Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſolicitudine

caſu ipſi tanqͣꝫ tales iudicial̓r euocari. Finit. Opuſculū eiuſdeꝫde ſolicitudine eccleſiaſticoꝝ. ad frēs celeſtinos/ continēs. lxviij. particulas.Ueritur reſpōſio ſuper dubijsſequentibꝰ/ vnde crebro ſolicitudines conſciētiaꝝ in eccl̓iaſticis religioſis oriunt̉. Primū dubiū. Si liceat eccl̓iaſticismaxime religioſis/ conferūtur eis tꝑalia/ ſe ſucceſſores ſuos obligare ad certa determinata ſuffragia in miſſis vl̓ alijsofficijs eccleſiaſticis. ſicut habet vſusmunis? Solutio ꝑticula. xiij. que p̄ſupponit alibi tractata de ſymonia. Secundū dubiū Si liceat omittere tales obligatōnes ſine reatu pctī mortalis. preſertim quando vidētur grauiores qͣꝫ oportet ex euentu vel aliunde? Solutio ꝑticula. xij. et a. xix. vſqꝫ. xxxij. Tertiū dubiū Si melius eēt conferētes tꝑalia ſtaret in ſola generalitateſuffragijs hn̄dis. ſi ad hoc quō monedi ſunt? Solutio ꝑticula. xvij. et. xviij Quartū dubium Si in caſu ſecūdidubij neceſſaria ſit ſecura diſpenſatō ſuꝑioris prelati vel pape vel ordinarij Solutio ꝑticula. xxviij. vſqꝫ. xxxij. Quintū dubiū Si liceat eccleſiaſticis bene ſufficienter fundatis reciꝑe nouas obligatōnes cum augmento ſeruitijSolutio ꝑticula. xxxiijSextū dubiū Si liceat ſine augm̄to ſeruitij ita non plures dicātur miſſe vel obitus. ⁊c̄. qͣꝫuis hoc intendāt temꝑaliū collatores? Solutō ꝑticula. xlixSeptimū dubiū Si liceat admittere ſuper fratres iam fundatos/ alios quihabeāt ſpeciales cellas obligatōnes adſuos īſtitores alias qͣꝫ reliqͥ fratres? Solutio cum. viij. ix. x. et. xij. dubijs ꝑticula.xxxiiij. xxxv. xxxvi. Octauū dubiū Si liceat ſe obligare omnis fructus ſpiritualis in miſſis/ alijs que obligatus dicet/ cedat in vtilitatem temꝑalia conferētis? Nonū dubiū Si tantū ꝓſunt ſuffragia fiūt pro pluribꝰ quātuꝫ ſi fierentvno vel paucis. preſertim illi qui facit: Decimū dubiū Si debēs vnā miſſaꝫ poſſit alioſ adiūgere ſine defraudatōe

illiꝰ qui miſſam pecijt aut inſtituit? Undecimū dubiū Si neceſſe ſit ſꝑpro ſpecialibus fundatoribꝰ oratōnes facere ſpeciales. maxime dum hoc inſtituerint licet non ſpecificando modū quismodus tenebit̉? Solutio ꝑticula. xxxixcum quinqꝫ ſequentibus. Duodecimū dubium/ Si liceat proloco ſolenniori in ſepulturis vel pro alijspompis exequiarū/ paciſci verbo vel intētione/ de maiori temꝑaliū collatōe? Tredecimū dubiū Si diſcrete faciunt obligantes ſe ad ſuffragia alijs/ qn̄inde minꝰ valent vt videt̉ ſeipẜ. eſtꝯꝑatio tꝑalis ꝯmodi ad ſpūale. Solutōhuiꝰ. xiiij. ꝑticula. xlv. tribꝰ ſeq̄ntibus Decimūquartū dubiū Si caute faciunt religioſi qui leuiter admittūt adticipatōeꝫ omniū bn̄ficioꝝ per illos quibenefaciūt eis vel qui petunt? Decimūquintū dubiū Si obligatad orōes vocales/ ſit abſolutus ab obligatiōe/ eas dicit ſine attentōe vel deuotōne vel affectōe aut ſolicitudine? attētioeſt quedā ſolicitudo. Solutio iſtius ſequentis ꝑticula. lv. vſqꝫ ad finem. Decimūſextū dubiū Si ſufficit generalis intentio qua vult eccleſiaſticꝰ velreligioſus orare ſpecialiꝰ pro benefactoribꝰ qͣꝫ pro alijs. ſuper qua ſpecialitate qͣntificanda ſe refert ad deum/ qui pōderatoreſt meritorum? Prima particulaPlite ſoliciti eſſe Math̓. vi.Luc̄. xij. Iubet hoc ſup̄mnabbas noſter Ih̓s xp̄s/ ī cuius ſpū ſalubrit̓ inſtituti claIImamus Abba pater. Conſonat apl̓s eius magnꝰ prior in religiōe xp̄iana dicēs Corinthijs in ꝑſona oīm Uolo vos ſine ſolicitudine eſſe. Sꝫ mox ſubintulit vtilē neceſſariā de ſolicitudīe diſtinctōem. ne vel ſibiip̄i vel alijs cōſortibꝰſuis/ cōtrariꝰ videret̉. quorū ſermo frequēter ad ſolicitudinē ꝯtra deſidē inertiā/ exhortat̉. Ait enī Qui ſine vxore eſt/ ſolicitꝰeſt que dn̄i ſunt. qūo placeat deo. qui aūtcum vxore eſt/ ſolicitus eſt que mūdi ſuntSecūda parti.Ece habemꝰ ſolicitudinē ſolicitudinem. Una eſt dei / altera mūdi. Una

A

R