Uenialiū et mortaliū

32

eas. tantū cura ꝙ bonū habeas deſideriūet voluntatē credendi id quod credendūeſt ⁊ ẜm ꝙ teneris. Et iſta bona volūtasreputat̉ tibi pro facto. et erit tibi meritoria. Nec hoc dico quin etiā rogare debeas deū/ ꝙ libereris de tali tentatōe. Et etiani habere cōſilia ſapientū. Quanqͣꝫ frequēter nō ſit aliud conſiliū/ qͣꝫ qd̓ dixi. ſicuti alia vice planiꝰ ſcripſi de tentatōnibꝰblaſphemie Et ſicut fuit dictū ſancto Anthonio qui aliquādo poſuerat ſe ad penſanda diuina iudicia; quō vnus eſt bonꝰalius eſt malus. qūo tot ⁊ tanta eſt quātitas dānandoꝝ reſpectu ſaluandorū. Etſimiliter de alijs iudicijs dei. Et tūc dictūfuit ei Anthoni anthoni de te cogita. ⁊ deum dimitte cōuenire cum ſuis creaturis.Satis enī ſapiens bonꝰ ⁊ potens eſt/ adfaciendū id qd̓ faciēdū eſt. etiā abſqꝫ hocꝙ tu doceas eū. aut introeas ſecreta eius.Sicuti ei dicebat̉. fac bn̄ et bene habebisCōſideratio XXIIDe excōicatōe et de remedio eiusUelibet ꝑſona/ que ſciēter ſe ꝑmittit excōicare/ ⁊ nō apponitqͣꝫ cito poteſt remediū ꝓ ſua abſolutiōe. ipſa peccat mortaliterpro cōtemptu ſui p̄lati. ⁊ cū hoc ꝑdit bona que fiūt in ſancta eccl̓ia/ qd̓ eſt ꝑditiohorribilis. Et eſt hoc intelligendū vſqꝫ qͦpeniteat ⁊ confiteat̉. ⁊ habeat ſuā abſolutionē ad minꝰ a deo. Quod tūc fit. qn̄ qͥsab eccleſia excōicatus eſt. nec poteſt cōuenienter apponere remediū ad habēdā ſuam abſolutōem. ita ſtatim. ⁊ inclamat miſericordiam a deo. Et tūc nō eſt expulſushabendi ꝑtem ſuā de bonis que fiūt in eocleſia ſancta generaliter. qͣnqͣꝫ adhuc nondebeat intrare ad officiū diuinū. nec aliaſibi prohibita facere. quouſqꝫ ſuam ab eocleſia habeat abſolutōem ¶ Et debet vitari om̄is homo excōicatus ab eccleſiaʸ qͥeſt noīatim excōicatus ⁊ denūciatus. ⁊ ꝑhoc ſcitur ꝙ ip̄e eſt excōicatus. excepto inquibuſdam caſibꝰ. vti ſeruitor p̄t ſeruiredn̄o ſuo excōicato. vti etiā poteſt eis fieriſermo ꝓ correctōne eorū. vti in caſu extreme neceſſitatis. ⁊ ſic de alijs caſibꝰ.Cōſiderato XXIIIQuomodo ſacerdos vitari debet ne miſſa eius audiatur.

Itari nō debꝫ ſacerdos in ſuismiſſis aut alijs officijs; niſi ſitYexcōicatus ꝑ ſuū nomē ⁊ talisdenūciatus Alias quantūcūqꝫſit peccator ⁊ tenēs concubinas/ aut aliafaciens mala/ quia exquo prelati ſuperiores in eccleſia dei / hec ſuſtinent/ nemo tenet̉ tales vitare. Etſi ſunt aliqͣ iura q̄ vident̉ dicere eos vitandos illa ſic vt p̄miſſum eſt intelligenda ſunt. Aut defecerūt ⁊nō tenent/ ꝑ nō vſum. ⁊ ad peius cauēdū⁊ ne homines frequēter eleuētur et facilit̓cōtra ſuos curatos/ propria auctoritate.Tamē hic nihil affirmo ⁊ ex cauſa. De hͦalibi largius ſcripſi.¶ Conſideratio 24Quod malū facit peccatū veniale ⁊ vnde¶ Nle nō auferat grām dei tn̄ ꝑ ip̄ꝫUāuis peccatū veniā (venit.veniūt plura ⁊ magna damna.propter quod cauendū eſt ⁊ abſtinendū ab eo ẜm poſſe. Quia ꝑ ip̄m adquirit̉ pena. ⁊ ꝑdunt̉ plura bona alia quefieri poſſent. ⁊ grandia merita que lucraripoſſent. ⁊ ruitur citius in pctā mortalia.Et vere bonus filius/ non ſolum caueredebet patrē ſuum prodēdo vel tradendooffendere/ vnde ꝑdat amorē patrꝭ. ſed etiam cuſtodit ſe ⁊ abſtinet ſe facere quicqͥdnon eſt ad placitū patris. Quāuis itaqꝫin pluribꝰ caſibꝰ vti dictū eſt/ poſſet aliqd̓malum fieri abſqꝫ mortali pctō vel abſqꝫpctō aliquo qꝛ ſcꝫ ad bonā intentiōem. etpropter bonū finē fit; ſicut dixi in deſiderando laudē mundanā aut de volendo alteri malū temꝑale. nihilominꝰ bonꝰ ſerudei. plurimū immo plus dubitat et timetdecipi ⁊ defectū cōmittere in talibꝰ caſibꝰqͣꝫ in illis que clare ⁊ manifeſte ſunt mala⁊ que bene fieri nō pn̄t. Scit enī inimicꝰꝙ bonus dei ſeruus nūqͣꝫ cōmitteret aliquod qd̓ ſciret/ aut qd̓ in aperto clarereteſſe malū. et ideo conat̉ cooꝑire malū ſubvmbra ⁊ ſimilitudine boni. Hortat̉ enimqn̄qꝫ q̄rere falſam laudē ſub vmbra vitandi infamiā vel proficiendi alteri. Et indeveniūt male iactantie. ⁊ vane excuſatōes.Conformiter in corrigendo aliū vel inqͥrendo. vel deſiderādo malū alterius ſicuttetigi ſuꝑius. ¶ Ecce in cōcluſione videtis ꝙ nihil eſt ſecuritatis in hac vita. quenō eſt niſi tentatio Propterea hūiliare de

O 3

L