Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De arte moriendi

graliter ſed ſolos caſus reẜuatos audirevoluerit reſeruet pctōr alia delicta minori ſacerdoti poteſtatē ſuꝑ his habēdi confitenda Quinto nullus iniunctā penitentiā reciꝑe debꝫ/ niſi quā ꝑficere voluerit. quā et celare tenet̉ vna alijs afeſſore ꝓlatis/ aut interrogatꝭ niſi forſanquod abſit idē cōfeſſor confitentē verbisaliquibꝰ ad malum inducere vellet. Sexto ſi grande quid alicui reſtituēdū ſit. is ignoret̉ cui debet reſtitui. vel etiam ſivotorū cōmutatio aut relaxatio faciendaſit. cōſulatur prelatꝰ ſuꝑior vel alius hoꝝpoteſtatē habēs/ non tm̄ ſacerdos īferior Septimo ſuꝑ pctīs in generali ſuꝑius muneratis/ ſi caſus ſpeciales occurrant/ vel numerꝰ delictoꝝ. tenet̉ hoc cōfitens explicare. tūc preſertim quādo ꝑticularitas caſus vel numerus/ ſpecialem haberet annexā maliciam mortalē. vt qͥsdecem francos abſtulit pauꝑi/ vxorē filios habēti/ vel in loco ſacro grauius peccatū eſt qͣꝫ furtū preciſe in generali cōmiſiſſe. Et pariformiter in alijs caſibus/ ꝑticularitas expͥmatur. ꝓut confitēs meminerit ẜm beneplacitū cōfeſſoris. omiſſiscircūſtātijs alijs ad peccati grauitatē imꝑtinentibꝰ. Octauo ſi ꝑſona cōfitēsin peccādi ꝓpoſito ꝑſeuerat/ vel de nouopeccatū iterare diſpōſuit. aut ablatum.alteri/ ẜm facultatē ſuam vult dimittere vel reſtituere. aut a carnali pctō luxurie recuſat abſtinere. vel nocēdi iniquūꝓpoſitū retinet. nullus hanc ꝑſonā a peccatis confeſſis poteſt aut debꝫ abſoluere.quāqͣꝫ tali ꝑſone ſalubriter cōſulat̉ vt bona poterit interī ꝑficiat quātinꝰ deꝰin viam rectā dignet̉ illuſtrare. Nononotet̉ pctm̄ quodlibet tāto peius ac deterius eſt. quāto pluribꝰ intulit nocumētum Propterea ſiquis fuerit alteriꝰ ruinecauſa occaſio. vt innocētes p̄ſertim iuuenes aūt puellas ſuo cōſilio. hortatu vl̓alio quouis modo ſolicitādo ad peccatūagat huiꝰ rei diſtrictā penitētiā. ꝓcuretdeceptorū a ſe correctōem. aut emēdationem. totis viribꝰ procurādo ſe alioseos ad viā veritatis ſanā doctrinā reducendo. In hoc enī cōſiſtit portio prīcipalis ſue ſatiſfactōis penitentie. Decīo ſiquis poſt cōſcientie ſue examinatōeꝫdiligentē; ip̄e peccatoꝝ quorundā etiammortaliū a ſe cōmiſſoꝝ reminiſcatur;

tunc ſolam generalē confeſſionē de ipſis abſqꝫ alia ſpeciali ſaluabit̉. ſi tamē eaprius oblita/ poſtmodū ad memoriā redierint/ ea ſpecialiter certis temꝑe lococōfiteri tenet̉. Qua in re ꝑiculoſum eſtmiſſorū a ſe delictorū mortaliū/ per negligentiā atqꝫ deſidiā immemorē fieri. Albſolutio.Grma abſolutōis ſufficiensT reqͥſita pro pctō de quibꝰ ꝯfeſſor intēdit et poteſt abſoluere/Icōfitentē Ego abſoluo te a peccatis tuis In noīe patris filij ſpūſſancti. Amē. Etſi cōfeſſio fiat de excōicatiōetantūmodo. dicat̉ ſic. Ego abſoluo te abexcōicatione tua. In noīe patris filij etſpūſſctī. Amē. Etſi hoc fiat abſolutiode peccato ꝓpter quod lata eſt excōicatiovel de alijs addatur forma prior Additōnes quedā alie conditōnales aut inuolute/ tutius dimittūtur.Tertia pars huiusopuſculi de ſcientia mortis.Iveraces fidelesqꝫ amici cuiuſpiā egroti/ curam diligentiagant/ pro ipſius vita corꝑalifragili et defectibili conſeruāda. exigunta nobis multo fortius deus charitasſalute ſua ſpirituali ſolicitudinem gerereſpecialem. In hac enim extrema mortisneceſſitate/ fidelis probat̉ amicus Quippe nullum eſt opus miſericordie maiusſiue cōmodoſius. quod et tanti apud deum meriti et amplioris frequēter eſtimatur/ quēadmodum ꝑſone noſtri ſaluatoris Ieſu chriſti ſi in terris nobiſcū degeret/ impenſum ſeruitium corꝑale. Quamobrem cura fuit preſenti ſcripto cōponere breuem quēdam exhortatōnis modūhabendū circa eos qui ſunt in mortis articulo cōſtituti. valētem etiā generaliterom̄ibus catholicis ad artem noticiambene moriendi cōquirendam. Continet autē hoc opuſculum breue/ quatuorparticulas. ſcilicꝫ exhortatōnes. interrogatōnes. oratōnes. et obſeruatōnes Prima pars cōtinet qͣtuor exhortatiōes. Prima eſt. Mice dilecte aūt dilecta. ꝯſideraAnos oēs ſb̓iectos potēti manui

N 5

G