De preceptis decalogi
poſitū. Ꝙ ſi ita eſt certe nō inuideo Tātūmō reuerēde pr̄ dignet̉ aīmaduertere vr̄apaſtoral̓ ſolicitudo. ſiue iſto mō ſiue aliofiat. ꝙ ſingul̓ diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtiuis diuīelegꝭ tenor. ꝑ veſtrā dioceſim vbilibꝫ publicet̉. ne ꝑ ignorantiā eiꝰ plebs vr̄a ꝑeat ⁊ducat̉ in captiuitatē pctī. Ne p̄terea a ſpeculatore qͥ non denūciauerit interitū velgladiū/ ſanguis reqͥrat̉. ſꝫ liberet̉ denūciatōne tali/ ⁊ rebelles ſoli in ſuo ſanguīe depeant ¶ Mittit āt mea deuotō opuſcl̓mprefatū. qd̓ ſi dignū ad hoc putet̉/ poteritveſtra liberal̓ caritas cū pauco ſcriptorūlabore ⁊ leuibꝰ expēſis bn̄ expoſitꝭ facereilld̓ ml̓tiplicari/ ⁊ correctū ad ſingl̓os curatoꝝ veſtroꝝ deſtinari cū edicto de publicando vt tactū eſt in abſentia ſermonū ⁊quantū gr̄a dei eos adiuuerit exponēdo¶ Deniqꝫ ſi qͥd addēdū aut reſcindendūaut corrigēdū eē dictauerit vr̄a prudensdn̄atio iure ſuo id facere fas hēbit. Sciotn̄ ꝙ pꝰ multā a me ⁊ multis alijs ꝑitioribꝰ exaīatōꝫ nihil dep̄hendi qd̓ videat̉ poſſe a beniuolo interpte ſalua fidei ⁊ morūpuritate ſuſtīeri ¶ Et adijci lōge āpliorapotuerāt ſed breuitas moderne amica deſidie ſectata eſt. Bn̄ valete ſcpͥtū pariſiꝰOpuſculum tripertitum eiuſdē de preceptꝭ decalogi. De cōfeſſione et de arte moriendi.Mriſtianitati/ ſuꝰ qͣliſcūqꝫ zelator ꝓſpeꝝ ad virtuc tes vicijs depulẜ incremētū ¶ Salubre duxi ſeq̄nsopuſculū triꝑtitū de p̄ceptis. de ꝯfeſſiōe. de ſciētiamortis/ breuitate qͣ potij tradere. qͣtuor p̄ſertim chriſtianoꝝ generibꝰ ꝓfutuꝝ. Primo ſacerdotibus ⁊ curatis illiteratis atqꝫſimplicibꝰ qͥ ꝯfeſſiōes audire dn̄t. Scd̓oindoctis qͥbuſcūqꝫ ꝑſonis ſecularibꝰ autreligioẜ/ q̄ eccleſie ſolitis ẜmonibꝰ aut p̄dicatōibꝰ ꝓ diuinoꝝ p̄ceptoꝝ noticia intereſſe nō pn̄t. Tertio pueris ⁊ iuuenibꝰqͥ a rudimētis infantie circa fidei nr̄e generalē tenorē et pͥncipalia pūcta primitꝰdn̄t erudiri Quarto ꝑſonis domos dei vl̓hoſpitalia loca freq̄ntātibꝰ ⁊ infirmoꝝ ſolicitudinē gerētibꝰ ¶ Quo circa ad hꝰ doctrine publicatōꝫ/ qͣdruplex ꝑſonaꝝ ſtatꝰ
dꝫ vigilare. prīo p̄lati qͦs inferioꝝ curatorū regimē de ꝓpinqͦ ꝯcernit/ qͥbꝰ inſuꝑ curatoꝝ ignorātia craſſa diuīe legꝭ ⁊ inſufficiēs eruditio ſimplicꝭ populi īputabit̉ inpctm̄. Scd̓o ꝑntes ꝓ filijs apud ſcolarūrectores inſtare deberēt. Tertio domoꝝdei ⁊ locoꝝ hoſpitalium gubernatores ⁊magiſtri In qͣrto generalit̓. qͥ in v̓bis autfactis ⁊ alijs ſignis/ alios ad peccādū induxerūt. qͥqꝫ ex officio alios docere debuerāt/ ⁊ id agere negligūt Ai nāqꝫ ſumptibꝰſuis ⁊ diligētijs/ ꝑ huiꝰ aūt ſimilis doctrine publicatiōꝫ dūt alioꝝ correctōꝫ ꝓcurare. hoc enī agere/ penitētia q̄dā. hoc ē ſatiſfactō. hoc opꝰ miſericordie/ deo acceptius qͣꝫ elemoſina corꝑalis ¶ Agāt igit̉ prenoīati ꝙ doctrīa hꝰ libri inſcribat̉ tabell̓affigat̉ tota vel per ꝑtes. in locis cōibꝰ. vtpote in parrochialibꝰ eccleſijs. in ſcholisin hoſpitalibꝰ. in locis religioſis ¶ Deniqꝫ expediens videret̉ vt ſuꝑ hoc fieret aprincipātibꝰ edictū/ aut ꝙ ab eccleſie p̄latis indulgētie ꝯferrētur Auctor vero ſe ipſum exonerat apd̓ te xp̄ianitatē ſanctiſſimā. agat qͥlibet qui in te ⁊ de te gloriat̉ qd̓bonū eſſe cognouerit. ¶ Gloria ſit altiſſimo deo. in cuiꝰ noīe/ pn̄s aggredior opꝰ.ad ſalutē fideliū aīaꝝ ordinatū ad eruditionē precipue rudis ⁊ idiote populi ⁊ eorū quibꝰ conſuetis eccleſie ẜmonibꝰ ⁊ p̄dicationibꝰ minꝰ int̓eſſe aut informari ꝯcedit̉ In quo veluti tabella qͣdā ⁊ cōpendiobreui/ tenorē fidei xp̄iane/ lucide poterūtinſpicere/ ⁊ d̓ina p̄cepta ꝓhibitōnesqꝫ vtex his qͥd agere qͥd ve fugere debeāt/ poſſint diſtinctius agnoſcere ¶ Cōtinet aūtpn̄s tractatulus capitula. xviij. qͦrū qd̓ libet in duas vel tres vel qͣtuor ꝑticulas cōuenienter ſubdiuidi poſſet.Primū capitulumaffirmat mundū a deo fuiſſe creatū Et ꝙipſe deus vnus ſit ⁊ trinus. Cur etiā aut¶ ad quem finē/ homo creatꝰ ſit.ſ Irmiſſime credendū eſt ⁊ nul¶ latenus dubitādum/ ꝙ ſolumvnus eſt deus/ omnipotēs. om̄ia ſciens/⁊ oēm ꝑfectōem hn̄s/ in tribus ꝑſonis diſtinctis/ que ſunt pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus Qui mūdū creauit/ ⁊ creatū regit etgub̓nat ſola ſua liberrima volūtate ⁊ dignātiſſima bonitate Spēali aūt ꝓuidētiahūanā gubernat ⁊ dirigit creaturā/ dans
L 4
R