Compendiū theologie

de populo. Poterit tamen in neceſſitate.vt in ꝑiculo mortis/ coram nō ſacerdotefieri. Legitima dicit quod importat omnes cōditōnes que exigūtur ad verā confeſſionē. quas quere in ſumma Raymundi titu. de pe. diſtinct. ij. que eſt de cōfeſſion ꝑagra. ſequit̉ que ſunt neceſſaria adveram confeſſionem.An confeſſio ſit neceſſaria ad ſalutem.Rōpter eos qui dicūt cōfeſſionem nō eſſe neceſſariā ad ſalutem/ eo ꝙ nō cadat ſub aliquoprecepto diuino. Vt patet diſcurrendo p̄cepta decalogi Exodi. xx. Notandū eſt ⁊ inuiolabiliter obſeruandū;abſqꝫ vocali cōfeſſione vel ſigno quod loco vocis ſufficiat. non eſt ſalus. dumodocōfeſſor haberi poſſit. Eo ꝙ dicit Amb̓.Non poteſt quis a peccato iuſtificari/ niſi peccatū fuerit cōfeſſus. Et cōcedendūeſt ꝙ ſub precepto cadat ſicut om̄e neceſſariū ad ſalutē ¶ Sed attendendū eſt alquid ſub p̄cepto cadere duplicit̓ ſcilꝫ velprincipalit̓ explicite. vel ſecūdario ⁊ īplicite Primo modo cōfeſſio non cadit ſubp̄cepto. Ro ꝙ nō inueniat̉ expreſſe in aliquo decē mandatoꝝ ſeu p̄ceptorū Cadittamen ſecūdario ⁊ implicite ſub p̄cepto.⁊ dici poteſt ꝙ ſub illo p̄cepto. Honorapatrē tuū ⁊ matrē tuam. Ubi precipiturhonor ⁊ obediētia facienda matri eccl̓ie.Quia igitur eccleſia ſtatuit ⁊ p̄cepit confeſſionē homini fieri Ax cōſequēti. in mādato illo p̄cipi videtur. vt homī fiat confeſſio ¶ Ubi autē confeſſio inſtituta ſit ⁊precipiatur ab eccl̓ia. Require in ſummaRaymūdi ti. de peni. diſti. ij. que eſt de cōfeſſione ꝑagra. Cui ſit.(feſſioCui ſit faciēda cōUi autē facienda ſit confeſſio.in ſumma p̄dicta Raymūdi dicitur. Verūtamen breuiter dicipoteſt ꝙ ſoli ꝓprio ſacerdoti eſtfacienda. qꝛ ille ſolus habet poteſtatē abſoluendi ſuos ſubditos. preterqͣꝫ in caſibus ſpecialibꝰ. ſcꝫ cum dn̄s papa vel ep̄sin dyoceſi ſua/ dat proprio ſacerdoti adiutores. ſicut facit cū trāſfert ptātem ſuaꝫin penitentiarios ſuos. vel ordinat aliqͦsqui predicādo/ ⁊ exemplū bone vite dan-

do/ moneāt populū ⁊ eos quos monuerint audiant ⁊ abſoluant. Uel cum plebsmulta eſt ⁊ nō ſufficit propriꝰ om̄es audire. tunc pōt epiſcopꝰ dare coadiutoresSunt ⁊ alij caſus. ſcꝫ cum ſacerdos licentiat ſuū ſubditū vt alij cōfiteatur. Et creditur ꝙ tenet̉ licētiare in ſequētibꝰ caſibꝰſubditos. Et ſi nō licētiauerit/ poteſt ſubrati habitōne alicuiꝰ peti. Scilꝫ cū quishabet indiſcretū ſacerdotē. Item cū ꝓbabiliter credit ꝙ reuelet confeſſionē ſuam.Item cū quis fornicatus fuerit cum filiaſorore matre vel cōcubina proprij ſacerdotis. propter qd̓ incurrere credit eiꝰ odium ſi confiteat̉ ei. Itē cum ꝓbabilit̓ credit ꝙ velit inclinare animū cōfitentis adcōſenſum mortalis peccati. Itē cū quisoccl̓tus hereticus dep̄henditur. Itē ẜmaliquos cū propriā ouem ꝯgnouerit Inhuiuſmodi caſibꝰ peti poteſt licētia proprij ſacerdotis. ne cōtemni videat̉. Et ſinō dederit/ credit̉ vel ꝙ maior adeundusſit. vel aliquibꝰ illorū qui a ſuꝑiore ſuo vl̓dn̄o papa potentiā abſoluēdi acceperūt/confiteri poſſit. Eo ꝙ fatuitas iudicaretur cōmittere ſe diſcrimini. p̄ſertim cumom̄ibus cōtradicentibꝰ poſſim cauere ꝑiculum in corꝑe Et fatuū eſſet dicere ꝙ aliquo caſu tenerer ſequi eū qui me vult precipitare in mente. ¶ Sūt ⁊ alij caſus inquibꝰ non oportet expectare nec adire ꝓpriū ſacerdotē. Vt cū quis peccauerit inparrochia alterius. vbi ratōne delicti efficitur de iuriſdictōne eius in cuiꝰ parrochia peccauit. Itē cū quis mutauerit domiciliū. ⁊ in alterius parrochia habitat.Item ſi eſt vagabundꝰ ꝑ terras. Item cūeſt in articulo mortis. In qͦ caſu ſiue habenti claues ligatas. ſiue ſolutas licet cōfiteri. ¶ Sed hic attende ꝙ Raymundꝰ⁊ alij valde magni dicūt/ ꝙ cum ꝓprius ſacerdos dat ſuo parochiano licentiā/ vbivoluerit confitēdi. oportet illū parochianum aliquē adire habentē generalē poteſtatē confeſſiōes audiendi. Eo ꝙ ipſe ꝓprius ſacerdos parochianū ſuū licet poſſit de confitēdo alteri licētiare. Non poteſt tamen illū alienū ſacerdotē licentiareꝙ talem poſſit confeſſionē audire. niſi accepta ab ordīario poteſtate. Et tamē nospaſſim videmus/ ꝙ plebani aſſumūt ſibiin adiutoriū multos qui nūqͣꝫ licentiatifuerunt ab aliquo ordinario. Unde vult

G