Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De arte audiendi confeſſione

rigibilis occidēda vel ardēda ſine remedio. Per hoc exēplū ſi volumꝰ benepenſare/ poſſumus meliꝰ videre in qualibet tentatōe qn̄ ꝑdimꝰ grām dei mortale pctm̄ qn̄. Scire enī debemꝰquelibꝫ tentatō/ nunciꝰ ē inimici infernalis/ nos reqͥrit ad ei ꝯſentiendū vt aīanr̄a ꝑdat rupat fidelitatē ſuā quā deodn̄o ſuo dꝫ ſpōſo. Et ẜm aīma reſiſtitaut plꝰ aūt minꝰ/ ẜm hoc ip̄a cuſtodit meliꝰ aut peiꝰ fidelitatē grām amici fui. Etꝯſideret̉ diligēter iſte modꝰ in qͦlibꝫ pctō.hn̄di ſe. aut reſiſtere ſcꝫ. aut ꝯſentire. inueniet̉ quilibꝰ iſtoꝝ ſex ſtatuū eſſe poſſibilis Sciatis etiā tertiꝰ ſtatꝰ eſt difficilior ad bn̄ ꝯgnoſcēdū. eo eſt inter duos ſtatꝰ. qͦꝝ vnꝰ eſt pctm̄ mortale. ſcꝫ qͣrtꝰ alter Et eſt ſciendū qn̄ aliqͥd eſtꝓhibitū ſub pena pctī mortal̓ aliqͥs vult facere exteriꝰ opꝰ/ nihilominꝰꝑfectū cōſenſum hꝫ in corde/ vellet taleopꝰ facere ſi tꝑs pateret̉ locꝰ aūt obeſſꝫverecūdia/ talis peccat mortal̓r. ſi nonhabet talē ꝯſenſum ꝑfectū. nihilominꝰlibent̓ rememorat̉ diu in cogitādo tale factū qd̓ eſt ꝓhibitū. accipit cōplacētiammagnā inordinatā. peccat etiā mortal̓rſꝫ tn̄ ita grauit̓ ſicut an̄. Si āt opꝰ autfactū tale ſit/ qd̓ ſit ꝓhibitū ſub penamortalis pctī/ generalit̓ quēadmodū mulier aliqͣ maritata poſſꝫ cogitare de marito ſuo eēt abſens. acciꝑet ꝯplacētiā inmēoria ſocietatis eius. aut ſicuti aliqͥs cogitare poſſꝫ ad cibū quē māducaturꝰ ē inprādio hr̄e complacentiā ſine tali pctōmortali. Quia cōplacētia aut delectatio eſt pctm̄/ niſi ī hoc qd̓ eſt ꝓhibitū autqd̓ de ſe trahit ad ꝓhibita Ulteriꝰ cōſidera in exēplo pͥus poſito/ quō regīa deſiderare p̄t ꝯtinue in amore regꝭ dn̄i ſui.Et ip̄a odit oīa ſuo amori ꝯͣria Aut ipſa diligit. īmo magꝭ timet penā irāregꝭ. vellet eēt pn̄s aut mortuꝰ. adfinē alibi poſſet q̄rere cōplacita ſua Inprīo ſtatu ſunt boni/ amāt deū ꝓpter ſuam bonitatē. ſicut boni filij ſuū pr̄eꝫ. Inſcd̓o ſtatu ſunt illi ſolūmodo timoredamnatiōis abſtinent a malefaciendo. etvellent deum habere poteſtatē aut voluntatē eos puniendi etiā contra ſua madata facientes. Explicit tractatus precedens.

Tractatꝰ eiuſdemde arte audiendi confeſſiones. Virtusquā aſſuefactō gignit/SZcertiꝰ qͣꝫ ars oꝑet̉ nihil tn̄ ꝓdeſt artis traditio/ apd̓ eos nōdūfecti ſunt in v̓tute. Hocin arte qͣlibet ꝑſpicuū eſt. Et qm̄ ars artium eſt regimē aīaꝝ/ p̄ſertī in confeſſiōibꝰaudiēdis. Studui qͣſdā generales ꝯſideratiōes tradere breuit̓ diſtīcte. qͣs ꝓficuas/ exꝑientia doctrice cognoui. Induxit hoc agere me non mediocriter/ paucos hactenꝰ repperi ꝑfecte vnqͣꝫ ītegrecōfeſſi fuerūt. cauſa exiſtēte in multis velnegligentia vel ignorātia confeſſorū.Rima cōſideratio. Prouideatp Pante om̄ia ꝯfeſſor purꝰ eſſe quipurgādis aīmabus inuigilat.Spem qͦꝫ ſui laboris ꝓficiendi circa alios in ꝓpria ſed diuina virtute reponat. Meminerit iugiter. qm̄ neqꝫ plantat neqꝫ rigat eſt aliqͥd. ſꝫ incrementū dat xp̄s. Et niſi ſpūſſctūs cordiaſſit audiētis in vanū laborat lingua loquētis vel cōfeſſionē audiētis. Oret igit̉crebro (prout ſapiens de corꝑali medicoconſulit) quatinꝰ dirigat̉ opꝰ ſuū a deo vteiuſdem virtute roret̉ et creſcat. Conſideratio IICollocet ſe cōfeſſor in arce ſeu ſpeculanis abſtrahēs ſemetip̄m qͣntum potueritab homīe exteriori tam in ſe qͣꝫ in alijs. vtſpū ambulet carne. ne forte illectꝰ formis corpoꝝ/ fiat ipſe laqueus ꝑditiōis ſibi ipſi. totus in aīarum ꝑſpiciēda qualitate ſpūaliter inuigilet. attendens diſcretōem ſexuū vel formaꝝ Alioquin qͥdei ꝓderit ſi vniuerſum mundū lucret̉. anime vero ſue detrimentū patiat̉. Conſideratio. IIICompleat erga quēlibꝫ ſibi ꝯfitētē; ſoliciti ꝯfeſſoris officiū. nihil p̄cipitāt̓ aut inſolo trāſcurſu ꝑuolāſ. ſꝫ moroſitate ꝑuigili/ oīa plene exaīans diiudicāsqꝫ mēorieqͦꝫ ꝯfitētis dicēda īponenda ve fuerintea diligēti repetitōne reponens infigat.iQuippe eligibiliꝰ eſt paucos audire co

O 4

X