Compendiū theologie
Incipit tractatusſextus de ſeptē donis ſpirituſſancti ⁊ eorum declaratione.Oſtmōdūde donis ſpirituſſanctiſub cōpendio agendūeſt. Ubi primo dicēdūerit. vtrū idem ſint qd̓Mſeptē virtutes denoīate. Et ſi nō. in quo ab eis differūt. Quodſunt dona. ⁊ que ſint. Deīde de ſingulisdonis in ſe aliqua tangēda erūt. Poſtremo qualiter per ipſa dona/ excludūtur ſeptem peccata capitalia.¶ Utrū ſeptem dona ſpirituſſancti ſint idem quod ſeptemvirtutes. Et in quo differunt.Uniū autē fere opinio eſt/ ꝙdona nō ſunt virtutes. Seddifferentiā inter virtutes ⁊ dona aſſignādo/ magna eſt diuerſitas. ¶ Quidā enim dicunt ꝙ virtutes/principalit̓ ſunt ad agendū ⁊ ꝙ ideo diffiniūtur ꝑ actus ⁊ oꝑatiōes ſuas. Donavero principaliter ſunt ad reſiſtendū tentatiōibus. que viā iam habite virtutis īpugnāt ¶ Alij ſic dicūt ⁊ melius. ꝙ v̓tutes ſimpliciter ſunt ad agendū. ſed donaſunt ipſaꝝ expeditiōes virtutū. ⁊ ſic ſuntad magis expedite agendū. ¶ Sunt alijqui diſtinguūt dicētes ꝙ in donis illa q̄ꝑtinēt ad affectū ſunt v̓tutes. Illa vero qͣpertinent ad aſpectū reꝝ/ ſunt ꝓprie donaEt hi ſoluūt facile que ex vtraqꝫ ꝑte obijci poſſunt. ſcꝫ vtꝝ ſint virtutes vel non.Et quia opinio media/ innitit̉ ſententiebtī Gręg. a pluribꝰ probabilior habetur.¶ Quot ſint donaſpirituſſancti ⁊ que ſint.Uot ⁊ que dona ſint patet perIſaiā. xi. capitulo vbi tangunt̉ſeptē dona ſpūſſancti hoc ordine. Requieſcet ſuꝑ eum. ſcꝫ xp̄m. ſpūsſapiētie ⁊ intellectus. ſpūs conſilij ⁊ fortitudinis. ſpūs ſcientie ⁊ pietatis. ⁊ replebit eū ſpiritus timoris dn̄i. Duo autē pͥma digniora ſunt que regūt vitā cōtemplatiua ſcꝫ ſapīa ⁊ intellectꝰ Alia autē qͥn
qꝫ ſufficiēter regūt vitā actiuā Et ẜm hocſumit̉ ab aliquibꝰ numerꝰ ⁊ ſufficiētia ipſoꝝ ſeptē donoꝝ ſic ſcꝫ Nā aūt ipſa donaque (vt tactū eſt) ſunt quedā ip̄aꝝ expeditiones ſeu ꝑfectiōes virtutū. ip̄am virtutem ꝑficiūt reſpectu vite cōtemplatiue velreſpectu vite actiue. Si reſpectu vite contēplatiue q̄ circa diuina ⁊ celeſtia verſat̉.aut ipſam virtutē perficiūt per modumcuiuſdā exꝑientie ⁊ guſtus ⁊ hoc fit ꝑ donum ſapiētię. aut ꝑ modū cuiuſdā ītimeinueſtigatōnis ⁊ ſpeculatiōis. ⁊ hoc fit ꝑdonū intellectus Si reſpectu vite actiueque circa agibilia verſat̉. aut ꝑficiūt ip̄amvirtutē qͣꝫtū ad receſſum a malo. ⁊ hoc fitꝑ donū timoris. aut ip̄am virtutē ꝑficiūtqͣꝫtum ad oꝑatōem boni. ⁊ tunc vel boniad quod oēs tenent̉ ⁊ quod eſt in cōmuni oꝑatōnē. Uel boni ad quod nō om̄estenent̉. vt eſt bonū arduū Si quantū adoꝑatōem boni ad quod om̄es tenēt̉ Hoccōtingit duplicit̓. Nam vel donū in talioꝑatōe virtutē ꝑficit tanqͣꝫ ip̄m opus exequēs. Et tūc eſt donū pietatis. vel tanqͣꝫip̄m opus regens ⁊ dirigens. ⁊ tūc eſt donum ſciētie. Si quantū ad oꝑatiōem boni ad quod nō omēs tenētur. hoc iteꝝ cōtingit duplicit̓. nam vel donū in tali operatione virtutē ꝑficit tanqͣꝫ opus ip̄m arduū exequēs. ⁊ tūc eſt donū fortitudinis:Uel tanqͣꝫ ip̄m opus arduū regens ⁊ dirigens. ⁊ tūc eſt donū conſilij. ¶ Alit̓ ꝑ alios ſumit̉ iſte numerꝰ ⁊ ſufficiētia p̄dictorum donoꝝ ẜm aliqͣs ipſorū donorū rationes. ⁊ hic inſerere viſum eſt cauſa brenitatis nō expedire ¶ Nota inſuꝑ ꝙ illd̓donū qd̓ in p̄dicta Iſaie aſſignatōe/ vltimo loco ponit̉ ſcꝫ donū timoris/ eſt pͥmūin aſcēdendo. iuxta illud pſalmiſte. Initium ſapientie timor dn̄i A quo timorisdono/ fit qͥdam ꝑ alia dona gradalis aſcēſus Ne enī timor cōceptus/ gelidus foretaūt aridus. ſeqͥtur donū pietatis que adoīa vtilis eſt. Et ne pietas ipſa nimis remiſſa aut nimis ꝓdiga aut aliquo modoinordinata eſſet adiugit̉ ei donū ſcientieque oꝑa pietatis regat vt diſcrete fiāt. Etne ſcientiā inualida foret/ addit̉ ei donūfortitudinis vt quod aliqͥs ꝑ ſcientiā bn̄facere nouit/ ꝑ fortitudinē exeqͥ facto poſſit. Et ne fortitudo p̄ſumptuoſa vel impetuoſa eſſet/ adiungit̉ ei donū conſilij qͦregi poſſit opꝰ fortitudinis ⁊ debito mo-