōepenitꝰ lapſa verſantibꝰ. quales hic ſolosplangimꝰ Circūitis mare aridā. vt faciatis vnū ꝓſelitū .i. nouitiū in religione. et factus fuerit/ facitis filiū gehēne duplo qͣꝫ vos. Eccl̓iaſt. v. qm̄ diſplicet deo/infidelis et ſtulta ꝓmiſſio. meliꝰ eſt nonvouere. qͣꝫ poſt votū reddere. Particula. IXIſte tandē aīma ſiſte calamū quēindignatio tua rapit vltra longeqͣꝫ inchoādo ꝓpoſueras. Et doctrinā bonā datura es/ diſtraheris ſatyraque nulla vnqͣꝫ orōe. nulla declamatōnisacrimonia/ ſatis erit reprobāda. Reuertamur ad progreſſum finis intēti/ reſumentes illud vn̄ arripuit nos maloꝝ recogitatorū (preſertim apud non paucos noſtritemꝑis religioſos) anxius dei timor. xp̄ianaqꝫ pietas miſeratio fraternalis. Illd̓erat aꝑire/ quo pacto/ pauꝑtas religioſavacaret abſqꝫ ſolicitudine victus veſtitꝰInterueniūt fateor vos interrogādo fatemini/ plures crebro pungitiui conſcīa ſcrupuli; ſinētes timoroſos fratresimplere pace verbū xp̄i apl̓ica monitōe. nolite ſoliciti eſſe. Particula. xUnt āt in genere/ tres in ꝯqͥſitōevictus veſtitꝰ/ neqͣꝫ ſtimuli. vnꝰſymonie. aliꝰ vſure. alter fraudulētie. Solicitat̉ nimiꝝ timorata mens;ne forte miſceat ſe inter dantē tꝑalia ſpiritualibꝰ recipiēdis econtra labes ſymoniace prauitatis. hoc vtiqꝫ frequēter (veve) ꝓuenit/ habet̉ directō. lumēintentōis noſtre que d̓r oculꝰ corꝑis oīm

actionū noſtraꝝ/ eſt tenebre/ Solicitatur p̄terea/ ne in redditibꝰ comꝑandis. qꝛ ſemꝑ inueniunt̉ ad ꝑpetuū/ reddat̉tractus vſurariꝰ/ ex adiecta conditiōe ſeupactōne de facultate totiēs quotiēs redimendi Suꝑ hac vero duplici q̄ſtioneſolicita ſcrupuloſaqꝫ/ pn̄t haberi quedaꝫopuſcula noſtra nuꝑ edita. ſi tn̄ cum magnis taliū tractatoribꝰ viſa fuerint nume Particula vndecimaranda.Uꝑeſt ad pn̄s inueſtigare inuētos tollere (qͣꝫtū iuuerit ſator boni ſemīs xp̄s) zizanioꝝ fraudulētoꝝ aculeoſ. quos latebroſa nocte dormiunt per negligentiā hoīes. ſuꝑſeminatinimicus homo ſub obtētu conqͥſitōnisvictus veſtitus. Hoc etiā precipue vr̄a queſtiūculas ſolicitudo/ ſcire deſiderat Et quoniā defraudatō directe ꝯtrariatur iuſticie. tot modis inueniemꝰ defraudatiōem quot iuſticiā fieri. oppoſitoꝝ/ eadē eſt diſciplina Dicit̉ āt iuſticia virtus ad alteꝝ vel ficut ad alteꝝ. reddēs vnicuiqꝫ quod ſuū eſt. Porro iuſticia ampleſumpto vocabulo/ cōꝑatur ad deū adximū. īmo ad ſeip̄m ſicut ad alteꝝ. prout in penitētia fit. ſpūs carnē ſubijcitſeruituti Sic erit defraudatio. vna ad deum. altera ad ꝓximū. tertia qͣi metaphorice dicta ad ſeip̄m. Et primitꝰ de ꝓximi defraudatiōe (quia notior eſt) videamus. etcōcluſiones deinceps miſeramus. Particula. XII. Concluſio primaOlicitudo pia/ conferētis tꝑaliaIdefraudat̉ ſi ſua intētio a recipiēte ſeruet̉. hoc proprie ſonatfraus dolꝰ/ p̄tendit̉ vnū fit alterumSic d̓r de teſtatore fraudatꝰ eſt/ ſi ſuadifferat̉ aut impleat̉ intētio. neqꝫ tn̄ accipiēda eſt de qͣuis intentōe enī caditſub obligatōnis recta lege neqͣꝫ intētio. ſiſaluti cōtraria. ſi moribꝰ abſona. ſi in deteriorē exitū/ eiꝰ obſeruatio ſit vētura qͣliseſſet intētio palā ſymoniaca vel vſuraria/vel iuri p̄iudicās alieno. vl̓ deo ſanctiſqꝫſuis/ non honeſta. Concluſio ſcd̓a.Particula decimatertia.Vlicitudo pia conferētis tꝑalia/dirigi dꝫ ad ſuſtentatiōem mīſtriilliꝰ tꝑalē faciendā/ a ſpūalia reqͥruntur.Iſte ſiqͥdē iuſtus ꝓpriꝰ verus eſt titulus

F

U