De ſeptem vitus capitalibus
29
ſcribitur Luxuria eſt libidinoſe voluptatis/ appetitus. Et ītelligas hūc libidinoſum appetitū qn̄ eſt ex cōſenſu ratiōis. ſicſcꝫ ꝙ ipſa rō cū cohibere poſſet. nō tn̄ cohibet/ qꝛ tūc talis libidinoſus appetituseſt pctm̄ mortale. Adhuc ẜm alios ſic deſcribit̉. Luxuria eſt corꝑis incōtinentiaexpruritu carnis originē ꝯtrahēs ¶ Notandū ꝙ ſicut ſepe ſupradictū eſt. magnadifferētia eſt ponere aliqd̓ pctm̄ filiā alterius vicij ⁊ illud ponere eius ſpēm. Qd̓manifeſte apparet in iſto vicio ſeu peccato luxurie. Nā vt clare videbitur iſtud viciū aliqua habet pctā tanqͣꝫ filias ea ſcꝫ q̄ex eo oriūtur ẜm p̄cipue appetitum finisLicet tn̄ ẜm ꝓpriū eſſe ad ip̄m viciū; nō ꝑtineāt. Habet etiā ſpēs que ꝓprie ad ip̄mluxurie viciū ꝑtinēt ¶ Octo igit̉ ẜm Grego. xxxi. li. moraliū aſſignant̉ filie luxurieſcꝫ Cecitas mētis. incōſideratio. incōſtātia. precipitatō. amor ſui. odiū dei. affectꝰpn̄tis ſeculi. horror ſeu deſperatio futuri¶ Quaꝝ numerꝰ ſeu ſufficiētia ſic ſumipoteſt. Certū eſt ꝙ ẜm doctrinā ph̓oꝝ qn̄inferiores anime vires ſeu potētie ad ſuavehemēter obiecta afficiūt̉ ⁊ ſe applicantcōſequēs eſt ꝙ ſuꝑiores aīe vires in ſuisactibꝰ impediant̉ ſeu deordinant̉. Maxime autē ꝑ viciū luxurie/ appetitus ꝯcupiſcibilis q̄ eſt vna de inferioribꝰ potentijsaīe vehem̄ter afficit̉ ⁊ intēdit ſuo obiectoſcꝫ delectabili venereo. ꝓpter ſuā ſcꝫ vehementiā delectatōis. Ex quo cōſequēs eſt⁊ cōiter cōtingit ꝙ maxime ꝑ cōcupiſcentiā luxurie. rō ⁊ voluntas que ſunt ſuꝑiores aīe vires/ impediūtur ſeu deordinant̉¶ Ratiōis autē quatuor ſunt actꝰ in agēdis. Primꝰ quidē actꝰ eſt ſimplex intelligentia qͦ ipſa ratio aliquē finē apprehendit vt bonū. Et hic actus ꝑ cōcupiſcētiaꝫluxurie impeditur. Iuxta illud Dan̄. xiij.Species decepit te. Et illud. Cōcupiſcētia ſubuertit cor tuū. Et qͣntū ad hoc ponit̉ filia luxurie cecitas mētis. Secūdusactus rōnis eſt cōſiliū de his q̄ ſunt agenda propter finē. ⁊ hic etiā actus ꝑ cōcupiſcētiā luxurie īpedit̉. Et qͣntū ad hoc ponit̉ filia luxurie p̄cipitatio. q̄ prout hic ſumit̉ importat ſubtractiōem cōſilij. qͣndoſcꝫ homo ex luxurie vehemētia ꝑ impetūvoluptatis ſeu paſſiōis. nō adhibito ꝯſilio ad aliquid agendū ſubito ⁊ inordinate fert̉. Tertiꝰ actus rōis eſt rectū iudiciū
de agendis Et hic etiā actus ꝑ cōcupiſcētiā luxurie impedit̉. Vt de ſenibꝰ luxurioſis dicit̉ Dan̄. xiij. Auerterūt ſenſum ſuūvt nō recordarētur iudicioꝝ iuſtorū. Etquantū ad hoc ponit̉ filia luxurie; incōſideratio. que ꝓut hic ſumit̉ importat defectū recti iudicij. qn̄ ſcꝫ homo ex luxurie vehemētia. in recte iudicādo deficit. qꝛ ſcilꝫcontēnit vel negligit attēdere ea ex quibꝰrectū iudiciū ꝓcedit. Quartꝰ aūt rōis actꝰeſt p̄ceptū qd̓ ipſa ratio facit de aliqͥd agēdo. Et iſte etiā actus ꝑ cōcupiſcentiā luxurie impedit̉. inqͣntum ſcꝫ hō ex impetuipſiꝰ cōcupiſcētie impedit̉ ne exeqͣtur illd̓qd̓ rō decernit eē faciendū. Et ẜm hoc ponit̉ filia luxurie incōſtātia. q̄ prout hic ſumit̉ importat receſſum a bono ꝓpoſito etcepto ꝓpter aliquid qd̓ inordinate placetqd̓ maxime cauſat vehemētia luxurie. perquā homo trahit̉ ad repudiādum qd̓ recte priꝰ acceptauerat. qd̓ ex ſui defectu venit. qꝛ cū poſſet illi impulſui luxurie reſiſtere nō reſiſtit; eo ſcꝫ ꝙ nō tenet firmit̉ etcōſtāter ſe in bono concepto. Ita ꝙ cecitas mentis eſt defectus circa actum ſimplicis intelligentie. Precipitatio eſt defectus circa actū conſilij. Incōſideratō eſtdefectus circa actū iudicij. Incōſtātia eſtdefectus circa actū precepti. Qui ſunt qͣtuor pͥncipales actus rōis circa agibiliaqͥ maxime ꝑ delectatōem q̄ in actibus venereis eſt; q̄ totā animā abſorbet impediunt̉ vt tactu eſt. ¶ Ex parte aūt voluntatis/ duplex eſt actus quē ꝑ cōcupiſcentiāluxurie deordinari cōtingit. ¶ Unus eſtappetitus finis. Et qͣntū ad huiꝰ actꝰ deordinatōnē ponit̉ filia luxurie. amor ſuiInquantū ſcꝫ homo pro venerea delectatōe quā inordinate appetit ⁊ cōcupiſcitſeipſum inordinate diligit. ⁊ ea que ad dictam delectatōem ſeu cōplacentiā ꝯferūtſibi ꝓcurat ⁊ querit. ¶ Et ꝑ oppoſitū reſpectu ip̄iuſmet actꝰ volūtatis ponit̉ aliafilia luxurie. odiū dei. Qd̓ importat quādam dei ac ſuoꝝ mandatoꝝ in animo diſplicentiā ⁊ cōtemptū. inquantū ſcꝫ ip̄aꝫdelectatōem venereā ſic cōcupitam/ nonprohibet ¶ Alius actꝰ voluntatis eſt appetitus eoꝝ que ſunt ad finē. Et quantūad huius actꝰ deordinationē ponit̉ filialuxurie. affectus preſentis ſeculi. Inquātum ſcꝫ homo ꝓ ampliꝰ ⁊ diutiꝰ/ venereadelectatōe ad ſui libitū fruēdo/ pn̄s ſcl̓m
H 2