Tractatus
accipiendo tꝑalia non vt ſunt preciū ſpiritualium vel cupiditatis nutrimentumſed neceſſarie ſuſtentationis corporalisadiumentū Sic itaqꝫ ſaluabitur illic nōeſſe cōmutatiōem ſymoniacā. vbi tamencōcurrit hoc. do ſi des. vel do vt des. quoniā he dictōes cōditionales ⁊ cauſales. ſivt. propter. ⁊ ſimiles. nō notabūt cauſamprincipalem. ſed cōſecutiuā. ⁊ minus prīcipalē. ſeu motiuā vel adminiculatiuamſeu meritoriā vt ibi Inclīaui cor meū adfaciendas iuſtificatōnes tuas ineternumpropter retributōem. Que vtiqꝫ retributio referebat̉ ad deum propter prophetāſicut finis ſub fine Ubi autē vnum ꝓpteraliud (ſicut dicit ph̓s) vtrobiqꝫ vnum.¶ Sexta conſideratio.ymoniaca labes poteſt quo ad p̄terita ſuſciꝑe prouiſionē ⁊ medelam per hoc ſacrū conciliū. propt̓ſerenatōnem conſciētiarū ⁊ animaꝝ ſalutem taliter. ꝙ aboleant̉ edicto generali q̄libet pene vel ſentētie iuris poſitiui cōtraſymoniacos edite cū habilitatibus ad beneficia iam obtēta. dando licentiā inſuꝑpro p̄terito. vt quilibet poſſit eligere confeſſorē idoneū. qui eū ſuꝑ oībus dubijs/vel ſcrupulis in foro cōſcientie abſoluatUidet̉ fortiſſis hec prouiſio nimis lata vel laxa iuxta ſeueritatē eccleſiaſtice diſcipline. ſed habeat̉ reſpectus ad immenſitatē miſericordie dei. ⁊ humanā fragilitatē. que mallet ſepe ſaluti proprie/ qͣꝫ beneficio vel ſtatui renūciare ⁊ tolerabil̓ apparebit iſta prouiſio. aut ſi de neceſſitatepuniendi ſunt aliqͥ nimis notorie ſcādaloſi; nihilominus de ſalute cōmunitatisatqꝫ plurimorū cogitetur.¶ Conſideratio ſeptima.Cymoniaca labes poterit pro futuro preſeruatōem habere ¶ Cogitetur ꝑ hoc ſacrū conciliū ne paſſim ⁊ licenter vt hactenꝰ introeat cōſuetudo leges debitas vel iā inſtitutas renouādo mutando vel interp̄tando circa collationē omniū ſpiritualiū. tam a capite ꝙͣa membris. cū tali moderamine. ꝙ neqꝫ fiat ſtrictior prohibitio tēꝑaliū qͣꝫ oportetin capite vel in membris. ſicut factuꝫ eſſepluries exiſtimant in quibuſdā Neqꝫ rurſus ꝑmittat̉ talis laxatio que vel verā ſymoniā vel ſcandaloſam ſymonie ſpeciemintroducat. hec autē ꝑticulariter ſit eoruꝫ
qui ad hoc ꝑticulariter ꝯmiſſi ſunt ¶ Ceterū generale cōciliū in qua poteſtate poſſit leges huiuſmodi preſcribere p̄ſertimſummo pontifici ſine leſione plenitudīsſue poteſtatis/ vtilis eſt practicatio. de qͣſi annuerit deus/ alias ⁊ alibi videbitur.cōcordando plenitudinē poteſtatis papalis/ cū ipſa plenitudīe poteſtatꝭ cōcilij.O rationabilem contra ſymoniā ⁊ ſymoniacos reformatōem. offerūtur propoſitōes que ſequūt̉quarū declaratio tam ſcriptis iam editisqͣꝫ viua voce/ poterit apparere.Prima propoſitioInis principal̓r intētus recipiendi temꝑalia ꝓ miniſtratione ſpūaliū reddit hominē proIprie ſymoniacū in foro cōſcientie ⁊ ad deū. ⁊ ſi hanc intentōem aꝑtis adextra monſtret indicijs/ cenſendus eſt ineccleſiaſtico foro ſymoniacꝰ. vel de ſymonia vehementer ſuſpectus.¶ Secūda propoſitio:¶ Inis principaliter intentus accipiendi temꝑalia pro amminiſtratōne ſpiritualiū/ tanqͣꝫ ibi ſit adequatio vera precij ad precium/ ſicut eſt incōmutatiōe temꝑaliū ad inuicem/ reddithominē proprie ſymoniacū.¶ Tertia propoſitioInis principal̓r intentus vt priIus/ reddit hominē proprie heretiū. ſi faciat hoc ex deprauato ītellectus iudicio. qͣſi tale aliqͥd poſſit de facto/ aut dēat de iure fieri. ⁊ hoc ſi ꝑtinaciacōcomitet̉. ¶ Quarta ꝓpoſitio.Bligatus miniſtrare ſpūalia ſic̄oſunt ſacramēta ⁊ beneficia eccleſiaſtica/ p̄t rōnabil̓r ⁊ licite haberereſpectū ad tꝑale cōmodū; mercedē ⁊ premiū; quāuis minꝰ principale ⁊ ſecūdariūQuinta propoſitioBligatus miniſtrare ſpiritualia.mēdicet ea. At ſub hac intētōe (icꝫ minꝰprīcipali) p̄t vel potuit obligare ſe ad miniſtrādū ſpūalia. ⁊ ꝓ mercede vel ſtipēdiovel cibo ⁊ ſua ſuſtētatōe/ reciꝑe tꝑalia. ſic̄exēplificari poſſet in oī ſtatū eccl̓iaſticoꝝ
O