Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De Paruulis

condeſcenſionē affabilē et comicā a virocum ꝑuulis/ vt efficaciā ſue confeſſionis cōmonitōnis euacuet conſequēs eſtPerſuaſum ſane habeo; ſic egiſſe olī apoſtolū Alioquin quō factus fuiſſet omniaad om̄es vt chriſtū lucrifaceret. ſi paruulos excipias ad quos factus ſit ꝑuulꝰQua autoritate preterea mādaſſet patribus de filijs humane tractandis/ neqꝫuocandis ad iracūdiaꝫ ne puſillo animofierent/ ſi ꝑuulorū velut indigna horruiſſet conſortia Sed quid argumētis nitimur cuꝫ hocipſum ab apoſtolo expreſſum ſit Facti ſumus inqͥt ꝑuuli in medioveſtrū; tanqͣꝫ ſi nutrix foueat filios ſuos. Ponderemus iteꝝ obſecro ratiōe iubet apl̓s inſtruere p̄occupatos in delictoaliquo in ſpiritu lenitatis. Et videamꝰ ſihoc prius egerit docuerit legiſlatornoſter xp̄s. Cum enī proclamans inuitaſſet. Uenite ad me omēs qui laboratis onerati eſtis. ſubiunxit pro re ad hec neceſſaria Diſcite a me quia mitis ſum humilis corde Plura in vetuſtis patrumhiſtorijs ad hāc rem traduci poſſent teſtimonia In quibꝰ nihil ita efficax ad correctiōem emendationēqꝫ multorū/ repertūeſt/ quēadmodū eſt lenitas. Nihil enī hominū melius eſt facilitate clementia aitComicus. Nonne iohānes ille diuinoꝝconſcius conſcriptor ſecretoꝝ latronis homicide ꝑditiſſimi manū oſculatꝰ eſt;vt lucraret̉. Quis egregiū doctorē Auguſtinū tanqͣꝫ ſidus aliqd̓ beniuolū adqͥſiuit eccleſie? ambroſius Qua virtute? vtiqꝫ beniuolentia mititate. Cepi inqͥt̉ auguſtinus de eodē. Cepi amare hoīem.vt doctorē veritatis. ſed vt hominē beniuolum in me. O prudētiſſimū verū deiſequacē ambroſiū Non dixit Auguſt. tūcpeſtiferis opinionibus inflato. Recede ame pctōr es. hereticꝰ es. blaſphemus es.Quanto minus hec ſil̓ia de ꝑuulis fidelibus ad cōcurrentibꝰ/ ira ferueſcēs vomuiſſet. Porro ſi recogitemꝰ qͣꝫ nihilerat in oꝑibus chriſti vacuū/ ſententia maieſtate carens/ iudicabimꝰ ip̄m nonmediocrē intendiſſe/ vocabat ꝑuulos ad ſe cohibēs diſcipl̓os chariſſimosꝓhibētes eos. Dehinc eos accedētes amplexabat̉. imponēs eis manus/ bn̄dicebat eos. Et O pijſſime Ieſu. qͥs vltra pꝰte verecundabit̉ eſſe humilis ad ꝑuulos?

Quis tumeſcens elatus de ſua vel magnitudine vel ſciētia/ ꝑuitatē deincepsuulorū/ ignorantiā aut imbecillitatē audebit aſpernari; quādo tu qui es deus benedictꝰ in ſecula in quo ſunt oēs theſauri ſapientie ſcīe dei abſcōditi/ vſqꝫ ad caſtiſſimos ꝑuuloꝝ amplexus btā brachiamāſuetus inclinas atqꝫ circūligas? Procul ergo/ procul ex hinc omis elatio. ſeorſum ſit indignabunda quelibet ꝑuulorūeffugatio vincit̉ hoc inſigni exemplo xp̄inoſtri. humanitas illa humilis in ſocrate a ph̓is collaudata. erubeſcebat pꝰcuras publicas/ laxare animū ludēdoꝑuulis arundine etiā cruribꝰ ſuppoſita.Oſi vidiſſent cathones cēſorij noſtreetatis/ quali cachinno deriſiſſent. qͣꝫqͣꝫ ita laxamꝰ ad ꝑuulos colludēdi licentiā/ vt abhorrendā ꝓclamemꝰ oēm ingeſtū aut verbo vel tactu petulantiā autimpudicitiā. Rurſus alia ratio eſt humiliatōnis ſue in obſeqͥo dei ſicut dauid ſaltans an̄ arcā totꝭ viribꝰ et nudatꝰ. et vilisin ocul̓ ſuis celebrat̉. Alia ratio queritur ſola mētis recreatio. Prīa ſemꝑ optīaeſt. vix exceſſum recipit. nec video vbi aliter locū hēat cōgruentiorē illd̓ eccl̓iaſticūetiā aTull̓ in de officꝭ. approbatū. Quāto maior es hūilia te in oībꝰ. Hīc chriſtꝰſtatuto ꝑuulo corā diſcipul̓/ qͥbꝰ hāc hūilitatꝭ normā verbo exēplo inculcare volebat. Qui maior eſt inter vos/ erit ſic̄ minor. Et rurſus in loco quē tractamꝰ quiſquis receꝑit regnū dei velut ꝑuulꝰ/intrabit in illd̓ Ecce corā deo. quiamentior/ plures audiui a triennio cōfitētes ꝑuulos quoſdā eoꝝ grādiuſculos. fatebāt̉ ſe nūqͣꝫ pctā ſua fuiſſe dicturosalteri; ſic eis cōdeſcēdēti diligent̓ int̓rogāti. inſtāte etiā mortꝭ articl̓o qͣꝫtūlibetdanari debuiſſent. Agnoſce ergo qͥd efficacie lateat in ip̄a cōdeſcēſione benigna.Et qͥd oꝑet̉ int̓rogatōnū admonitōnūqꝫdiſcretio cauta et ſedulitas artificioſa. magis vero in his dei virtꝰ inuocata ſꝑatapiciaqꝫ Quoſdā p̄terea noui viros expertos a multꝭ ānis ꝯfeſſionū auditoresfuerat ꝓteſtātes ſe vix aūt nūqͣꝫ reꝑiſſe aliquē certꝭ īfectū vicijs priꝰ illa cuiqͣꝫ alt̓idetexiſſꝫ Nec id adhuc feciſſent. niſi magͣcircūſpectōis lenitatꝭ ſpūalis arte/ cepiſſent eos pia qͣdā fraude vtil̓r circūueniſſent. Qua ſuꝑ re quedā alia ſcripſiſſe me-