Compendiū Theologie
Et hoc eſt ī effectu qd̓ ꝑ aliquos dicitur.ꝙ ad ꝓpriā delectatōnem. tria hn̄t cōcurrere. ſcilicet duo/ quorum eſt coniunctioſeu applicatio delectabilis/ vtputa appetentis/ ⁊ illiꝰ quod appetitur/ et tertiū eſthmōi cōiunctiōis ſeu applicatōis cognitio. Ex quo inſurgit ꝙ cōiter dicit̉ delctātionē ꝓprie nō ſine cognitione fieri. nec ꝓprie delectatōem eſſe. vt iā exēplificatumeſt. Nec mirū ſi in hmōi delectatiōibꝰ totius cōpoſiti ſeu totius hoīs/ dicātur ſenſus ⁊ rō qͣꝫuis diuerſe ſint eoꝝ oꝑatōnescirca idē delectari Nā certū eſt/ ꝙ ſicut idēpoteſt ꝑ ſenſum et ꝑ rōem apprehēdi. itacōtingere poteſt illud idem ẜm ſenſum etrōem cōſiderari. ⁊ ex hinc ꝓuenire. ꝙ ſenſus ⁊ ratio circa illd̓ idē delectabūt̉. ſꝫ nōfit eodē modo. Nā ſenſus in eo in quo delectat̉/ ſolū delectat̉ inqͣntū illud app̄hendit tanqͣꝫ bonū ⁊ cōueniēs. ⁊ ſic delectabile in ſenſu. rō vero in illo eodē delectat̉ ſedſolū inqͣntū illud apprehēdit in rōne boni vel cōueniētis ad regimē ⁊ ſuſtentatōnem totius corporis. Et intelligātur p̄dicta de inferiori ꝑte rōis ſeu de inferiorirōne qꝛ ſuꝑiori rōni/ delectatio nō attribuit̉. ſed ſolū cōſenſus in actū. qͥ deliberationē ſeqͥtur. vt latiꝰ infra tanget̉. Secunde vero delectatōnes ſcꝫ ſpūales ⁊ intellectuales/ ſunt delectatōes ſolius aīe qꝛ ineis nulla eſt neceſſaria app̄hēſio ſeu oꝑatio ſenſus. vt facile eſt conſiderare.¶ De alia diuiſionedelectatōis ¶ Alia diuiſio reꝑitur. ꝙ delectationū aliqͣ ſunt ſpūales. alie carnales.Nec h̓ accipit̉ ſpūalitas ⁊ carnalitas ꝓutſtatī ſupra. inqͣntū ſcꝫ ſolā aīe vel corꝑisdelectatōem īportet. ſed vt capit apoſtoldiſtinctōeꝫ faciēs inter hoīem ſpūalemꝰcarnalē. i. ad Cho. iij. ⁊ ī pluribꝰ alijs locꝭDe delectatiōe ſpirituali ¶ Delectatio ſpūalis ꝓut hīc accpit̉ eſt. qͥ eſt in deo creatore. vel ꝓpter deū¶ In creatore qͥdē. qn̄ ſcꝫ homo in eo directe delectat̉ cōſiderando ſcꝫ ⁊ cōtēplando ſuā immēſitatē. maieſtatē. ⁊ virtutē. etbonitatē ⁊ hmōi. Iuxta illud pſal. Memor fui dei ⁊ delectatꝰ ſum. Et illd̓. Delectare in dn̄o. ⁊ dabit tibi petitōes cordistui. ¶ Propter deū vero. qn̄ ſcꝫ aliqͥs inaliquo bono alio a deo. ſiue ſit ītellectua-
le ſiue corꝑale debite delectat̉; nō tn̄ illicſiſtendo. ſed delectatōem illā/ pure in deūreflectēdo. vt ſi qͥs (exēpli gratia) in ſcientia ſibi data delectaret̉. inquātū ſe ꝑ eā indeū. ad laudēqꝫ ſuā ⁊ ſui noīs exaltatōemꝓficere poſſe ſperaret. vel ī aliqͣ re magnapulcra vel admirabili. manuducēdo ꝑ illud intellectū ſuū in ammiratōem ⁊ dilectionē infinite potētie. ſapiētie ⁊ bonitatis dei. Iuxta illd̓ pſal. Delectaſti me domine in factura tua ⁊ in oꝑbꝰ manuū tuarū exultabo. Et de hmōi delectationibꝰnō eſt hic lōgior ꝓtrahēdꝰ ſermo. tum qꝛmateriā pn̄tē ꝓprie nō cōcernunt. niſi inqͣntū ſpēm diuerſam a carnalibꝰ conſtituunt. de qͥbꝰ hic tractādū venit. tū qꝛ hmōidelectatōes ſpirituales nō ſolū pctā nonſunt. ſed meritorie. īmo tāte eē poſſent ꝙad magnā ꝑfectōeꝫ hominē ducerent.De carnali Carnalis vero delectatio q̄ ꝓut hic ſumit̉ et aſpūali de qua ſtatī tactu eſt diſtinguit̉/ p̄tiuxta ſupra tacta tā de bono intelligibiliqͣꝫ de bono ſenſibili eſſe. duplex iteꝝ qͣꝫtūad hunc tractatum ſufficit reꝑitur. Unanaturalis alia volūtaria ¶ Naturalis ꝓut a volūtaria diſtinguit̉ ⁊ ſtricte capiēdo(nā large ſumēdo delectatio etiā voluntaria naturalis dici p̄t) eſt cū vnaq̄qꝫ visaīe/ in ſuo obiecto qd̓ tāqͣꝫ ſibi bonū ⁊ cōueniēs apprehēdit delectatur/ vtputa rōin cognitōe veri viſus in coloribꝰ/ maxime medijs Auditꝰ in ſonis mediocribꝰ. ⁊ſic de alijs. Et licꝫ talis delectatio vix vnqͣꝫ haberi poſſit qͥn in ea ſit aliqͥs concurſus rōnis ⁊ volūtatis. īmo vt ſupra tactūeſt nō ꝓprie alias delectatio dici deberet/tamē (vt ī ſimili ſuꝑius de prīo motu inſenſualitate dictū eſt) in ſecōſiderata nullā importat ſeu reſpicit rationis vel volūtatis oꝑationē. immo proprie nihil alid̓eſt qͣꝫ quedā naturalis virtutis appetitiue quies in aliquo bono ſibi cōuenientiamato ſeu deſiderato vt poſſet poni exemplum de delectatione que habetur in calefactiōe poſt magnū frigus vel potu poſtvehemētem ſitim. Et huiuſmodi delectatio ſic cōſiderata/ de ſe nec laudabilis necvituperabilis eſt. Quia vt freq̄nter ſupratactu eſt. ꝙ actus dicūtur virtuoſi vel defectiui hoc hn̄t a rōe ⁊ volūtate. inquantum ſcꝫ ab eis imperātur vel cōſentiūtur