De indulgentus
I4
tur inter ſe ⁊ impediunt ſe. vel ꝑ ſtulticiāvel per ignauiam. ne cōmuni conſenſu/ fiat ambulatio in domo domini. dū alij fauent abuſibus. alij tollere volunt. Ueri/tas eſt ꝙ omnis via fauorabilis ⁊ humilis tentāda eſt cum ſummo pontifice/ dūmale informatus/ fert per ſe vel ſuos/ injuſtas ſentētias; ꝙ deſiſtat ⁊ reformet Sꝫſi nihil profert humilis ſedulitas; arripienda eſt viril̓ ⁊ anīoſa libertas. ¶ Finit.¶ Item ab eodemde cordis indurationeQꝛ durum male habebit innouiſſimo. Duricies iſtamodo cauſetur. ⁊ quid eſt illud apoſtoli/ deus cuiꝰ vultmiſeret̉/ et quem vult indurat: nō eſt mediocris q̄ſtio? Siquidē deus neminē deſerit niſi prius deſeratur ꝑauerſionē ab eo per peccatū. Sed deſertione facta/ cadit homo in ꝓfundū et contemnit. Contemnēti vero/ deus non datgratiā ſed reſiſtit. ac ꝑinde non emolliturcor/ nec liqueſcit ad gratie ſuſceptionem.Tandem pena damnatiōis infligitur. etobduratio cōfirmatur. Cauſa igitur obdurationis eſt Uoluntas auertens. ⁊ heciniciat. Voluntas reſiſtens. ⁊ hec cōtinuat Culpa ꝓmerens ⁊ hec cōfirmat. Deusgratiā nō dans. ⁊ hec non liberat. Deusiuſte puniens. ⁊ hec ordinat. ¶ Finit.Opuſculum de indulgentijs eiuſdem cancellarijUecūqꝫ alligaueritis ſupeterrā/ erūt ligata ⁊ in celis Atquecūqꝫ ſolueritis ſuꝑ terrāerunt ſoluta ⁊ in celis Mat.xviij. Collata eſt autē poteſtas hec hic promiſſa/ dū poſt reſurrectionem xp̄s apparens diſcipul̓ ſuis inſufflauit in eos ⁊ dixit. Accipite ſpm̄ ſctm̄ quorū remiſeritis pctā remittunt̉ eis. ⁊ quoꝝretinueritis retēta ſunt Ioh̓. xx. Speciāliter autē ⁊ excellent̓ data eſt iſta poteſtasclauiū eccleſie ꝓmiſſa prius Petro ibi Tibi dabo claues regni celorum Math̓. vi.Dū poſt reſurrectiōem ter interrogatꝰ dedilectōe/ dixit xp̄s ſibi ter rn̄denti ꝙ eū diligeret. paſce agnos meos. paſce oues meas. Fundauerat autē xp̄s poteſtatē alligā
di iuridice ꝑ excōicatōem dum dixerat. ꝙſi eccl̓iam nō audierit. ⁊c̄. Fundat̉ deniqꝫſuꝑ premiſſis/ poteſtas om̄is indulgētias conferendi. Suꝑ quibꝰ qꝛ varij varietradiderūt. Placuit ſequentes annotarepauculas conſideratōes ¶ Prima conſideratio ¶ Poteſtas clauiū eccl̓ie/ iudicialis ⁊ forinſeca/ nō extendit ſe ſimplicit̓ etdirecte ad remiſſionē culpe. Ratio qꝛ requirit̉ ſacramētalis cōfeſſio ⁊ abſolutio q̄nō fit in publico ⁊ iudiciali foro. ¶ Secunda ¶ Poteſtas clauiū iudicial̓ ⁊ publica nō extendit ſe principaliter ⁊ directead diminutōem pene niſi illiꝰ quā inflixit aut infligere potuit/ cuiuſmōi ſunt pene excōicationū. ⁊ quarūcunqꝫ irregularitatū. inhabilitationū circa legitimos actus eccleſiaſticos aut ciuiles. Ratio quoad partē que excipit ⁊ affirmat. quia cuiꝰeſt condere huiꝰ eſt deſtruere vel interpretari. Sed negatiua patet ꝑ idē argumentum a cōtrario ſenſu deductū ¶ Tertia.¶ Poteſtas clauiū eccleſie ſuꝑ indulgentijs cōcedēdis/ modis quibꝰ cōſueuit vtieccl̓ia vel eccleſie p̄lati/ a ſummo vſqꝫ deorſum/ ꝑ quotatōem dieꝝ ⁊ annoꝝ/ preſuꝑponit neceſſario remiſſionē vel indulgentiā in foro ſecreto cōſcientie ſeu ꝯfeſſiōisſacramētalis. de facto vel in voto ſeu ꝓpoſito. ⁊ ſepius in facto. iuxta tenorē bullarum quibꝰ inſerit̉ hec clauſula. vere penitentibꝰ ⁊ cōfeſſis. niſi collator indulgentiarū intendat ſatis eſſe ꝙ homo ſit in caritate contritꝰ ſcꝫ cum ꝓpoſito tꝑe ⁊ loco cōfeſſionē facere actualem Eſſet autē iſta fauorabilior interp̄tatio ſine confeſſiōe qͣlilibet ¶ Quarta. ¶ Poteſtas clauiū eccleſie/ ſacramentalis ⁊ in foro cōſcientie/ eminentior eſt vtilior ⁊ eligibilior in collatōeindulgentiarū qͣꝫ poteſtas ſola iudicialisRatio patet ex precedētibus. qm̄ ſine cōfeſſione ſacramentali de facto vel in votoſeu proſito nulli dies indulgentiarum vl̓a pena vel a culpa ſortiuntur effectumQuinta ¶ Solus papa ſupremus xp̄scum patre ⁊ ſpūſancto/ poteſt dare plenaria autoritate indulgentiā omnimodā apena ⁊ culpa. quā dum cōfert/ dat innumerabiles ⁊ infinitos indulgentiarū dies. Ratio quia vel abſoluit et quitat totam penam debitam peccato mortali. ſiue ſit originale ſiue actuale Et hec quidēeſt infinita extenſiue atqꝫ duratiue Aut ſi
A