De forma abſolutiōis
te interdicto ſuſpenſione quā tali vel taliſentētia incidiſti. ⁊c. ſicut cōgruit ⁊ autoritas conceſſa aut virtus grē apl̓ice ſeu pͥuilegij ſe extenderit ¶ Qd̓ autē addit̉ inqͣꝫtū gratū in conſpctū diuīe maieſtatꝭ fuerit ⁊c. nihil facit ad rem.De iniunctione peEd de iniūctione pe (nitētie.nitētie diuerſe ſunt opinionesſuas rōes adducētes. an an̄ abſolutōem vel poſt abſolutōeminiugēda ſit penitētia q̄ confeſſionis indiuidua comes eſt ad hoc enī cōfeſſio fitquo vulnꝰ inflictū detegat̉. ad hoc penitētia iniūgit̉ vt vulneri detecto ſalutare remediū adhibeat̉. Et licꝫ incerte ſint ꝓuidentie noſtre nec qͣ lance diuino iudicionoſtre ponderēt̉ offenſe. tn̄ abundāti miſericordia ac pietate ipſiꝰ hoc conceſſumeſt fidelibꝰ. vt ſacram̄to confeſſionis ac remedio penitētie etiā minꝰ ſufficiētis iamſaltē a mortꝭ eterne ſit ereptus ſupplicioqui fuerat dānādus etiā ſi ob modice penitentie iniūctiōeꝫ longius ſit cruciādusquibꝰ tamē cruciatibꝰ etiā ml̓tiplex remediū ſue ſponſe aliunde ꝓuidit chriſtꝰ cuipropriū eſt miſereri ⁊ cuiꝰ miſericordie n̄eſt numerꝰ ¶ De illo aūt an ante vel poſtabſolutōeꝫ iniūgenda ſit penitētia nil videt̉ obeſſe homī ſimplici ⁊ cōtrito ſeu dolenti corde ad confeſſionē veniēti ⁊ ad ſatiſfactōeꝫ ꝑato ¶ In ip̄a autē iniūctionepenitētie ſil̓r occurrit rep̄henſio ſuꝑ multiplicatōe ꝟboꝝ. penitētie in nullo ſuffragantiū. Sicut enī confitēs cauere dꝫ nealiqͥd immiſceat qd̓ tantū ſacram̄tū excuſatōe indebita. v̓boſitate īportuna. on̄tatione falſa; ſil̓atione fraudulēta ac ceterisqͥbuſlibet malis violet fructūqꝫ eiꝰ tollatita nō minus ipſe cōfeſſor locū dei tenēsatqꝫ eius gerens vices ſacramēto ꝯfeſſionis reuerētiā exhibeat. ⁊ eius v̓ba ſtateraſctā ſint pōderata ne ⁊ ip̄e in tali loco adducat quicqͣꝫ qd̓ eū ꝟ̓boꝝ ſubtilitate necnō ml̓tiplicatōe aut īſolita forma ꝓlationis poſſit on̄tare magꝭ ceteris ꝯfeſſoribꝰidoneū intelligentē doctiorē ſanctiorēqꝫhis eī ac ſil̓ibꝰ ꝯditionibꝰ pleriſqꝫ ꝓ nefasꝯfeſſoribꝰ n̄ ſolū fama ⁊ fauor a līgua ſedetiam a manu creſcit pecunia. ⁊ cathedramōiſi quam dn̄s laudauit. iſtis atqꝫ alijsmodis vertit̉ in cathedras numularioꝝ
et colūbas vendentiū. qͣs idē ip̄e euertit ⁊de tēplo eiecit. Pꝰ ſimplicē igit̉ confeſſionem ⁊ verā vt p̄ſupponit̉ ſimplex etiā fiatabſolutio aut cū timore ⁊ magna cautelaad ſuꝑiores ſi oportet remiſſio iuxta ſuꝑius dicta. demū pꝰ abſolutionē vel ante.(qd̓ ad pn̄s nolumꝰ det̓iare/ eo ꝙ n̄ obſtethuic ſacr̄o) ſimplex etiā fiat pn̄ie īiūctio.Hoc notabileqd̓ ſeqͥt̉ multū ꝯcordat cū dictꝭ dn̄i Ioh̓.gerſon ita ꝙ videt̉ etiā ab ipſo poſitumn catis ſufficiens ⁊ neceſſaria eſt.Ota forma abſolutionis a pecEgo abſoluo te. Sꝫ ſatis ꝯue¶ Vniēter p̄mittit̉ autoritate eccl̓iea qͣ ꝯfeſſor accipit ptātē abſoluēdi in ſuſceptione ordīs Sed quia illa ptās eſt retenta in manu ſuꝑioris niſi committat̉.ideo d̓r ⁊ ordīs. Et ſi loco huiꝰ clauſule p̄mittat̉ autoritate qͣ fungar/ n̄ eſt vis Idēenī valet. ¶ Deniqꝫ nota ꝙ ſatis ꝯueniēt̓apponit̉ in forma ſupra dicta / a pctīs tuis. ad denotādū de qͦ fiat abſolutio vel deqͥbꝰ ¶ Ꝙ vero dicat̉ a pctīs tuis ⁊ a circūſtācijs eoꝝ hoc ſcd̓m/ total̓r eſt ſuꝑfluumQuia aūt circūſtātia eſt pctm̄ aut n̄. Siſic iā dictū eſt a pctīs tuis. Si n̄. non cadit ſub abſolutione ¶ Itē ꝙ dicat̉ de contritis. ꝑiculoſum eſt ⁊ p̄t eſſe dānoſum. qꝛnedū contrita ſꝫ etiā attrita pctā pn̄t ꝑ abſolutionē deleri/ ꝑ grām poſt aduenientēUt melius poſt declarabit̉. Hoc autē qd̓eſt contritū/ om̄ino excluderet attrita. ſicut albū nigrum. ⁊c. Deniqꝫ hoc eſt inijcere ſcrupulū deſperationis preſertim inmortis articulo exiſtētibus. Nulli enimconſtare poteſt ſi vere de peccatis conteratur Cum igii audit ſe abſolui a contritisincipiet dubitare ⁊ vacillare ſuper ſua abſolutione. maxime cum inimicus in mortis articulo toto poſſe inſiſtat ad deijciendum hoīem a ſua ſpe ⁊ fiducia ⁊ ſepe dolor corꝑis eſt vehemens. ita ꝙ homo nullam deuotionis gratiā ſeu contritionematteſtantem ſentire poſſit. ſicut et etiamin ſanitate homīs ſepe ſine culpa ſua propter multas rationes aufertur gratia deuotionis. Tollitur igitur per hoc / fiducia/ vel minuitur. et datur occaſio ruineſeu deſperationi. Et ſi enim vere ita ſit ꝙabſqꝫ contritione peccata/ non deleantur. tamē homo ſepe veraciter conteritur
P 4